บทที่ 8

ผู้จัดการหญิงไม่เคยคิดฝันว่าฉันจะตบเธอสองครั้งในพริบตา!

ฮึ่ม ใครทำให้ฉันแข็งแกร่ง ด้วยร่างกายที่เล็กของคุณ เธอไม่สามารถเอาชนะฉันได้!

ฉัน Liu Xiangxiang ฉันเป็นผู้หญิงที่คุณสามารถโจมตีได้โดยไม่ตั้งใจ!

ผู้จัดการหญิงตกตะลึงจากการถูกตี เธอจ้องมองดวงตาของเธอที่ใหญ่พอๆ กับระฆังทองแดง และพูดด้วยเสียงสั่นเครือว่า "คุณ คุณตีฉันจริงๆ..."

"ตีนายเป็นบ้าอะไร! ตีนายก็ดูถูกนายสิ! นายคิดว่าตัวเองเป็นจักรพรรดิจริงๆหรอ?!"

"วู้ฮู้...คุณหลี่ คุณโจว! ช่วยด้วย มีคนกำลังจะฆ่าฉัน!"

ผู้จัดการหญิงเม้มริมฝีปากของเธอและน้ำตาไหล ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยน้ำมูกและน้ำตา และเครื่องสำอางของเธอก็เปื้อน...

ในไม่ช้า ชายในชุดสูทและรองเท้าหนัง หวีผมอย่างประณีต รีบออกจากสำนักงาน ช่วยผู้จัดการหญิงลุกขึ้น และมอบผ้าพันคอสี่เหลี่ยมสีน้ำเงินผืนเล็กให้

น่าอัศจรรย์ ผู้จัดการหญิงหยุดร้องไห้ทันที และตกลงสู่อ้อมแขนของอีกฝ่าย ยกนิ้วดอกกล้วยไม้ขึ้น เช็ดน้ำตาอย่างแผ่วเบา และชี้มาที่ฉัน: "เธอ เธอ เธอเอง!"

ชายคนนั้นหันกลับมา

นี่ไม่ใช่นายน้อยผู้หวนคืนของกลุ่มเราเหรอ!

เขาปรับแว่นตากรอบทองและจ้องมาที่ฉันอย่างไม่เชื่อสายตา: "คุณ คุณทำหยาบคายกับผู้หญิงแบบนี้ได้ยังไง!"

ผัด! สาวๆ...

ฉันโต้กลับอย่างไม่มั่นใจ: "ฉันไม่ใช่ผู้หญิง ทำไมคุณไม่ถามว่าเกิดอะไรขึ้น"

“ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น มันผิดที่จะตีใครด้วยมือของคุณเอง!” นายน้อยผู้กลับมาขมวดคิ้วและจ้องมองมาที่ฉัน

มันดูชอบธรรมและทรงพลังมาก ทำให้ฉันหัวเราะเบาๆ

“ฮ่าฮ่าฮ่า อย่าตลกไปนะ? นายทุนชั้นผู้เอาเปรียบ คุณรู้อะไรอีกนอกจากดูดเลือด? พูดคุยกับกรรมกรชนชั้นแรงงานอย่างฉันอย่างมีศีลธรรม?

ในขณะนั้น ฉันรู้สึกว่าตัวเองกลายเป็นศูนย์รวมของความยุติธรรม และเพื่อนร่วมงานรอบตัวฉันก็ยกนิ้วให้ฉันอย่างเงียบๆ...

ชายคนนั้นหน้าแดงด้วยความโกรธ: "คุณ คุณ..."

“อะไรของมึง! หญิงชราของฉันไม่สนใจนายเลย! นายไม่ชอบเอาเปรียบหรอ เงินเดือนฉันหมดแล้ว ใช้มันซื้อไวอากร้า ลาก่อน!”

หลังจากพูดจบฉันก็เดินออกไปอย่างสง่างามท่ามกลางสายตาที่อับอายและโกรธแค้นของชายคนนั้นและสายตาที่ชื่นชมจากเพื่อนร่วมงานของฉัน

ทันทีที่ฉันออกจากบริษัท แสงแดดที่สาดส่องและทรงพลังทำให้ฉันภูมิใจอยู่พักหนึ่ง และฉันรู้สึกว่าฉันได้เป็นนางเอกแล้ว

เงินมีค่าเท่ากับอะไร? มันเย็น!

อย่างไรก็ตามฉันมีเงินในกระเป๋าดังนั้นฉันชอบมัน!

เมื่อมองไปรอบๆ มีร้านขายโทรศัพท์มือถืออยู่ไม่ไกลซึ่งกำลังจัดงานอยู่ และมีคนมากมายล้อมรอบสามชั้นทั้งภายในและภายนอก

เมื่อคิดว่าถึงเวลาต้องเปลี่ยนโทรศัพท์มือถือแล้ว ฉันก็โผเข้ามา

ใช่ฉันข้ามเข้าไป

ปรากฎว่ามือถือที่วางโชว์อยู่ตรงเคาน์เตอร์กระจกหมดโปรโมชั่น ซื้อมือถือ ก็จะได้ power bank หม้อหุงข้าว ฯลฯ มีพี่สาวข้าง ๆ เธอดูเหมือนแม่บ้าน เมื่อเธอได้ยินเสียงหม้อหุงข้าวเธอก็เลือกโทรศัพท์มือถือสำหรับผู้สูงอายุซึ่งใช้งานอินเทอร์เน็ตไม่ได้อย่างมีความสุข ใจดี แล้วจากไปพร้อมกับหม้อหุงข้าว

เมื่อก่อนฉันก็เป็นแบบนี้ คนประเภทที่ซื้อของเพื่อส่งเสริมการขาย ส่วนใหญ่เป็นเพราะพวกเขายากจนเกินไป!

แต่ตอนนี้เห็น XX8 ที่เพิ่งเปิดตัวในเคาน์เตอร์ ฉันซื้อทันทีโดยไม่ดูราคาด้วยซ้ำ

มือถือเครื่องใหม่ให้ความรู้สึกแตกต่างเมื่อคุณหยิบมันขึ้นมา ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมคนถึงอยากซื้อมัน 555!

อย่างไรก็ตาม ฉันมักจะไปช้อปปิ้งไม่ค่อยบ่อยนัก ดังนั้นฉันจึงใช้ประโยชน์จากเงินและซื้อทุกอย่างที่ฉันชอบ!

ดังนั้นฉันจึงเดินไปตามถนนเพื่อไปยังร้านค้าแบรนด์ดังต่างๆ เช่น Natural Hall, Baleno, Jeanswest ซื้อมามากมาย แล้วก็ออกมาจากร้านพร้อมกับถุงใบใหญ่และใบเล็ก

การเดินเล่นครั้งนี้ดำเนินไปในตอนเย็น และยังไม่ทันที่พ่อจะโทรมาชวนฉันกลับไปกินข้าว ฉันก็นึกขึ้นได้ว่าไฟถนนรอบๆ ตัวฉันถูกเปิดแล้ว และท้องของฉันก็แฟบไปแล้วด้วยความหิว เขาจึงรีบกลับมา

พอเข้าไปในบ้านก็ได้กลิ่นหอมแรง

เป็นรสโปรดของซี่โครงหมูเปรี้ยวหวานและปลาตุ๋น!

ฉันกลืนลงไปโดยไม่รู้ตัว

พ่อของฉันสวมผ้ากันเปื้อนและออกมาจากครัว "สาวน้อย มาลองทำอาหารให้พ่อดูสิ!"

เดิมทีฉันกำลังจะรีบไปที่โต๊ะอาหารเย็น แต่ประโยคนี้ทำให้ฉันต้องผงะ

กับข้าววันนี้พ่อทำเองจริงเหรอ? !

คุณรู้ไหม พ่อของฉันเคยเป็นนักเล่นการพนัน และเขาไม่สนใจสิ่งอื่นใดนอกจากเกม ถ้าฉันได้รับเงิน พวกเขาจะพาฉันไปร้านอาหารหรืออะไรสักอย่างอย่างไม่เห็นแก่ตัว แต่เมื่อฉันเสียเงิน พวกเขาไม่สนใจฉันเลย และปล่อยให้ฉันดูแลตัวเอง และฉันไม่เคยทำอาหารเลย

ถ้าไม่ใช่เหตุผลนี้ แม่คงไม่ออกจากบ้านหนีไปไหนหรอก หลังจากที่แม่หนีไป ฉันยิ่งทุกข์ ครั้งหนึ่งฉันอดข้าวสี่วันเต็มๆ ไม่กินข้าว รู้สึกเหมือนตายทั้งเป็น