บทที่ 334 ใช้ชีวิตเรียบง่ายอยู่กับลูกกับเมียอย่างสุขสบาย

เวธัสชำเลืองมองท่าทางปากแข็งแต่ใจอ่อนของเธอ เกิดกระแสน้ำอุ่นไหลพาดผ่านเข้ามาในหัวใจ และเพลิดเพลินความรู้สึกหวงแหนจากความใส่ใจของเธอ

“Ok ครับ ครั้งนี้ผมทำผิดเอง ไม่ควรจะเอาเรื่องนี้มาล้อคุณเล่นเลย แต่ผมก็อยากเห็นท่าทางคุณเขินอายนะครับ ทุกครั้งตอนที่คุณเขินอาย มันทำให้ผมรู้สึกพอใจมากๆ”

ณิชาโดนเขาพูดแต่กลับโมโหหนักกว่าเดิม จึงใช้แรงหยิกลงผ้าขนหนู “ความรู้สึกพอใจของคุณมันกลายเป็นป้อมพื้นฐานในการหยอกล้อฉันเหรอคะ?”

“แน่นอนว่าไม่ใช่ครับ” ดวงตาเรียวแคบของเวธัสสบตามองเธออย่างจริงจัง “ผมไม่ได้มีรสนิยมย่ำแย่ขนาดนั้น พูดอีกอย่างก็คือ ผมก็ไม่เคยหยอกล้อผู้หญิงคนอื่นมาก่อนเลย”

ณิชาโยนผ้าขนหนูหนึ่งผืนมาอยู่บนหน้าของเขา พร้อมทั้งพูดเสียงแข็งมะนาวไม่มีน้ำ “เหรอ? งั้นฉันก็ควรจะรู้สึกเป็นเกียรติใช่มั้ย? คุณอาบเองแล้วกัน!”

เวธัสสะบัดผ้าขนหนูออกจากใบหน้า จนเห็นณิชาปิดประตูและเดินหนีออกไป

เสียงประตูห้องน้ำกระแทกจนเกิดเสียงดังลั่น

เวธัส “…”

พอยิ่งคุ้นเคยกันมากขึ้นเรื่อย อารมณ์รุนแรงเพิ่มขึ้น

แต่เขาชอบ

ไม่นานนัก โทนี่ก็มาเคาะประตูห้องน้ำ แต่เขาไม่กล้าบุกเข้ามาอย่างโจ่งแจ้ง พลันยืนขวางอยู่ตรงหน้าประตู

“คุณเวธัส คุณยังสบายดีมั้ย? คุณณิชาให้ผมเข้ามาดูคุณหน่อย”

“เข้ามาสิ”

เสียงทุ้มต่ำของเวธัสดังขึ้น โทนี่ถึงได้ผลักประตูเข้ามา

ภายในห้องน้ำเหมือนเพิ่งผ่านอะไรมาบ้าง บนพื้นมีน้ำเจิ่งนอง และยังมีครีมอาบน้ำจำนวนหนึ่งและขวดแชมพู ที่ติดอยู่ตรงมุมอ่างอาบน้ำ

เนื่องจากเมื่อครู่เวธัสนั่งรถเข็นอาบน้ำ ดังนั้นบนรถเข็นจึงเปียกชุ่มไปด้วยน้ำในจำนวนไม่น้อย

พลันฉุกคิดถึงณิชาที่พุ่งเดินออกไปเหมือนโกรธควันออกหู....

โทนี่เป็นห่วงว่าทั้งสองคนคงทะเลาะกันอีกแล้ว แถมยังระมัดระวังมาก ไม่คาดคิดเลยว่ามุมปากเวธัสกลับยิ้มจางๆ ออกมา ราวกับท่าทางอารมณ์ดีเลยแหละ จนเขาถอนหายใจโล่งอกทันที

“คุณเวธัส เดี๋ยวผมเข็นคุณออกไปนะ”

เวธัสตอบรับเสียงพึมพำอย่างเบาเสียง แต่ไม่ได้อธิบายอะไรเลย

……

ถึงแม้ชาลีจะอยู่ในประเทศ แต่กลับสนใจความเคลื่อนไหวที่ประเทศฝรั่งเศสในเวลานี้

เขาเปิดวิดิโอคอลหาเวธัส เมื่อเห็นชายหนุ่มนั่งอยู่บนรถเข็น พลันหัวเราะร่าและพูดอย่างอดเสียไม่ได้

เวธัสค้อนให้เขาอย่างเย็นชา “แกลองหัวเราะอีกครั้งสิ?”

“OK” ชาลีทำท่ารูดซิปที่ปาก พลันมีพลังงานเพิ่มเป็นเท่าตัว “แต่ฉันก็ยกนิ้วให้แกเลย ไปตามเมีย จนจะเอาชีวิตไปทิ้งแล้ว น้ำที่เข้าไปสมองแกนในตอนแรก ตอนนี้กลายเป็นเลือดที่ไหลเวียนบนตัวแก”

ระยะนี้เป็นช่วงการเปลี่ยนสภาพอากาศ คุณย่าศิริจันทร์ไม่สู้ดีนัก ชาลีต้องคอยปรนนิบัติอยู่ข้างกายตลอดเวลา

แต่นี่ก็ไม่ได้หมายความว่าเขาจะไปรู้เรื่องราวความพลิกผันระหว่างเวธัสกับณิชานะ

เขาหลุดโพล่งออกมาประโยคหนึ่ง บางทีเวธัสมี EQ สูงมาก แต่เมื่อเจอกับความรัก พริบตาเดียวก็เป็นเด็กอนุบาลไปเสียนี่

ไม่สิ ไม่ถูก อายุน้อยกว่าเด็กอนุบาลเสียอีก แถมยังอายุน้อยกว่าน้องอรัลอีกรุ่นหนึ่งเลย

โทนี่ชำเลืองมองสีหน้าเวธัสที่ยิ่งหม่นหมองลงเรื่อย พลันพูดแทรกทันที “คุณชาลี คุณพูดเรื่องหลักเถอะ ตอนนี้ทางตระกูลสถานนท์กับตระกูลรังสิกุลเริ่มเคลื่อนไหวอะไรบ้าง?”

“ยังจะมีความเคลื่อนไหวอะไร?” ชาลีลากโทนเสียงยาว “ตระกูลสถานนท์ก็ต้องร้อนใจจนเป็นบ้าไปแล้ว กันญ่าลูกสาวสุดที่รักนี่ แต่ดูเหมือนทางตระกูลรังสิกุลจะไม่เห็นหัวเตชินท์เลยวะ”

ชลิดาเป็นผู้หญิงคนเดียวที่มีอำนาจอยู่ในมือตระกูลรังสิกุลในเวลานี้

ตราบใดที่ชลิดาไม่ไปก่อเรื่อง คนอื่นจะเป็นไปไง ต้นตระกูลรังสิกุลก็ไร้ปฏิกิริยาตอบสนอง

เวธัสจิบช้าอุ่นๆ เข้าปากอย่างเชื่องช้า

การที่ต้องส่งตัวเตชินท์และกันญ่าเข้าคุกเข้าตาราง ก็แค่อยากจะเล่นสนุกกับพวกเขาอย่างช้าๆ ...

“ช่วยจับตามองพวกเขาแทนฉันที มีความเคลื่อนไหวอะไรเพิ่มเติมค่อยมาบอกกับฉันด้วย”

“จับพลัดจับผลูจนเป็นมิตรสหายกันจริงๆ แกใช้ชีวิตเรียบง่ายอยู่กับลูกเมียอย่างมีความสุข ฉันเนี่ยโดดเดี่ยวคนเดียว แถมยังทำงานแทนแก เงินเดือนก็ไม่ฉันสักบาท!” ชาลีพูดด้วยท่าทางโกรธเคือง พลันส่ายหน้าไปมา