395 บอกประวัติของก้อยกับเธอ

ณิชาหดคอ ติ่งหูทั้งสองข้างเป็นสีแดง “ภาพเป็นหลักฐาน คุณอยู่กับเธอมา!”

เวธัสก็ไม่ปฏิเสธ แล้วก็อธิบาย “เจอกันในคลับ เธอนัดผมไปโรงแรม”

“เธอนัดคุณก็ไปเหรอ!” ณิชาได้ยินเขายอมรับ แล้วก็ศอกเข้าไปทันที กระแทกเข้ากับหน้าอกท้องที่แข็งแรงของชายข้างหลัง

เวธัสขยับตัวเร็วกว่าเธอ จับข้อศอกเธอด้วยมือข้างหนึ่งแล้วดันไปด้านหน้า กลายเป็นกอดที่สมบูรณ์แบบ

เขาหัวเราะ "คุณร้อนรนกับเรื่องนี้ไปทำไม ในเมื่อเธออยากได้ผมมาก ผมก็แค่สานฝันให้เธอ ไม่ต้องกังวลหรอก ร่างกายของผมเป็นของคุณ ไม่มีใครสามารถแตะต้องได้”

เมื่อได้ยินแบบนี้ ปฏิเสธไม่ได้ว่าณิชาฟังแล้วก็สบายใจขึ้นเยอะ

อันที่จริงในใจเธอก็ไม่ได้ไม่เชื่อใจเวธัส

แค่เกลียดที่ก้อยใช้เรื่องนี้มาหาเรื่องเธอ

แถมเวธัสก็ไม่ได้บอกเธอว่าไปเจอก้อยตอนกลางคืน

เขานี่ไม่ได้เรื่องเลย!

“คุณอยากรู้ไหมว่าความสัมพันธ์ระหว่างก้อยกับแม่ของคุณเป็นยังไงกันแน่” เวธัสเปลี่ยนเรื่องช้าๆ

ณิชาหันหน้ามาเล็กน้อย “คุณไปเจออะไรมา”

“ชื่อเดิมของแม่ยายคือสิดารัตน์ ตอนนั้นเธอก็ไม่ได้ไม่มีญาติไม่มีครอบครัวนะ แต่หลังจากคลอดลูกสาวแล้วเธอก็ทิ้งลูกกับสามีเก่าไป แล้วไปแต่งงานใหม่กับพ่อของคุณ”

ณิชาเครียดขึ้นทันที “คุณจะบอกว่าก้อยเป็นลูกสาวแท้ๆ ของแม่ฉันเหรอ”

“ผมตรวจสอบวงญาติของแม่ยายแล้วว่าเธอเป็นลูกสาวคนเดียว ไม่มีพี่ชายแท้ๆ นี่ก็เป็นเหตุผลว่าทำไมแม่ยายถึงตามใจก้อยมาก”

ณิชาตกใจกับเรื่องนี้มาก ทั้งที่เธอก็รู้สึกว่าก้อยไม่เหมือนกับหลานสาวของสิดามาตั้งนานแล้ว แต่เธอไม่เคยคิดว่ามันจะเป็นความสัมพันธ์แบบนี้!

ตอนที่สิดาแต่งงานกับสุขุม ก็บอกกับคนนอกเสมอว่าไม่มีญาติไม่มีครอบครัว

เพราะแบบนั้นสุขุมถึงยอมสิดาอยู่เสมอ

คิดว่าเธอไม่มีครอบครัวให้พึ่งพา แม้ว่าเธอจะเล่นไพ่แพ้พนันจนหมดตัว เขาก็ไม่เคยโกรธ

ณิชานอนตัวตรงอยู่บนเตียง แอบสงสารพ่อ แม้ว่าจะพูดไม่ได้ว่าพ่อรักสิดา แต่เขาก็ไม่เคยติดค้างเธอ แต่เธอกลับโกหกเขาในเรื่องใหญ่โตขนาดนี้

ถ้าวันหนึ่งพ่อกลับมาเมืองพร แล้วมองดู "ลูกสาว" ที่โผล่มา เขาควรจะรับเป็นลูกหรือว่าทำเป็นไม่รู้จักดีนะ

... ...

สิดาไม่สบายอยู่ในโรงพยาบาล หลังจากได้รับการอนุมัติจากแพทย์แล้ว ก็กลับบ้านได้

แพทย์บอกให้เธอกลับมาตรวจทุกสองสามวัน และจะจับตาดูอาการของเธอ

ณิชาไปรับสิดากลับมาที่หมู่บ้านออเรนจ์ ก้อยอยากจะหาเรื่องณิชา ก็เลยมาด้วย

ในมุมที่สิดามองไม่เห็น ก้อยก็ยิ้มแปลกๆ ให้ณิชาเป็นระยะๆ

เหมือนหัวเราะเยาะใส่เธอ แม้ว่าเวธัสจะเป็นมองเธอผ้าขี้ริ้ว แต่เขาก็ใช้ผ้าขี้ริ้วผืนนี้แล้ว แสดงว่าความสัมพันธ์ระหว่างเวธัสกับณิชา ไม่ได้ดีขนาดนั้น!

ตราบใดที่เธอตั้งใจให้ดี รอให้เธอได้กลับไปตระกูลรุ่งโรจน์ แล้วจะขอให้คุณย่าจัดงานแต่งเชื่อมสัมพันธ์กับเวธัส...

ณิชาเป็นใคร ที่มาเทียบกับคนสูงศักดิ์อย่างเธอได้!

แต่เรื่องทั้งหมดนี้ก้อยไม่กล้าบอกน้ำตาล

เพราะน้ำตาลก็ชอบเวธัส ในระหว่างที่เธอยังไม่ได้เป็นหลานสาวตระกูลรุ่งโรจน์ เธอก็จะต้องระวังให้มาก

ณิชารู้ว่าเวธัสไม่เคยแตะต้องก้อยเธอก็ไม่ใส่ใจที่เธอทำหน้าทำตา เพราะตอนนี้เรื่องในใจของเธอซับซ้อนมาก แต่สิดาก็ดูแลเธอมาหลายปีแล้ว เธอไม่อยากจะทำให้สิดาต้องหนักใจ