388 ผมเป็นของคุณ คุณก็เป็นของผม

ณิชาลากเวธัสออกมา เดินเร็วมากจึงทำให้ไม่เห็นว่า ชลิดากำลังมองดูทั้งสองที่เดินจากไป ทันใดนั้นก็หัวเราะลั่น

วู้ว นึกว่า ณิชาจะน่าเบื่อนะเนี่ย แต่เหมือนว่าจะน่าสนใจอยู่แฮะ

...

ณิชาทำให้เวธัสโดดงาน ให้โทนี่เป็นคนตรวจงานแทน

เวธัสถูกณิชาลากไปยังทางเดินเล็กๆด้านหลังห้างใกล้ประตูด้านข้าง ไม่มีใครอยู่ที่นั่น ดวงตาสีเข้มของเธอก็กำลังจะลุกเป็นไฟ

การดึงคอสูทของชายผู้นั้นทำให้เขาต้องลดกรามลงเล็กน้อย

“ดูเหมือนว่าคุณกับชลิดาจะสนิทกันดีนะ” เธอถามอย่างเย็นชา “ตอนที่เธอกอดคุณ คุณดูไม่อยากจะผลักเธอออกเลยนะ น้ำหอมกลิ่นกุหลาบบนตัวเธอหอมดึงดูดมากสินะ”

มือของเธอแนบชิดกับคอเสื้อเขามาก ปลายจมูกของเขาเกือบจะชนกับเธอ ลมหายใจเต็มไปด้วยกลิ่นดอกพุดของเธอ

เวธัสคิดว่าตลกมาก แต่เขาก็ชอบเห็นเธอมีท่าทีหึงเขาเป็นฟืนเป็นไฟแบบนี้

คิดถึงตอนที่เธอพูดต่อหน้าทุกคนว่าเป็นภรรยาของเขา เขาก็รู้สึกพึงพอใจเป็นอย่างมาก

“เธอมือไวไป ผมไม่ทันได้ผลักเลย แล้วน้ำหอมอะไรที่ผมชอบ คุณไม่รู้หรอ”

ณิชาจ้องมาที่เขา มีเวธัสตัวจิ๋วสะท้อนในรูม่านตาของเธอ การเคลื่อนไหวของการผูกเนคไทแน่นขึ้น เกือบรัดคอเขาจนหายใจไม่ออก

“ก่อนหน้านี้อะรู้ แต่หลังจากนี้ไม่รู้แล้ว! มีทั้งก้อยทั้งชลิดาไม่แน่วันไหนคุณก็เปลี่ยนใจจากฉันแล้ว!”

เวธัสให้เธอผูกเนคไทไป แล้วก็ยิ้ม “ก็ผมเห็นว่าคุณอยากจะทำงานนี้ให้ได้ ก็ไม่อยากทำอะไรให้คุณไม่สบายใจน่ะสิ...”

“ถ้าคุณบอกฉันก่อนว่า ชลิดาก็อยากได้คุณเหมือนกัน ฉันไม่พาคุณมาหรอก!”

ที่เห็นเธอยั่วยวนเวธัสวันนี้ ถ้าเธอไม่อยู่ด้วย บางทีเธออาจจะเปลื้องผ้าไปแล้วก็ได้...

เมื่อนึกถึกภาพนั้น ณิชาก็หงุดหงิดมาก

“ที่จริงคุณควรจะดีใจนะ” ไม่รู้ว่าเวธัสหลุดออกจากเอื้อมมือเธอตอนไหน ริมฝีปากบางของเขาแนบใบหูเธอ

ณิชาเอียงศีรษะเล็กน้อยเพื่อฟังสิ่งที่เขาพูด ริมฝีปากของเธอก็สัมผัสเข้ากับริมฝีปากของเขาแล้ว

มีกระแสไฟฟ้าที่แผ่กระจายไปตามมุมริมฝีปาก แผ่ไปทั่วร่างกาย

“ดีใจที่ได้ขายสามีแลกงานได้หรอ”

“...” เวธัสฟังคำพูดของเธอ ก็กัดใบหูของเธอแรงๆ “ดีใจที่มีผู้หญิงมากมายอยากได้ผม แต่ผมเลือกคุณคนเดียวไง”

อันที่จริง ชลิดาไม่ได้สนใจเขาเลย เพียงแต่เธอชอบแกล้ง คล้ายกับชาลี กลัวว่าโลกจะสงบสุขเกินไป เพราะงั้นเมื่อกี้ที่เห็นณิชาอยู่กับเขา ก็ตั้งใจแกล้งเธอ

ตระกูลสนธิไชยกับตระกูลรังสิกุลไม่นับว่าสนิทกัน แต่แวดวงนี้ก็มีกันแค่นี้

เวธัสก็แค่รู้จักชลิดาผ่านๆเท่านั้น

ถ้าเธอชอบเขาจริงๆ เธอก็คงทำแบบเดียวกันกับดนัย...

พอคิดได้อย่างนั้น เวธัสก็ขมวดคิ้ว

ตำแหน่งที่ณิชาถูกเขากัดเหมือนจะเจ็บ เธอบ่นร้องออกมา

เธอชำเลืองมองดูเขา แล้วพูดด้วยความโกรธว่า “มันบอกได้แค่ว่าคุณมีรสนิยมดีเท่านั้นแหละ ยังไงซะคุณต้องจำไว้ให้ดี คุณเป็นของฉันกับลูกสองคนเท่านั้น ห้ามยุ่งเกี่ยวกับผู้หญิงข้างนอก ได้ยินไหม”

น้ำเสียงเหมือนคำบอกเอกสิทธิ์ เวธัสยิ้มบางๆ แต่ในใจของเขาพอใจเป็นอย่างมาก

พลิกตัวเธออย่างแรง ผลักเธอชิดกับกำแพง ก้มศีรษะลงแล้วจูบลงที่ริมฝีปากของเธอ เกี่ยวปลายลิ้นของเธอ ไล่ไปในร่องปาก

“ได้ ผมเป็นของคุณ คุณก็เป็นของผม”

เมื่อกี้ที่ร้านอาหาร เธอยังไม่ได้กินอะไรเลย

เขาดื่มชาเขียวไป กลิ่นหอมจางๆ ได้ส่งผ่านไปยังเธอผ่านทางปลายลิ้นของเขา