บทที่ 270 บีบให้จนตรอก

แม้ว่าเขาจะไม่ได้แสดงออกชัดเจนว่าจะแย่งลูกไป แต่แต่ไหนแต่ไรเขาก็คาดเดาไม่ได้ ถึงจุดหนึ่งไม่แน่ว่าเขาอาจจะเปลี่ยนใจ

มีเสียงหายใจยาวบางๆ ของเธอ เวธัสพบว่าความซบเซาในหัวใจถูกขจัดออกไปอย่างอธิบายไม่ได้

“ยังอยู่หรือเปล่า” ณิชาไม่ได้ยินเสียงเขานาน จึงอดสงสัยไม่ได้ “โทรผิดหรือเปล่า งั้นฉันวางแล้วนะ...”

“ไม่ได้โทรผิด”

ก่อนที่เธอจะวางสาย ในที่สุดเวธัสก็เอ่ยปากขึ้น

ในตอนเช้าที่เงียบสงัด เสียงทุ้มของเขาไม่ค่อยชัดนัก ฟังไม่เสมือนจริงเลย

ทันใดนั้นใจของณิชาก็ตึงเครียด

“แล้วโทรมาแต่เช้า มีอะไรหรือเปล่า”

“...ถ้าไม่มีอะไร ก็โทรหาไม่ได้เหรอ”

“ฉันแค่คิดว่าคุณน่าจะยุ่ง”

เบื่อจนถึงขนาดที่จะคุยกับเธอในเรื่องไม่เป็นเรื่อง โดยเฉพาะอย่างยิ่งบรรยากาศก็น่าอึดอัดใจ

เวธัสนั่งอยู่ที่โต๊ะพร้อมกล่องใส่แหวนสีดำที่วางอยู่ เขาเปิดกล่องแล้วมองดูแหวนอย่างระมัดระวัง นี่คือผลงานที่เธอคิดตอนเข้าร่วมการแข่งขันเครื่องประดับเอสพี...

ด้วยริมฝีปากซีดๆ เขาถามว่า “อีกสองวันผมจะกลับ มีของขวัญที่อยากได้ไหม”

“เอาอะไรมาก็ได้ ปัณณ์กับอรัลน่าจะโอเคหมดแหละ” ณิชาคิดว่าเขากำลังถามถึงลูกทั้งสอง ก็เลยตอบไปทันที

แล้วบรรยากาศก็กลับมาน่าอึดอัดอีกครั้ง

ณิชารู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าชายอีกฝั่งหายใจเร็วขึ้นเล็กน้อย

หลังจากหยุดพูดไปครู่หนึ่งก็พูดเสริมว่า “ช่วงนี้ปัญณ์ชอบอ่านหนังสือเกี่ยวกับอวกาศกับเทคโนโลยี คุณซื้อของพวกนี้ละกัน อรัลไม่ได้ชอบอะไรเป็นพิเศษ ซื้อตัวต่อโมเดลให้เขาก็แล้วกัน”

ซื้อของให้ลูกๆ ได้พัฒนาตามวัยหน่อย

เวธัสปิดกล่องเสียงดัง ถามเบาๆ “แล้วคุณล่ะ”

“ฉันเหรอ”

“คุณไม่มีของขวัญที่อยากได้เหรอ”

ณิชาตกใจเล็กน้อย“ลูกน้อยทั้งสองคนอยู่ข้างกาย ก็ดีอยู่ ไม่ได้ขาดอะไร”

ปลายสายก็เงียบไป

ผ่านไปนาน เวธัสไม่พูดอะไร

ในตอนที่ณิชาคิดว่าเขาจะไม่ตอบแล้ว เขาก็พูดออกมาเบาๆ “เข้าใจแล้ว รอผมกลับไปละกัน”

ณิชาตอบเบา ๆ จ้องที่หน้าจอที่โชว์การวางสาย อาการง่วงซึมก็หายไปหมด มองไปในระยะไกลอย่างเงียบๆ เขาโทรมาแต่เช้าเพื่อถามเรื่องของขวัญเหรอ ของขวัญที่เธอต้องการมากที่สุดคือการได้สิทธิ์ดูแลลูกสองคน

แต่นี่เป็นจุดอ่อนใหญ่ที่สุดที่เขาจะเล่นงานเธอได้

ทำไมปล่อยไปง่ายจัง

จัดการกับอารมณ์เสร็จแล้ว ณิชาก็เตรียมอาหารเช้าให้ตัวแสบสองคน แล้วไปซูเปอร์มาร์เก็ต

นมผงที่บ้านหมดแล้ว

เด็กน้อยสองคนยังเป็นทารกคลอดก่อนกำหนด เธอเฝ้าดูพวกเขาดื่มนมผงทุกวัน

ตอนแรกอรัลไม่ค่อยชอบดื่ม เจ้าตัวเล็กที่เชื่อฟังมาตลอดยังดื้อกับการดื่มนม เพื่อเกลี้ยกล่อมให้เขาดื่มอีก ณิชาถึงขนาดซื้อนมผงสำหรับผู้ใหญ่มาดื่มเป็นเพื่อนเขาด้วย

ตอนนั้นเองณิชาได้รับข้อความจากIvan

เขาเปลี่ยนความเย่อหยิ่งก่อนหน้านี้ แถมยังมีท่าทีที่เป็นมิตร ขอให้เธอไปที่บริษัทในตอนบ่าย

ก่อนหน้านี้ไม่เคยได้รับการแจ้งให้ทำงานล่วงเวลามาก่อน ณิชาจึงรีบไปที่บริษัท