บทที่ 345 ช่างเป็นผู้หญิงที่สวยอะไรขนาดนี้ น่าเสียดายที่แต่งงานกับเขา

ทุกคนแนะนำตัว

ณิชาจับมือและทักทายพวกเขาอย่างใจเย็น และได้ยินว่าจริงๆ แล้วมีพอเพียงคุณชายอีกคนของตระกูลรังสิกุล

ทุกคนนำของขวัญมาต้อนรับเธอ ซึ่งทำให้อลิสาและเจนนี่พูดไม่ออกชั่วขณะ!

เรือยอทช์และบ้านพักไม่มีความหมาย และพอเพียงมอบเกาะเล็กๆ ในต่างประเทศให้เลย...

ณิชาพยายามไม่ทำให้ตัวเองเป็นลม

ของขวัญชิ้นนี้เธอจะรับก็ไม่ได้ มันแพงเกินไป

การไม่รับก็ไม่ได้ นั่นเป็นการไม่ให้เกียรติกับพอเพียง

เวธัสเดินไปข้างณิชา ก่อนจะวางแขนข้างหนึ่งรอบเอวของเธอ เขารับของขวัญทีละชิ้นแล้วพูดกับทุกคนว่า “ภรรยาของฉันรับของขวัญแล้ว ต่อไปให้เรียกว่าพี่สะใภ้”

ทีปกรไม่อยากเห็นเวธัสได้อยู่กับสาวสวยอย่างง่ายดายแบบนี้ ดังนั้นเขาจึงเปิดเผยความจริงอย่างเงียบๆ ว่า “ยังไม่ได้จดทะเบียนสมรส อย่าฉวยโอกาสสิ”

“หื้ม นี่ยังไม่จดทะเบียนสมรสเหรอ?” ดวงตาลูกพีชของชาลีหรี่ลงเล็กน้อย ทำท่าเหมือนจะยิ้มแต่ไม่ยิ้ม “ณิชา อันที่จริงผมคิดว่าคุณสวยมาก น่าเสียดายที่ต้องแต่งงานกับไอ่ธัส เอางี้ คุณลองพิจารณาผมดู? ฉันสัญญาว่าจะดีกับคุณมากกว่าเวธัสร้อยเท่า”

ณิชารู้ว่าเขาล้อเล่น

แต่ชายที่อยู่ข้างๆ เขาก็รู้สึกหนาวขึ้นมาทันที

เวธัสเหลือบมองทีปกรด้วยความรังเกียจ “ถ้าไม่ใช่เพราะประสิทธิภาพการทำงานของใครบางคนมันช้า เราคงจดทะเบียนสมรสแล้ว”

ทีปกรพูดจาโผงผาง “นายบอกให้ฉันร่างสัญญาก่อนสมรสกะทันหัน ขอร้องล่ะ ในมือของฉันยังมีคดีอีกหลายร้อยล้านรอให้ฉันไปสู้อยู่! นายให้เงินฉันเท่าไหร่เอง ถ้านายให้ฉันสักร้อยล้าน ฉันจะทำสัญญาให้นายวันนี้เลย”

“... “ ณิชามีความเข้าใจอย่างดีเกี่ยวกับดวงตาที่เบิกโตของทีปกรเมื่อเห็นเงิน

ย้อนกลับไปในตอนนั้น เธอได้ปรึกษาเรื่องการนัดหมายทางออนไลน์ และใช้เงินเป็นจำนวนมาก

ในเวลานั้นทีปกรยุ่งกับการเดินทางไปต่างประเทศ ไม่คืนเงินก็ไม่เป็นอะไร และยังให้เธอลงไปข้างล่างเพื่อหาสำนักงานกฎหมายแห่งอื่น

ทุกคนรับประทานอาหารในบรรยากาศที่รื่นรมย์

ทุกคนดื่มเยอะมาก

โดยเฉพาะอย่างยิ่งอลิสาและเจนนี่ เหมือนเสียดายที่เพื่งมาเจอกัน และเมื่อตื่นเต้น พวกเขาก็ถือขวดชนกัน

ณิชาทนไม่ได้ที่จะมองตรงๆ และต้องการให้ใครบางคนส่งพวกเขากลับไปพักผ่อนก่อน

แต่เจนนี่เป็นคนครองไมค์ เมื่อได้ยินว่าทุกคนจะไปอิมพิเรียลคลับเพื่อร้องเพลง ดวงตาของเธอก็เปร่งประกาย

ในที่สุดทุกคนพากันไปที่อิมพิเรียลคลับที่อยู่ตรงข้าม

เจ้านายที่อยู่เบื้องหลังอิมพิเรียลคลับคือชาลี และเขาขอให้ผู้คนเปิดห้องส่วนตัวตลอดทั้งปีของเขา

ห้องใหญ่มากและอากาศดี

ทุกคนมีความสุขมาก แต่ผู้ชายที่มาร่วมงาน ยกเว้นชาลีที่ร้องเพลงได้ คนอื่นๆ ก็ร้องเพลงไม่ได้

มันน่าเบื่อนิดหน่อย

ในท้ายที่สุด ชาลีขี้เกียจที่จะแย่งไมโครโฟนกับเจนนี่ เลยเสนอให้เล่นไพ่

ไม่นานชายหนุ่มก็ไปนั่งที่โต๊ะไพ่

ทีปกร ชาลีแลพอเพียง มีอยู่สามคนพอดี ยังขาดอีกหนึ่งคน

เวธัสอยู่บนโซฟากับณิชานิ่งๆ เมื่อเห็นสิ่งนี้ณิชาก็ผลักเขา “มีสามคนขาดอีกหนึ่งคน รีบไปสิ”

เธอจะได้อยู๋ที่นี่กับเจนนี่และอลิสา

ถ้าไม่ใช่เพราะมี “คนนอก” มากเกินไป และกลัวว่าจะเสียภาพลักษณ์ เธอก็อยากจะร้องเพลง...

เวธัสเอนกายลงบนโซฟาอย่างช้าๆ เสียงของเขาก็ฟังดูเกียจคร้าน

“คุณเล่นไพ่เป็นไหม?”

สิดาเป็นเซียนไพ่เลยนะ!

ณิชาได้ยินมาตั้งแต่เธอยังเป็นเด็ก ยังไงเธอก็ต้องรู้บ้างแหละ

“อย่าให้ฉันไปเลยนะ พวกคุณวางเงินเล่นไพ่เยอะไป ฉันกังวลหัวใจฉันจะไม่ค่อยดี...”

ยังจำได้ว่าตอนแรกเธอถูกฐานภพลอบทำร้าย และวิ่งไปที่อิมพิเรียลคลับเพื่อตามหากันต์ แต่ก็เขาไปห้องส่วนตัวของเขาโดยไม่ได้ตั้งใจ

เธอได้ยินเวธัสและโทนี่เล่นโป๊กเกอร์