บทที่ 243 จูบผม

“ขาสั้นๆ วิ่งเร็วดีนี่!” ฐานภพไล่ตามเขาจนหายใจหอบ

เด็กน้อยมองดูผู้ชายและผู้หญิงที่อยู่ข้างหน้าเขาอย่างระมัดระวัง

แต่เขาไม่รู้ว่าจะหนีได้อย่างไร และฐานภพก็จับตรงคอเสื้อของเขา

เขารู้สึกเวียนหัวเล็กน้อย...

เปลือกตาของเด็กน้อยเริ่มหนักขึ้นเรื่อยๆ และเขาก็สลบไป

ฐานภพอุ้มเด็กน้อยขึ้นมา และขอบคุณกันญ่า “ขอบคุณคุณกันญ่าครับ ที่ช่วยผมจับลูกชายของผม”

กันญ่าแสดงท่าทีที่ดูตกใจ เธอชี้ไปที่ปัณณ์และพูดอย่างฉุนเฉียว “คุณพูดว่าอะไรนะ เขาเป็นลูกของคุณหรอ?”

“ใช่แล้ว” ฐานภพมองเธอที่ราวกับเห็นผี และพยักหน้าอย่างเร่งรีบ “คำพูดของคุณเวธัสเป็นเรื่องโกหก ทุกอย่างถูกเปิดเผย เด็กคนนี้คือปัณณ์ คือลูกชายของผมและณิชา”

ดูเหมือนว่ากันญ่าจะได้ยินความลับที่น่ากลัว หูของเธออื้อไปหมด

เธอเกือบจะแน่ใจแล้วว่า ผู้หญิงที่ไปนอนห้องของเวธัสเมื่อสี่ปีก่อนคือณิชา ดังนั้นเธอจึงตั้งท้องลูกชายของเวธัส!

เมื่อเป็นแบบนี้ อรัลก็ถูกเธอวางไว้ที่หน้าประตูของคฤหาสน์สนธิไชย จุดประสงค์ก็เพื่อรอให้สี่ปีต่อมาสองพี่น้องได้รู้จักกัน และแล้วช่วยให้เธอกลายเป็นนายหญิงของตระกูลสนธิไชยอย่างมั่นคง

“คุณกันญ่า มีปัญหาอะไรหรือเปล่า?” ฐานภพรู้สึกเสมอว่าการแสดงออกของกันญ่าผิดไปเล็กน้อย

กันญ่าบอกฐานภพว่าเกิดอะไรขึ้นคร่าวๆ

ฐานภพกลืนน้ำลายลงในคอของเขา “เด็กคนนี้เป็นลูกของเวธัสจริงๆ หรอ แล้วทำไมเวธัสถึงพูดอย่างนั้น?”

กันญ่าหลับตาอย่างช่วยไม่ได้ และรู้สึกสิ้นหวัง

“เขาเองก็คงไม่คิดว่าความจริงจะเป็นแบบนี้”

“ไม่สิ! เมื่อ 4 ปีที่แล้วเป็นฉันนี่ บนตัวเธอมีกลิ่นการ์ดีเนียด้วย…”

เมื่อได้ยินเช่นนี้ ใบหน้าของกันญ่าก็ซีดทันที พวกเขาจำคนผิดหรอ?

ฐานภพเห็นท่าทีของเธอ ราวกับว่ากำลังคิดอะไรบางอย่างอยู่ เขาก็หัวเราะอย่างชั่วร้าย “ใช้สิ คุณกันญ่าดูเหมือนจะชอบกลิ่นการ์ดิเนียเหมือนกันนะ ที่สิ่งที่คุณเวธัสหามาคือของปลอม!”

กันญ่าโกรธ “หุบปากเดี๋ยวนี้!”

กันญ่าโกรธมากจนเสียมารยาท เธอตบหน้าฐานภพ

“ฉันบอกให้หุบปากไง ไม่ได้ยินเหรอ”

การตบหน้าครั้งนี้ทำให้แก้วหูของฐานภพสั่น

แต่เขาไม่เพียงแต่จะไม่โกรธ เขาหัวเราะอย่างชั่วร้ายยิ่งกว่าเดิม เขายกมุมปากขึ้น มันดูคล้ายกับเวธัส

“จะโกรธทำไม ตอนนี้เราลงเรือลำเดียวกันแล้ว กลัวว่าผมจะเปิดโปงคุณเหรอ”

“เด็กคนนี้จะจัดการยังไงดี”

“คุณซ่อนเขาเอาไว้ก่อน ผมจะทำให้เขาหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย”

“ก็ได้ ฉันจะฟังคุณ”

ทั้งสองคุยกันว่าจะจัดการกับปัณณ์ยังไงดี แต่พวกเขาไม่ได้สังเกตเห็นว่ามีผู้หญิงคนหนึ่งที่ยืนอยู่ตรงมุมทางเดินอีกฝั่ง

เธอกัดริมฝีปากล่างอย่างแน่น สีหน้าของมะนาวเปลี่ยนเป็นสีหน้าเยาะเย้ย

เธอหยิบมือถือของเธอขึ้นมา และอัดเสียงเรื่องของทั้งสองคนอย่างเงียบๆ...

ตั้งแต่ที่ตระกูลรุ่งโรจน์เกิดเรื่อง ฐานภพก็ทิ้งมะนาว และเขายังมอบเธอให้กับหุ้นส่วนเหล่านั้นด้วย

สุดท้ายเธอก็รักษาเด็กในท้องไว้ไม่ได้...

หมอบอกว่าเธอจะเป็นแม่ไม่ได้อีกต่อไป