บทที่ 30 แกถามเธอแล้วหรือยังว่าเต็มใจไหม

ณิชาถูกฐานภพตรึงไว้จนไม่สามารถขยับได้ น้ำตาพรั่งพรูทันทีด้วยความเจ็บปวด

แต่ดิ้นรนอย่างไรก็ไม่หลุด......

แสงที่ริบหรี่ตกเหนือศีรษะ อากาศเย็นสัมผัสผิว ดวงตาของเธอแดงก่ำ สั่นสะท้านไปทั้งกาย!

ช่วยด้วย......

ใครจะสามารถมาช่วยเธอได้

สองเข่าถูกอ้าออกกะทันหัน ใบหน้าที่ชั่วร้ายของฐานภพขยายใหญ่ขึ้นตรงหน้าเธอ......

ไม่!

อย่า!!

เธอตกใจกลัวมากจนหายใจไม่ออก ใบหน้าสวยเต็มไปด้วยเลือดฝาดแดงก่ำ ใกล้จะหมดลมเข้าไปทุกที......

ปัง——

ขณะนั้นเอง จู่ๆ ขวดไวน์แดงก็ฟาดลงมาบนศีรษะของฐานภพ

เลือดสีแดงสดผสมกับไวน์ไหลออกจากหน้าผากของฐานภพ ฐานภพโกรธจัดในทันใด เส้นเลือดสีเขียวบนหน้าผากปูดโปน เขากุมศีรษะที่บาดเจ็บ ลุกพรวดขึ้นจากตัวของณิชาในฉับพลัน

“ใครแม่งอยากตายวะ กล้าดียังไง......อา อาเล็ก?”

เสียงหยุดลงกะทันหัน

ฐานภพหันไปมองชายผู้เย่อหยิ่งและเย็นชา พลันตกตะลึงโดยสมบูรณ์ รูม่านตาของเขาหดเล็กลง คิดไม่ถึงว่าคนที่มาปรากฏตัวจะเป็น......เวธัส

เขามาอยู่ที่นี่ได้ยังไง

ณิชาฉวยโอกาสที่ได้หลุดพ้นจากพันธนาการของฐานภพ ลุกขึ้นแล้วไปขดตัวเข้ามุม

ฤทธิ์แอลกอฮอล์ค่อยๆ เล่นงาน พาสติพร่าเบลอ เธอค่อนข้างแยกแยะภาพตรงหน้าไม่ได้ ได้แต่ขดตัวอยู่ที่มุมห้องอย่างตื่นตระหนก กอบเสื้อผ้าของตัวเองอย่างบ้าคลั่งมาปกปิดความโป๊อันน่าอับอาย

หยดน้ำตาใสเม็ดโตร่วงหล่น......

ตัวสั่นไปหมด ไม่รู้ว่ากลัวหรือตกใจจนไร้สติ

ร่างสูงของเวธัสยืนอยู่ใต้โคมระย้าที่ส่องประกาย ผมสั้นยุ่งเล็กน้อย ดวงตาเหยี่ยวล็อกอยู่ที่ตัวณิชา ท่าทางที่ไร้เดียงสาและน่าสมเพชนั้นดูอ่อนแอและง่ายต่อการถูกรังแก ไม่เหลือคราบคนที่กล้าตาต่อตาฟันต่อฟันกับเขาในห้องก่อนหน้านี้สักนิด

ไอเดือดในดวงตาพลุ่งพล่านแผดเผาด้วยความโกรธจัด

เขาถอดเสื้อสูทออกโยนใส่ตัวณิชา

ณิชาเหลือบมองเขาอย่างรู้สึกขอบคุณ

อยากจะบอกขอบคุณออกมา แต่ทันทีที่อ้าปากก็ตระหนักได้ว่าฤทธิ์ไวน์แรงเกินไป เมื่ออ้าปากจึงกลายเป็นเสียงยานคาง......

แก้มแดงขึ้นทันที ณิชาปิดปากอย่างอับอาย ไม่กล้าส่งเสียงใดๆ อีก

เลือดบนศีรษะของฐานภพยังคงไหลอย่างต่อเนื่อง และไหลลงตามร่องนิ้วมือ

แม้ว่าเขาจะกลัวเวธัส แต่เขาก็ยืนขึ้นและถามอย่างไม่พอใจ “อาเล็ก ผมกับผู้หญิงของผมจะสนุกกัน คุณจะทำอะไรครับ”

“สนุก?” เวธัสหรี่ดวงตาคมเฉียบลงเล็กน้อย พร้อมกับหัวเราะเย็นชา “แกถามเธอแล้วหรือยังว่าเต็มใจไหม”

“ผู้หญิงบอกว่าไม่ต้องการแสดงว่าต้องการ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงที่เธอเคยคลอดเด็กให้ผมแล้ว นอนกับเธออีกครั้งแล้วยังไง......” โครม!

ก่อนที่เขาจะพูดจบ เหตุการณ์ฉับพลันเกิดขึ้นอีกครั้งเมื่อเวธัสเหวี่ยงหมัดเข้าหน้าฐานภพ สีหน้าเย็นชาและอารมณ์ที่รุนแรงขึ้น

ฐานภพไม่สามารถหลบได้ทัน ได้รับหมัดเข้าที่สันจมูกไปเต็มๆ เหมือนสันจมูกกำลังจะหัก ตัวเซถลาไปจนล้มหงายหลัง

มุมปากของเขากระแทกกับมุมแหลมคมของโต๊ะน้ำชา

คราบเลือดไหลออกจากมุมปาก......

มุมปากแตก เลือดท่วม

เขาคุกเข่าข้างหนึ่งบนพื้น กัดฟันอย่างไม่พอใจ จ้องเวธัสเขม็ง “เพียงเพราะผู้หญิงคนนี้ อาเล็กถึงกับโกรธขนาดนี้เลยเกรอ ทำไม อาก็สนใจเธอด้วยเหรอ”

ตอนที่ฐานภพพูดประโยคนี้ ในสมองก็ฉายรูปที่มะนาวเอาให้เขาดู......

ชายในรูปดูเหมือนจะค่อนข้างคล้ายกับเวธัสอยู่หลายส่วน

เวธัสมองเขาเหมือนกำลังมองดูมด ไอรัศมีราวกับราชาแห่งราตรีมืด “ณิชา เป็นนักออกแบบวิลล่าของลูกชายฉัน ก่อนที่โครงการจะเสร็จ ใครก็ห้ามแตะต้องเธอ”

นักออกแบบวิลล่า?