บทที่ 20

"คุณ คุณ สวัสดี ฉันเคยได้ยินชื่อเสียงของพี่ชายสองคนเมื่อนานมาแล้ว! พอฉันเห็นพวกเขาในวันนี้ พวกเขาสมควรได้รับชื่อเสียงจริงๆ! ฮิฮิ..." ฉันทักทายพี่ชายทั้งสองด้วยอาการตัวสั่น เสียง

"มีคนที่ยังมีชีวิตอยู่อยู่ในกลุ่มนี้ได้อย่างไร คุณเข้ามาได้ยังไง!" ไป๋หวู่ชางถามฉันด้วยใบหน้าบูดบึ้ง

"อืม... ฉันมักจะชอบเล่นการพนันเล็กๆ น้อยๆ และบังเอิญเจอกลุ่มนี้ในอินเทอร์เน็ตตอนดึก..." ฉันลังเลใจและหาเหตุผลแบบสุ่มๆ

"โอ้ คุณทั้งสองรอสักครู่ ฉันอยู่ที่นี่อย่างระมัดระวังเล็กน้อยเพื่อให้เกียรติแก่พี่ชายทั้งสอง โปรดตรวจสอบ Alipay ของคุณด้วย! ดังนั้นพวกเขาควรจะเป็นแบบนี้

ฉันเห็น Wuchang ขาวดำมองหน้ากันยิ้มให้ฉัน (Emma น่ากลัวกว่าสยองขวัญ!) และถอยกลับอย่างรวดเร็ว

ในที่สุดโทรศัพท์มือถือของฉันก็กลับมาเป็นปกติและฉันรีบปิดผนึกซองจดหมายสีแดงขนาดใหญ่ 10,000 หยวนให้กับ Black and White Wuchang แต่ละซองแล้วส่งไปให้ หนึ่งหมื่นหยวนควรเป็นเงินจำนวนมาก

ในไม่ช้า หวูชางขาวดำก็ส่งใบหน้ายิ้มแย้มเป็นชุด "ยินดีต้อนรับ เราจะเป็นเพื่อนกันต่อจากนี้!"

“เฮ้อ...” ฉันถอนหายใจอย่างโล่งอก

“ถามพวกคุณสองคน ฉันได้ยินว่ามีบางอย่างเกิดขึ้นกับหัวหน้ากลุ่ม อาดง ฉันสงสัยว่าตอนนี้เขาเป็นยังไงบ้าง?”

“เด็กคนนี้ ฉันทำธุรกิจเล็กๆ ได้ดี มาสนุกด้วยกันและทำเงินเล็กๆ น้อยๆ ฉันไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ฉันไม่รู้ว่าฉันได้เงินมากมายมาจากไหน ชายร่างใหญ่ เริ่มเล่นการพนัน เสียทุกอย่าง และเป็นหนี้พนันสองสามแสนบาท ซ่อนตัวอยู่พักหนึ่งกลับมา ถูกจับได้โดยไม่ตั้งใจ พวกเขาจะไม่ยอมปล่อยเขาง่ายๆ แน่นอน!”

“แล้วตอนนี้เขาอยู่ที่ไหน?”

“ไม่รู้จะหาได้ที่ไหน ไม่มีอะไรมากไปกว่าการขายเขาเพื่อใช้หนี้ ท้ายที่สุดมันก็เพื่อเงิน”

โสเภณี? ขายผู้ชาย? ยังมีธุรกิจแบบนี้ในโลกใต้พิภพ!

ไม่ไม่! อาดงเป็นของฉัน!

“พี่น้อง ฉันอยากจะรบกวนคุณ ฉันจะหาคนเหล่านั้นได้อย่างไร ฉันต้องการใช้หนี้ให้อาดง”

“คุยง่าย เราเป็นพี่น้องและเพื่อนที่ดีกับอาตง ถ้ามีอะไรจะพูดก็พูดมา!”

“ตอนนี้ฉันต้องตามหาอาดงให้ได้ก่อนแล้วคืนเงินให้คนพวกนั้น”

“รอก่อน พวกเราพี่น้องจะไปหาใครสักคนก่อน แล้วบอกความคิดของคุณกับอาดง แล้วเราจะติดต่ออาดงเมื่อเราพบอาดง!”

หลังจากรอสักพัก หวูชางขาวดำก็ส่งข้อความมาหาฉัน "ฉันพบอาตงแล้ว หัววัวและหน้าม้าขายเขาให้กับซ่องโสเภณี และเขาถูกขอให้ออกไปรับลูกค้า"

A Dong คุณต้องปกป้องร่างกายของคุณเหมือนหยกสำหรับฉัน! ฉันจะมาช่วยคุณทันที!

“คุณไปบอกอาดงว่าฉันได้โอนเงินไปที่อาลีเพย์ของเขาแล้ว และเขามีเงินใช้หนี้…”

เมื่อนึกถึงวิธีการรับแขกของอาดง ฉันรู้สึกเหมือนมีมดวิ่งอยู่ในใจ รู้สึกคัน อึดอัด และหวาดกลัว หวังว่าความไม่เที่ยงของขาวดำจะหยุดโศกนาฏกรรมได้ทันท่วงที...

ขณะที่ฉันกำลังคิดอยู่นั้น จู่ๆ ก็มีแขนที่คุ้นเคยคู่หนึ่งเข้ามากอดฉันไว้แน่น "ที่รัก ฉันกลับมาแล้ว!" เสียงที่คุ้นเคยดังขึ้น

"อา..." เมื่อเห็นอาดงกลับมา ฉันก็เริ่มร้องไห้ และในที่สุดวันนี้หัวใจที่กระวนกระวายของฉันก็ระบายออกมา "ฉันคิดว่าคุณจะไม่กลับมา...คุณทำให้ฉันกลัวแทบตาย...มันเป็นความผิดของฉันทั้งหมด ที่ปล่อยเธอไปผจญภัย...” ฉันพูดอย่างไม่สะทกสะท้านในขณะที่ร้องไห้

ดงมองมาที่ฉันด้วยรอยยิ้ม "ฉันกลับมาโดยไม่ปลอดภัยหรือไง สาวโง่ ไม่เป็นไร ตอนนี้ฉันว่างแล้ว..."

ทันใดนั้นฉันก็นึกขึ้นได้ว่า "คุณเสียพรหมจรรย์ไปแล้วเหรอ" ฉันสูดจมูกแล้วถามอาดง

“ฉันเกือบเสียพรหมจรรย์ไปแล้ว ขอบคุณที่โอนเงินทัน พวกเขาปล่อยฉันไป…”

อาต๋องเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นที่นั่นให้อาต๋องฟัง หลังจากอาต๋องจากไป เขาก็กลับไปยังยมโลก ไม่กล้าแสดงตัวโจ๋งครึ่ม ต้องหลบอยู่ในความมืดตลอดทาง โชคดีที่ไม่มีใครพบเขา หลังจากออกจากบ้าน เขาคิดว่าจะรอโอกาสที่จะได้ดูหนังสือแห่งชีวิตและความตาย เมื่อรุ่งสาง ผู้พิพากษาทำงานเสร็จและกำลังจะเข้านอน อาดงแอบเข้าไปในห้องเพื่อตรวจสอบหนังสือ ของความเป็นและความตาย ถ่ายรูป เนื้อหาทั้งหมดของหนังสือแห่งชีวิตและความตาย ส่งมาให้ฉัน ค่อย ๆ ค้นดู