บทที่ 117 คนที่ชอบแย่งสิ่งของของคนอื่น

จงกลตำหนิอย่างโกรธเคือง พร้อมทั้งดึงมือของกันญ่าอย่างเจ็บปวด “หนูวางใจได้เลย น้าเล็กจะเป็นตัวตั้งตัวตีให้หนูเอง หนูเป็นแฟนกับตาธัสมาสี่ปี เขาอยากจะเรียนรู้ความทะเยอทะยาน น้าจะเป็นคนแรกที่ไม่ปล่อยเขาไป”

“ฮือๆ น้าเล็ก...”

หัวไหล่ของกันญ่าสั่นเทาขึ้นอก เพราะร้องไห้อย่างน่าเวทนาน่าสงสารมาก

น้ำตาพรั่งพรูออกมาเป็นหยดไม่ขาดสาย

จนในที่สุดเธอก็หยุดได้แล้ว พร้อมทั้งวิ่งไปห้องน้ำอย่างสะอึกสะอื้น

จงกลจ้องมองแผ่นหลังของเธอ มือข้างหนึ่งกำหมัดอยู่ตรงมุมปาก พร้อมทั้งกระแอมออกมาอยู่หลายครั้ง โมโหจนสีหน้าซีดเผือดที่เป็นทุนเดิมอยู่แล้วเริ่มแดงระเรื่อขึ้นมาเล็กน้อย ช่วงคิ้วตาก็ปรากฏความวิตกกังวลที่สามารถมองเห็นอย่างไร้การปิดบัง...

แม้ว่าตาธัสตัดสินใจทำอะไรอย่างเด็ดขาดแล้ว แต่ถ้าเขาที่กำลังเผชิญหน้ากับความรู้สึก แต่มักจะมีความหนักแน่นไม่พอ

ภายในมุมห้องน้ำ

กันญ่าส่องกระจก ดูfอาการขื่นขมอย่างอ่อนล้าซึ่งแสดงต่อหน้าจงกล แต่กลับเผยรอยยิ้มมุมปากอย่างสะใจ

เธอรู้ดี เวธัสให้ความสนใจกับจงกลน้าเล็กคนนี้มากๆ ตั้งแต่เด็กจนโต ขนาดคำพูดของท่านประเสริฐของตระกูลสนธิไชยก็ยังไม่ค่อยจะฟัง ฟังแค่น้าเล็กอยู่คนเดียว

ตราบใดที่จงกลคัดค้านการถอนหมั้นของพวกเขา ณิชาก็อย่าคิดจะมียืนตำแหน่งแทน!

ตำแหน่งคุณนายน้อยของตระกูลสนธิไชย มีแค่กันญ่าคนเดียวเท่านั้น

ครืด ครืด

จู่ๆ โทรศัพท์ก็สั่นครืดคราด ซึ่งเป็นการเตือนว่ามีข้อความเข้ามาใหม่

กันญ่าลูบเส้นผมยาวอย่างสบาย พลางเหล่มองหน้าจอโทรศัพท์ และแสดงความแปลกใจออกมาทันที เพราะเป็นการทักทายที่เตชินท์ส่งเข้ามาทักทาย--

“ญ่า พวกเราแยกจากกันมาเกือบร้อยชั่วโมงแล้ว ตอนไหนว่าง ผมอยากจะเจอคุณครับ”

“ผมเห็นว่าคุณพูดว่าอยากได้ดอกกุหลาบ ผมให้คนขนดอกกุหลาบสีแดง999ดอกใส่เครื่องมา อีกสักพักจะส่งไปที่บ้านคุณ ได้มั้ยครับ?”

“เวธัสไม่คู่ควรกับคุณ คุณไม่ต้องไปรักเขาแล้ว...”

กันญ่าเพลิดเพลินมากกับความรู้สึกที่มีคนมาจีบ แต่การจีบที่หนักเกินควร เหมือนกับพวกมิจฉาชีพที่เที่ยวมาหลอกเงินชาวบ้าน เธอรู้สึกเบื่อเต็มทนแล้ว

พลันกดเปลี่ยนโหมดปิดเสียงโทรศัพท์แทน เธอจึงเพิกเฉยเตชินท์ทันที

ตั้งแต่ออกมาจากห้องน้ำ พลันมองไปทางด้านข้างก็เห็นพนักงานหญิงหลายคนกำลังถกเถียงกันอยู่ทางด้านหน้า--

“พวกเธอได้ยินข่าวยัง คุณเวธัสพาว่าที่ภรรยามารับประทานอาหารยังห้องรับรองVIPแหละ!”

“ห๊ะ? ใครเป็นคนพูด?”

“คุณอัทธ์ได้ย้ำนักย้ำหนา ต้องเสิร์ฟอาหารที่มีความหมายอวยพรให้อยู่กันจนแก่จนเฒ่า เมื่อกี้ตอนที่ฉันเอาชาเข้าไปเสิร์ฟ เลยเหล่มองสักหน่อย คุณหนูของตระกูลสถานนท์คนนั้นเหมือนที่ข่าวลือกันมา สวยอย่างกับนางฟ้านางสวรรค์ แถมยังเหมาะสมกับคุณเวธัสมาก!”

“จริงเหรอ?”

“จริงสิ อีกอย่างคุณเวธัสไม่ได้เย็นชาตามที่ข่าวเล่าลือกันอยู่ข้างนอก แถมยังปฏิบัติดีกับคุณหนูตระกูลสถานนท์มาก ยังมียังมี ตรงปกคอเสื้อของเขายังมีรอยสีแดงเล็กๆ มารวมกันอยู่จุดหนึ่ง ฉันเดาว่าน่าจะเป็นรอยลิปสติกจางๆ ...”

“โอ๊ยพระเจ้า อิจฉาพวกเขาชะมัด...”

ในสายตาของพวกเธอกลับเกิดสายตาเป็นสีชมพูโผล่ในดวงตา พร้อมทั้งอิจฉาและปรารถนา พร้อมทั้งอดจินตนาการไม่ได้ผู้หญิงคนที่นั่งอยู่ในอ้อมกอดของคุณเวธัสคือพวกเธอ

กันญ่าที่กำลังจับเล็บปลอมเล่นถึงกลับเกิดอาการค้างเติ่งทันที จนเธอเกือบหักเล็บคริสตัลที่เพิ่งทำมาใหม่

เวธัสพาว่าที่ภรรยามารับประทานอาหาร

แถมยังอวยพรให้ถือไม้เท้ายอดทองกระบองยอดเพชร ขออวยพรให้สมปรารถนาอีก?

เธอนี่แหละที่เป็นว่าที่ภรรยาเวธัสตัวจริงที่ถูกพูดถึง ตกลงอีผู้หญิงคนไหนที่มันมาแย่งของคนอื่นไป?

……

ห้องรับรองVIPมีพื้นที่60ตารางเมตร มนต์เสน่ห์โบราณ

โต๊ะอาหารทรงกลมด้านบนปูด้วยผ้าปูโต๊ะสีเบท บนโต๊ะมีอาหารอันโอชะอย่างวิจิตรงดงามวางอยู่เต็มโต๊ะ

โคมไฟคริสตัลห้อยระย้าที่แขวนอยู่เหนือศีรษะ โดยการใช้แสงจากโคมไฟ จนทำให้อาหารเหล่านั้นยิ่งน่าดึงดูด จนทำให้คนรู้สึกเจริญอาหาร