บทที่ 212 นิสัยรักความสะอาดของเขา

ในเวลานี้เขายืนอยู่ในจุดที่ไม่ไกลจากณิชานัก ริมฝีปากบางรูปกระจับเม้มเป็นขีด พลันใช้สายตาชะเง้อมองชนิดเย็นเฉียบเชือดเฉือนมายังณิชา ณิชากลัวว่าเขาจะเข้าใจผิด พลันผงะออกจากอ้อมกอดของชายหนุ่มทันควัน และยิ้มให้อย่างขวยเขินเล็กน้อย

เวธัสก้าวฝีเท้าเดินมาหาอย่างสุขุม ณิชาถลาตัวเข้าไปดักหน้าต้อนรับอย่างเป็นธรรมชาติมาก แม้ว่าไม่รู้ว่าทำไมเมื่อวานนี้เขาไม่ยอมตอบข้อความของเธอกลับมา แต่เขาก็ส่งดอกลิลลี่ให้เธอ เธอก็ไม่อยากจะเสแสร้งต่อ

ทันใดนั้น ระยะเวลาที่ทั้งสองคนห่างกันครึ่งเมตร จู่ๆ เวธัสก็ยื่นมือมาคว้าเพื่อดึงเธอให้อยู่ในอ้อมกอดอย่างแน่นหนา...

เรี่ยวแรงมหาศาลเช่นนั้น จนทำให้ณิชาเกิดความรู้สึกหน้าอกถูกบีบรัดแน่น ขนาดเกิดภาพหลอนจนหายใจไม่ทั่วท้อง

เธอแหงนหน้าชำเลืองมองเวธัสอย่างแปลกใจ

โดยที่ไม่เข้าใจว่าเขาเป็นอะไรไป?

วินาทีถัดมา จึงมองเห็นเวธัสชำเลืองมองผู้ชายที่อยู่ฝั่งตรงข้ามอย่างเรียบเฉย โดยพูดหยอกล้อว่า“ไอ้เก้า แกจ้องผู้หญิงของฉันด้วยสายตาแบบนี้ ฉันโกรธนะเว้ย”

เก้าถอนสายตาออกจากตัวของณิชา ด้วยสีหน้าไร้ความรู้สึก “ยังไม่ได้แสดงความยินดีที่น้องชายมีแฟนใหม่เลย”

ในบรรดาเชื้อสายสืบสันดาปโดยตรงของตระกูลสนธิไชย นายท่านตระกูลสนธิไชยมีเวธัสเป็นหลานชายคนเดียว ส่วนน้องสาวแท้ๆ ของนายท่านตระกูลสนธิไชยกลับมีหลานเก้าคน นายเก้ามีลำดับเป็นคนที่เก้า

คนนอกเลยเรียกเขาว่าคุณเก้า

ซึ่งในความเป็นจริง เขากับเวธัสมีความสัมพันธ์เป็นลูกพี่ลูกน้องกัน อายุอานามไล่ๆกัน ต่างอายุ27-28ไล่เลี่ยกัน ซึ่งปกติทั้งสองคนไม่ถือว่าสนิทสนมกัน กระทั่งเมื่อก่อนเคยมีการกระทบกระทั่งกันด้วย

พอณิชาได้ยินคำว่า “ไอ้เก้า” จากปากเวธัส ถึงได้ตระหนักผู้ชายที่มองดูอ่อนโยนไม่เป็นพิษเป็นภัยที่อยู่ทางด้านหน้าก็คือคุณเก้าผู้มีชื่อเสียงโด่งดังของตระกูลสนธิไชย

ข่าวเล่าว่าเขาใช้เวลาเพียงชั่วข้ามคืน โดยการบีบบริษัทอุตสาหกรรมขนาดยักษ์ใหญ่สามบริษัทให้ขายบริษัทให้ตระกูลสนธิไชยด้วยราคาปกติโดยไร้การนองเลือด

พลันมีชื่อเสียงลือกระฉ่อนเพราะเหตุนี้ ซึ่งเป็นมังกรยักษ์ใหญ่สองตัวที่เคียงบ่าเคียงไหล่กับเวธัส

“เดี๋ยวตอนจัดงานแต่งจะแจ้งแกด้วยนะ”