บทที่ 5

ฉันไม่หายจากการเปลี่ยนแปลงหกร้อยและแปดสิบมานานแล้ว

คนทั้งร่างเป็นอัมพาตอยู่บนโซฟาเหมือนศพ และเขาไม่ต้องการแม้แต่จะขยับนิ้ว

นี่คือสิ่งที่ฉันได้จากการทำงานล่วงเวลา ฉันอยากเก็บออมเพื่อลดน้ำหนัก...

เก็งกำไรไม่พอ!

สิ่งที่สำคัญที่สุดคือฉันไม่มีเงิน ถ้าฉันใช้จ่าย 200 ใน Alipay อีกครั้ง ฉันจะกังวลเรื่องการกินด้วยซ้ำ

เฮ้ดูเหมือนว่าฉันจะขายสีของฉันอีกครั้ง ...

ฉันคว้าโทรศัพท์ กัดฟัน เปิดหน้าต่างสนทนากับอาดงสุดหล่อ และส่งข้อความ: หนุ่มหล่อ คุณอยู่ที่นั่นไหม

ดูเหมือนว่าผีรูปหล่อก็ตื่นตระหนกเช่นกัน และตอบทันทีว่า "โฉมงาม คุณได้เงินมาหรือเปล่า? (สี)

ฉัน: (ถอนหายใจ) ฉันอายุแค่ 80 ไม่มีทางจริงๆ... บอกฉันที? (น่าสงสาร)

ผีหล่อ: เป็นไปไม่ได้ (แคะจมูก) ที่จะตกลงหนึ่งร้อยห้าสิบ

ฉัน: โอ้ ฉันทำไม่ได้จริงๆ! หรือคุณแค่พูดชื่อแล้วไม่พูดนามสกุล หรือแค่พูดนามสกุลแล้วไม่พูดชื่อ โอเค?

ผีหล่อตอบทันทีด้วยรอยยิ้มที่น่ากลัว: Tsk คุณคิดว่าฉันไม่รู้ว่าคุณต้องการทำอะไร? ที่เดียวมีนักพัฒนาอสังหาฯไม่กี่คน ถ้ารู้นามสกุล ส่วนสูง แสดงว่ารู้หมดไม่ใช่เหรอ?

ฉัน : อย่าดื้อนักสิ (น่าสงสาร) ฉัน ฉันสัญญาว่าจะเป็นแฟนเธอ...

ทันใดนั้นก็เกิดความเงียบขึ้น

แล้วเขาตอบว่า: คุณนับว่าเป็นการพูดคุยหรือไม่?

ไม่นึกว่าเคล็ดลับความสวยจะได้ผลไวขนาดนี้ ผีสุดหล่อ ยังบอกมีหลักการ หึหึ!

ฉันพยักหน้าอย่างเร่งรีบ แม้ว่าจะรู้ว่าเขามองไม่เห็น: จริง จริงแท้ ไม่มีเนินเขาและแม่น้ำก็หมด แต่ฉันกล้าที่จะตายไปพร้อมกับคุณ!

ผีสุดหล่อ: นี่คือสิ่งที่คุณสัญญา! (ทุบฟัน) อืม เขาชื่อหลิวต้าเซียง

หลิว หลิว Daxiong?

ชื่อนี้ดังก้องในหัวของฉัน

เขาเป็นแค่นักธุรกิจร่ำรวยที่มักลงนิตยสารซุบซิบและชอบมีชื่อเสียงไม่ใช่หรือ? ว่ากันว่าชุมชนที่แพงที่สุดในเมืองของเราได้รับการพัฒนาโดยบริษัทของพวกเขา และพวกเขายังถือหุ้นในบริษัทขนาดใหญ่หลายแห่งอีกด้วย

ถ้าฉันช่วยชายคนนี้...

โฮ้โฮ้โฮ้!

ดังนั้นฉันแสร้งทำเป็นสงบ: ฉันได้ยินมาว่า Liu Daxiong รวยมาก เขาจะตายได้อย่างไร?

ผีสุดหล่อ : ต่อให้รวยแค่ไหนสุดท้ายก็ต้องตายกันหมดไม่ใช่เหรอ? (แคะจมูก)

ฉัน: ใช่ แต่เขาจะตายได้อย่างไร ที่รัก คุณฉลาดมาก คุณต้องรู้ใช่ไหม (จูบ)

ผีสุดหล่อ : (กัดฟัน) ตราบเท่าที่คุณรู้ว่าฉันฉลาด! อันที่จริงเขากำลังจะบินไปต่างประเทศในอีกไม่กี่วันข้างหน้าและจะมีเครื่องบินตก

พฟฟ ทนไม่ไหวแล้ว ขำในใจ ไม่คิดว่าจะได้ข้อมูลวงในมาง่ายขนาดนี้!

ผีสุดหล่อส่งเสียงอีกเสียงหนึ่งทันที เสียงนั้นเร่งรีบมาก:

“ที่รัก ฉันเผลอหลุดปากไป คุณห้ามบอกผีตัวอื่นเกี่ยวกับหลิวต้าเซียง ไม่งั้นคุณจะเดือดร้อน!”

ผ่านหน้าจอมือถือเหมือนจะเห็นผีสุดหล่อทรงผม Nicholas Tse ปี 1999 ถือมือถือทำหน้ายุ่งเหยิง...

เขาหัวเราะออกมาโดยไม่ได้ตั้งใจ และรีบส่งข้อความไปเอาใจเขา: ไม่ต้องกังวล ไม่ต้องกังวล ฉันจะไม่บอกผีตัวอื่น

ผีสุดหล่อ: อ้อ แล้วทำไมคุณถึงถามคำถามเหล่านี้? ทำไมฉันถึงมีความสงบเล็กน้อยในใจ (เหงื่อเย็น)

ฉัน: ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร สบายใจได้! ขอบคุณที่รัก ฉันไปอาบน้ำแล้วคุยกันใหม่! (ดอกกุหลาบ)

ทันทีที่ฉันคุยกับผีสุดหล่อ ฉันค้นหาอินเทอร์เน็ตทันทีเพื่อหาที่อยู่ของ Liu Daxiong ซึ่งอยู่ที่ Hailan Villa ในเมือง Yanchong