บทที่ 276 หมากัดกันก็มีแต่เจ็บกันทั้งสองฝ่าย

ใบหน้าหล่อเหลาของเวธัสราวดำกับก้นหม้อ ลายเส้นสีน้ำสีดำที่พาดตรงหน้าอกเส้นนั้นสะดุดตาสุดๆ

ปัณณ์มุดอยู่ในอ้อมกอดของณิชา อาศัยจังหวะตอนที่ณิชาไม่ทันได้สังเกต แอบยกนิ้วก้อยขึ้นมาใส่เวธัส

เวธัส “……”

เจ้าเด็กนี่ใช้ประโยชน์จากอายุที่น้อยของตัวเอง！

แต่เรื่องที่เขาทำ มันเหมือนเด็กอายุสามขวบครึ่งตรงไหนกัน?

สายตาที่นิ่งลึกซับซ้อนจ้องมองแม่ลูกสามคนนี้อย่างนิ่งขรึม สุดท้ายเวธัสก็ไม่ได้พูดอะไร ริมฝีปากบางๆเม้มไว้แน่น สะบัดตัวเดินจากไป

ณิชาขมวดคิ้ว จากนั้นก็นั่งยองลงตรงหน้าของเด็กน้อย ก่อนจะถามขึ้นมาอย่างจริงจัง“เมื่อตะกี้มันเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่?”

“ปีศาจกษัตริย์รังแกผม”ปัณณ์พูดข้ามหัวข้อไปอย่างชาญฉลาด พร้อมกับโก่งก้นน้อยๆของตัวเอง“วันนี้จะต้องนั่งไม่ได้แน่ๆเลย……”

แม้ว่าเมื่อตะกี้ณิชาจะปกป้องเด็กน้อย แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าจะรู้เห็นเป็นใจไปกับเขาด้วย

“หม่ามี๊เห็นตรงหน้าอกของแด๊ดดี้มีเส้นสีน้ำสีดำวาดพาดอยู่หนึ่งเส้น ลูกเป็นคนทำใช่ไหม?”

“……”ปัณณ์เบะปากน้อยๆ

สายตาของอรัลหันมองสำรวจไปยังโซฟาหนึ่งรอบ เห็นปากกาสีน้ำสีดำหนึ่งแท่ง

จู่ๆคิ้วก็กระตุกขึ้นมา ประมาณว่ารู้แล้วว่าทำไมเวธัสถึงโมโหเป็นฟืนเป็นไฟขนาดนี้

บางทีปัณณ์อาจจะรู้สึกว่าตัวเองทำเกินไป ขนตาที่งอนตกลงเล็กน้อย ดูรู้สึกไม่ยุติธรรมอยู่นิดๆ

“ผมอยากจะไล่ปีศาจกษัตริย์ออกไปให้หม่ามี๊ เขาเอาแต่ใช้สายตาที่แปลกประหลาดแบบนั้นจ้องมองท้องของหม่ามี๊ ทำไมเขาต้องจ้องมองท้องของหม่ามี๊ขนาดนั้นด้วย? เขาอยากจะทำอะไรหม่ามี๊ใช่ไหม?”

ณิชารู้สึกเจ็บปวดหัวใจ ตัวเธอเองไม่ได้สังเกตเลยว่าเวธัสแอบจ้องมองท้องของเธออยู่

เขานึกว่าเธอกำลังอุ้มท้องเด็กของธนาอยู่สินะ……

ประมาณว่า เขาน่าจะอยากที่กำจัด“เด็กคนนี้”ทิ้งไปซะ แต่กลับต้องอดกลั้นเอาไว้สินะ?

……

ช่วงเช้าวันจันทร์ บทลงโทษณิชาของวีเอสเอ กรุ๊ปได้ออกมาแล้ว……ไล่ออก

ส่วนเหตุผลที่ไล่เธอออกถ้าไม่ใช่โทษฐานที่Amyยัดเยียดให้กับเธอ ก็เป็นเรื่องติดสินบนที่Ivanให้เหตุผลไป

เช็คหนึ่งแสนใบนั้น เป็นข้ออ้างคำโตของวีเอสเอ กรุ๊ปในการไล่เธอออกไปโดยตรง

อลิสาส่งข่าวให้กับณิชา กังวลว่าเธอจะเสียใจ ก็เลยพูดปลอบเธอ“ณิชา เธออย่าเสียใจไปเลยนะ ความสามารถระดับเธอต่อให้ออกจากวีเอสเอ กรุ๊ปไป ก็จะต้องหาแพลตฟอร์มที่ดีกว่านี้ได้อย่างแน่นอน......”

“ฉันไม่รู้สึกเสียใจเลยสักนิด จริงๆนะ”ณิชาตอบกลับไปด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม พูดขึ้นอย่างนิ่งสงบ“เรื่องนี้มันเพิ่งจะเริ่มต้นเท่านั้น”

“เธอคิดจะทำอะไรเหรอ?”

อลิสาเกิดคำถามขึ้นมามากมายเต็มไปหมด

ณิชายิ้มอย่างมีเลศนัย“ไม่นานเธอก็รู้เอง”

หลังจากผ่านไปสักพัก ในFacebook ก็มีการโพสต์ฉากนัวเนียที่แสนดุเดือดขึ้นมา

ความยาวห้านาที ไม่ต้องใส่รหัสเข้าไปแต่อย่างใด

เนื้อหาในวิดีโอดุเดือดมาก มีคนกดไลค์ กดแชร์ ดาวน์โหลดอย่างรวดเร็วภายในเวลาไม่กี่ชั่วโมง จำนวนเพิ่มขึ้นอย่างทวีคูณ

แต่ในขณะที่ความนิยมของวิดีโอพุ่งทะยานขึ้นไปสูงลิ่ว ทางด้านรัฐบาลก็เข้ามาลบวิดีโอออกไปด้วยเหตุผลที่ว่าเนื้อหาไม่เหมาะสม

ถึงจะเป็นแบบนี้ แต่วิดีโอก็มีการแพร่กระจายไปภายในแวดวงเล็กๆเรียบร้อยแล้ว……

ในบาร์น้ำแห่งหนึ่ง อลิสาถือโน๊ตบุ๊ค กำลังดูวิดีโอขณะที่ได้รับความนิยมอย่างสูงอยู่ แล้วจู่ๆก็ถูกบล็อกไป รู้สึกสับสนมึนงงอยู่ไม่น้อย

“เธอก็รู้อยู่ว่าวิดีโอประเภทนี้ไม่นานก็จะถูกบล็อก ทำไมถึงไม่เซ็นเซอร์หน้าล่ะ?”

ณิชาถือน้ำผลไม้เย็นๆอยู่ในมือ จริงๆแล้วก็รู้สึกกระสับกระส่ายอยู่ไม่น้อย“เธอรู้จักHunger Marketingไหม?”

อลิสาตาเป็นประกาย“เธอกำลังจะบอกว่า……”

“ถูกต้อง ใช้ประโยชน์จากธรรมชาติของคน ยิ่งได้มาไม่ได้เท่าไรก็จะยิ่งอยากได้มากเท่านั้น ตอนนี้วิดีโอนี้ดึงดูดความสนใจของทุกคนเรียบร้อยแล้ว จู่ๆก็ลบไปแบบนี้ ทำให้ยิ่งดูลึกลับน่าค้นหามากขึ้น ฉันคิดว่าพวกเขาจะต้องขวนขวายหาแหล่งที่มาจากที่ต่างๆแน่นอน ถึงตอนนั้นฉันก็จะจัดการกับวิดีโอนี้อีกหนึ่งรอบ ส่งไปยังกลุ่มแพลตฟอร์มใหญ่ๆและเครือข่ายสังคมในแต่ละแห่ง……”

“แผนการนี้ชาญฉลาดจริงๆ”อลิสาชื่นชมเธออย่างช่วยไม่ได้ ในขณะเดียวกันก็เป็นห่วงอยู่ไม่น้อย“แต่ว่าคุณมั่นใจได้ยังไงว่าพวกเขาจะต้องขวนขวายตามหาแน่ๆ?”

！