บทที่ 294 ชีวิตประจำวันอันอบอุ่นของครอบครัวทั้งสี่คน

ปัณณ์เงยหน้าขึ้นเล็กน้อย จ้องไปที่เวธัส แล้วมองไปที่ณิชาด้วยความเศร้าโศก

“ทำไมเจตจำนงของหม่ามี๊ไม่แน่นอนเลย แค่ปีศาจกษัตริย์พูดดีๆ ด้วยไม่กี่คำ หม่ามี๊ก็ใจอ่อนแล้ว!”

ณิชา “...”

“ถ้ารู้สึกผิดในตอนนี้ยังทันนะ คืนแหวนให้เขา และในอนาคตปัณณ์จะซื้อแหวน 100 กะรัตให้หม่ามี๊เอง” เด็กน้อยยังคงยืนกรานพูดด้วยความเกลียดชัง

มุมปากของอรัลกระตุกเล็กน้อย และเขาก็พูดแทรกอย่างไม่เกรงใจ “ปัณณ์ แหวนเพชร 100 กะรัตหนักมากนะ”

“สรุปเลยแล้วกัน อะไรที่ปีศาจกษัตริย์มี ปัณณ์ก็สามารถหามาให้หม่ามี๊ได้เหมือนกัน!”

ริมฝีปากบางของเวธัสยกขึ้นเป็นรอยยิ้มแปลกๆ “ฉันสามารถกอดและจูบเธอได้ และยังมีลูกกับเธอได้ แกทำได้ไหม?”

“...” เด็กน้อยทั้งเศร้าทั้งโกรธมาก

ปีศาจกษัตริย์เอาแต่รังแกเขาเพราะเขาตัวเล็ก

ในอนาคต หม่ามี๊ก็จะไม่ใช่ของเขาคนเดียวอีกต่อไป

นอกจากนี้ยังมี อรัล ปีศาจกษัตริย์ พวกเขาจะมาแย่งเธอ

ณิชาแอบเอื้อมมือไปหยิกที่เอวของเวธัส

พูดไร้สาระต่อหน้าลูกอีกแล้ว

เวธัสใช้ประโยชน์จากสถานการณ์ที่เกิดขึ้น เขาแอบพูดคำพูดล่อแหลมข้างหูของเธอ ณิชาหน้าแดงในทันที หนีไป และเธอก็รีบหนีไปอาบน้ำ

เมื่อมองดูท่าทางภาคภูมิใจบนใบหน้าของเวธัส เด็กน้อยก็ขมวดคิ้วอย่างโกรธมาก

แสดงท่าทีแบบนี้ต่อหน้าลูก ไม่มีความละอายใจเลย!

……

เสียงน้ำกระเซ็นในห้องน้ำดังขึ้น พ่อกับลูกทั้งสามนั่งอยู่บนโซฟา

ขาของเวธัสพับเข้าหากันอย่างสง่างาม ขายาวของเขาแตะกับพื้น วันนี้เขาหล่อมากเป็นพิเศษ

ปัณณ์เรียนรู้การเคลื่อนไหวของเขา แต่ขาของเขาสั้นไป จนห้อยอยู่กลางอากาศ

มีเพียงอรัลเท่านั้นที่นั่งตัวตรงเหมือนเช่นเคย

ปัณณ์เปิดทีวีและดูการ์ตูนเรื่องใหม่ล่าสุด “สไปเดอร์แมน”

สไปเดอร์แมนสุดเท่เดินบนกำแพงด้วยเส้นใยแมงมุม เขาดูเท่มาก

แม้ว่าจะแก่แดด แต่พวกเขาก็เป็นแค่เด็กน้อย ในไม่ช้าปัณณ์และอรัลก็จมดิ่งไปกับการ์ตูน

เวธัสเงียบจนน่าประหลาดใจ เขานั่งอยู่เคียงข้างเด็กสองคน

แขนยาวของเขาวางอย่างเกียจคร้านบนหลังโซฟา

แขนของเขายาวมาก และเด็กทั้งสองก็นั่งใกล้กันมาก ราวกับว่าเขากำลังอุ้มลูกน้อยสองคน

“ชอบสไปเดอร์แมนเหรอ” เสียงเซ็กซี่ของผู้ชายดังขึ้นในทันใด

ปัณณ์ “……”

“ชอบครับ” อรัลพยักหน้า

“อยากดูนักแสดงที่เล่นเรื่องสไปเดอร์แมนไหม” เวธัสยังคงเจรจาข้อตกลงกับลูกชายของเขาต่อไป

อรัลเงยหน้าขึ้น “ผมอยากได้อุปกรณ์ต่อพ่วงสไปเดอร์แมนตัวจริงมากกว่านี้”

“ถ้าคืนนี้พวกแกเชื่อฟัง ฉันจะทำให้ความต้องการของพวกแกเป็นจริง”

……

ณิชาออกมาจากห้องอาบน้ำ และเขาก็เติมน้ำลงในอ่าง

เธอชินกับการอาบน้ำให้เด็กน้อยทั้งสองคนของเธอ

“คืนนี้พวกเขาจะอาบน้ำกับผม” เวธัสกล่าว

ณิชาเหลือบมองที่แขนของเขาอย่างสงสัย “แผลที่แขนไม่ทำให้เป็นภาระใช่ไหม”

“อย่าคิดว่าผู้ชายของคุณจะอ่อนแอขนาดนั้น” เวธัสเลิกคิ้วเล็กน้อย ก่อนจะส่งสายตาที่คลุมเครือให้กับเธอ และพาเด็กทั้งสองคนเข้าไปห้องน้ำ

เขาจะปล่อยให้ ณิชาเห็นผู้ชายคนอื่นเปลือยกายได้ยังไง?

แม้แต่ลูกชายก็ไม่ได้!

ณิชาคิดว่าปัณณ์จะไม่เห็นด้วยอย่างแน่นอน แต่ปัณณ์ก็วิ่งเข้าไปในห้องน้ำก่อน

ลูกชายของเธอถูกเวธัสจัดการแล้วเหรอ?

ณิชาตกตะลึงและไปเป่าผมของเธอ

แหวนบนนิ้วนางของเธอหนักมาก แต่มันทำให้ภาพลวงตาว่าเธอกำลังเหยียบอยู่บนสำลีที่อ่อนนุ่ม

เธอตอบตกลงเขาอย่างนั้นจริงๆเหรอ?