#บทที่ 208 ในบัตรมีเงินเพิ่มสิบห้าล้าน

เมื่อกลับถึงบ้านในเวลากลางคืน ในปากของเจนนี่ก็กำลังเคี้ยวแผ่นมันฝรั่งทอดเสียงดังกรอบแกรบ พลันพูดปลอบใจเธอ “แกอย่าเก็บเอาไปคิดเลย ใช่ว่าทุกคนจะดีกับแกเสมอนี่ เธอก็แค่ดีกับแก อีกทั้งพวกแกอยู่บริษัทเดียวกัน ตำแหน่งเดียวกัน ก็ต้องมีการแข่งขันอย่างแน่นอนอยู่แล้ว...”

ณิชามองปากพะงาบๆของเธอ พลันนำถุงมันฝรั่งทอดในอ้อมแขนของเธอหยิบมาใส่อ้อมแขนของตนเองแทน

แล้วเคี้ยวตุ้ยๆ

“ฉันรู้ดีว่าจะมีการแข่งขัน แต่เราเพิ่งจะเข้าบริษัทกันเองไม่ใช่เหรอ? ฉันคิดว่าตอนนี้ฉันกับหล่อนยังไม่ต้องมีเรื่องที่ต้องคุกคามกัน”

ทั้งสองคนนั่งดูโทรศัพท์อยู่ที่ห้องรับแขกอยู่สักพัก จู่ๆ ปัณณ์ก็ชูโทรศัพท์ของณิชาและก็วิ่งเสียงดังตึงตังเข้ามาหา พลันยื่นให้ณิชาทันที “หม่ามี๊ จู่ๆ ในบัตรธนาคารก็มีเงินเพิ่มมาตั้งสิบห้าล้านครับ”

“สิบห้าล้านเหรอ?” ณิชาจ้องลูกชายด้วยแววตาสงสัย

เธอไปเอาสิบห้าล้านมาจากไหน?

ซึ่งเมื่อสองวันก่อนคุณย่าศิริจันทร์ได้พูดว่าจะให้เงินรางวัลในการแข่งขันที่เป็นผู้ชนะเลิศของบริษัทเอสพี จิวเวลรี่เป็นจำนวนเงินห้าล้านบาท แต่เธอก็ไม่เอา พลันโอนให้ชาลีแทน ชาลีรู้นิสัยของเธอ จนท้ายที่สุดก็ได้โอนเงินเหล่านี้บริจาคให้การกุศลทันที

ทว่าตัวเลขก็แสดงอย่างชัดเจนว่าไม่ตรงกันแล้วนี่

ตอนที่ณิชากำลังลังเลอยู่นั้น คนลึกลับที่เป็นคนส่งข้อความให้เธอเมื่อครั้งก่อนก็ได้ส่งข้อความมาอีกครั้ง “ได้รับเงินแล้วใช่มั้ย?”

เส้นเลือดของณิชาเย็นเฉียบทั่วทั้งตัวทันที เธอกำโทรศัพท์พลางเดินไปยังระเบียง จากนั้นก็กดต่อสายกับคนลึกลับนั่น คนทางนั้นก็กำลังรอข่าวคราวของเธอ...

“คุณโอนเงินให้ฉันสิบห้าล้านมันหมายความว่ายังไง?”

“ขอแสดงความยินดีที่คุณเข้าทำงานในสนธิไชยกรุ๊ป ลำดับต่อไปฉันมีงานให้คุณทำ ไปยักยอกเอาข้อมูลหลักของเอกสารโครงการเมืองในเมืองออกมาให้ฉัน” คนลึกลับที่อยู่ปลายสายออกคำสั่งอย่างเด็ดขาดมาก

ณิชาพอจะได้ยินชื่อโครงการเมืองในเมือง ซึ่งเป็นเป้าหมายหลักที่อยู่ในแผนงานช่วงท้ายปีของสนธิไชยกรุ๊ป

หากเนื้อหาหลักรั่วไหลจนทำให้การประมูลพ่ายแพ้....

ณิชาไม่กล้าจินตนาการผลลัพธ์เลย