28

“ก็พี่น่ะสิ” ปริณยิ้มบางๆ เมื่อคนที่อยู่ในอ้อมแขนออกอาการงอนขึ้นมานิดๆ

“เอ่อ...ทะ...ทำไมพี่ถึงอยู่กับอลิซ”

“ผัวเมียอยู่ด้วยกันแปลกตรงไหนฮะ” ปริณกล่าวพลางก้มลงหอมแก้มนวลของคนเป็นเมียทันใด

“พูดจาไม่เพราะเลย” มารียาต่อว่าพี่ชาย

“แล้วเราล่ะอยู่ที่ไหน” ปริณถามเข้าเรื่อง

“เชียงใหม่ค่ะ มาเที่ยวกับเพื่อนจะกลับวันจันทร์ตอนเย็น”

“เพื่อนคนไหน” ปริณสงสัย

“ชื่อส้ม พี่ป้องไม่รู้จักหรอก” คนที่มีความลับเริ่มจะไปไม่ถูก

“นึกว่าไปกับไอ้ธันซะอีก” ปลายสายบอกด้วยน้ำเสียงโล่งใจ

“บ้า! พี่ธันทำงานอยู่พัทยาค่ะ เอ่อ...แล้วพี่ป้องมีเรื่องอะไรหรือเปล่า เห็นมีเบอร์โทรเข้ามาในเครื่องหนู” มารียารีบเปลี่ยนเรื่อง

“ไปดู IG เดี๋ยวก็รู้เอง” ปริณบอกเสร็จก็กดวางสายแล้วโยนมือถือของสาวเจ้าไปที่โซฟาอย่างไม่แยแส

“อ๊ะ! ปล่อยนะพี่ป้อง” อลิชาพยายามแกะมือหนาที่เกี่ยวรัดเอวบางของเธอออก แต่ก็ไม่เป็นผล

“ว่าไงจ๊ะเมียจ๋า...” ปริณเอ่ยลากเสียงอ้อน พร้อมกับช้อนอุ้ม สาวเจ้าขึ้นแล้วพาตรงดิ่งไปที่เตียงนอนอย่างไม่รอช้า

“ไม่เอานะ ปล่อยหนูลงเดี๋ยวนี้” อลิชาโวยวายน้ำเสียงตื่นๆ รับรู้ได้ทันทีว่าอีกฝ่ายกำลังจะทำอะไรกับเธอ

“พี่เอาเองจ้ะคนดี หนูนอนเฉยๆ ก็พอ” คนหื่นบอกก่อนจะเริ่ม ซุกไซ้ซอกคอระหงอย่างหลงใหล และเต็มไปด้วยไฟปรารถนาอย่างที่ไม่เคยมีต่อสาวคนไหนมาก่อน

เชียงใหม่... ไร่ไคเลอร์

มารียาลุกขึ้นมานั่งพิงที่หัวเตียง เปิดดู IG ของพี่ชาย ก็เห็นภาพแหวนเพชรเม็ดโตบนนิ้วนางข้างซ้ายของเพื่อนสาว กับข้อความว่าจะแต่งงานในอีกสองเดือนข้างหน้า โดยมีคนกดไลค์เกือบล้าน และคอมเมนต์ที่ร่วมอวยพรต่างๆ นานาอีกเป็นหมื่นข้อความ ในเวลาไม่ถึงชั่วโมง

“ไม่จริง! นี่เราพลาดเรื่องสำคัญไปงั้นเหรอเนี่ย” มารียาตาโตรีบกดต่อสายหาผู้เป็นมารดา เพื่อจะสอบถามเรื่องราวของพี่ชายกับเพื่อนรัก

ตู๊ด... ตู๊ด...

“ว่าไงฮะเรา หนีไปเที่ยวไม่บอกใครเลย” ปานทิพย์เอ่ยถามบุตรสาว

“พอดีเอางานมาให้เจ้านายค่ะ ก็เลยอยู่เที่ยวกับเพื่อนต่อ” มารียารีบออกตัว

“แล้วมีอะไรหรือเปล่าเสียงตื่นๆ เชียว”

“หนูเพิ่งเห็นพี่ป้องโพสรูปแหวนที่อลิซใส่ แล้วบอกว่าจะแต่งงานในอีกสองเดือนข้างหน้า ระ...เรื่องจริงหรือคะคุณแม่”

“เมื่อช่วงสายๆ คุณประวิตรมาที่บ้าน พร้อมกับคนที่ชื่อโสภีแล้วก็ลูกสาวของอีกฝ่ายที่ชื่อมิ้ง” ปานทิพย์เกริ่นอย่างรู้สึกเพลียๆ

“มาทำไมคะ” มารียาย่นคิ้ว สังหรณ์ใจว่าจะไม่ใช่เรื่องดี

“ก็มาจับตาป้องทำพ่อของลูกน่ะสิ”

“จะ...จริงเหรอคะ!”

“จริงสิ! ยายคนที่ชื่อมิ้งน่ะ มาร้องห่มร้องไห้เรียกร้องความเห็นใจต่างๆ นานา แต่พอไม่ได้ผล! แม่ของเธอก็เลยยกเอาเรื่องท้องขึ้นมาอ้าง สุดท้ายเจอพี่ของเราสวนกลับเข้าให้ ถึงกับกรีดร้องเสียงดังที่โดนจับไต๋ได้ จากนั้นก็วิ่งหนีออกจากบ้านไปด้วยกันทั้งแม่ทั้งลูก คุณประวิตรกำลังจะลุกตาม แต่ก็ถูกพี่ของเราดึงให้อยู่คุยเรื่องสู่ขอหนูอลิซกับพ่อและแม่ซะก่อน” กมลาเล่าด้วยน้ำเสียงออกรส

“สรุปคือพี่ป้องกำลังจะแต่งงานกับอลิซใช่ไหมคะ” มารียาเข้าเรื่องด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น

“ใช่”

“กรี๊ดดดด หนูดีใจที่สุดเลยค่ะ” มารียากรีดร้องอย่างดีใจที่ในที่สุด พี่ชายกับเพื่อนสาวก็ลงเอ่ยกันด้วยดี

“จ้า! พ่อกับแม่ก็ดีใจเหมือนกัน ว่าแต่เราเถอะ ทำไมพักนี้แม่รู้สึกว่าธันวาเขาหายไป ไม่มาให้เห็นหน้าเหมือนเมื่อก่อน” กลมาถามเรื่องที่แอบสงสัยมาร่วมอาทิตย์

“เอ่อ...” มารียาอึกอักอย่างไปต่อไม่ถูก

“บอกความจริงแม่มาเถอะรียา แม่ไม่อยากรู้เป็นคนสุดท้าย”

“คือหนูกำลังจะเลิกกับพี่ธันค่ะ” มารียากัดฟันบอกความจริง

“เพราะอะไร?” กมลาถามเสียงเย็น

“หนูเห็นเขาอยู่กับผู้หญิงคนอื่นค่ะ”

“อาจจะเป็นเพื่อนหรือคนรู้จักก็ได้” กมลาออกตัวให้ว่าที่ลูกเขย เพราะไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะกล้าทำเรื่องไม่ดีต่อบุตรสาว