บทที่ 349 ภาพกล้องวงจรหายไปอีกครั้ง?

ณิชาเรียกแท็กซี่เพื่อไปรับเจนนี่กลับบ้าน ขณะที่เธอไปที่อิมพิเรียลคลับเพื่อดูภาพกล้องวงจร

เจนนี่กลัวคนจะจำได้ ดังนั้นเธอจึงสวมหน้ากากหนามาก

ลูกค้าเก่าของแท็กซี่คันนี้อาจจะซื้อทุเรียนมา ในรถเลยมีกลิ่นทุเรียน

ตอนเจนนี่กินยาคุมกำเนิดก็รู้สึกคลื่นไส้ พอได้กลิ่นนี้ บวกกับที่เธอเมาเมื่อคืนนี้ ทำให้เธออยากจะอ้วก

เมื่อคนขับเหยียบเบรกตรงทางเลี้ยว...

“อ๊ะ” เธอรีบบอกให้คนขับรถหยุด วิ่งไปที่ถังขยะข้างถนนแล้วอาเจียนออกมา

เธอถือถังขยะด้วยมือ เธออ้วกราวกับจะคายทุกอย่างออกมา!

เธออ้วกนานแค่ไหนก็ไม่รู้ แต่ในท้องว่างเปล่า ไม่มีอะไรเหลือ รู้สึกดีขึ้นเมื่ออ้วกเสร็จ...

คนขับรถกังวลว่าจะเกิดอะไรกับเธอ คนขับจึงมอบกล่องทิชชู่สะอาดให้เธอ

“คุณครับ ไม่เป็นไรใช่ไหม? ให้ผมพาคุณไปโรงพยาบาลไหม”

“ไม่ ฉันเพิ่งออกจากโรงพยาบาลมา” เจนนี่กลัวว่าคนขับจะเห็นหน้าเธอ เธอจึงก้มตัวลงอย่างแรง

เธอก็เห็นสิ่งที่อยู่ในถังขยะพอดี มันทำให้เธอรู้สึกอยากอ้วกอีกครั้ง

เมื่ออ้วดเสร็จเธอก็ทรุดตัวลง

โดยเธอไม่ได้สังเกตว่าตนอ้วกยาคุมกำเนิดออกมาด้วย

……

อีกด้านหนึ่ง อิมพิเรียลคลับ

ณิชามักจะตามเวธัสไปที่คลับบ่อยๆ ดังนั้นผู้จัดการจึงจำเขาได้

เธอถูกพาไปที่ห้องตรวจสอบอย่างง่ายดาย

เธอขอให้หัวหน้าบออดี้การ์ดเอาภาพตรงทางเดินห้องน้ำของผู้หญิง เวลาประมาณ 10.00 น. ถึง 11.30 น. ของเมื่อคืนก่อน

เมื่อหัวหน้าบออดี้การ์ดได้ยินคำของเธอ เขาก็อดไม่ได้ที่จะสะดุ้ง

กลางดึกเมื่อคืนนี้ ตอนที่ชาลีจะจากไป เขาบอกกับเขาว่าไม่ว่าใครจะมาดูภาพวงจรปิดในช่วงเวลานี้ ก็ห้ามให้เด็ดขาด

เพราะเจนนี่ก็เป็นดาราสาว ถ้าใครหวังไม่ดี แล้วปล่อยคลิปนี้ออกไป คงจะเดือดร้อนมาก

ชาลีเป็นเจ้าของคลับนี้ และแน่นอนว่าหัวหน้าบออดี้การ์ดต้องเชื่อฟังคำสั่งของเขา ดังนั้นเขาจึงส่ายหัวให้ณิชาอย่างเขินอาย

“คุณณิชาขอโทษจริงๆ เมื่อคืนมีบางอย่างผิดปกติกับภาพของคลับเรา คนในแผนกเทคนิคเพิ่งดึงข้อมูลได้เมื่อเช้านี้ ถาพก่อนหน้านี้อาจหายไป…”

“หาย?”

นี่มันบังเอิญเกินไปแล้ว!

ณิชาขมวดคิ้วและถามต่อ “งั้นภาพคืนนี้กู้ข้อมูลมาไม่ได้หรอ?”

หัวหน้าบออดี้การ์ดยังคงส่ายหัวอย่างช่วยไม่ได้

“ปกติแล้วเอากลับมาไม่ได้ แต่คุณณิชาสามารถทิ้งหมายเลขโทรศัพท์ไว้ได้ หากกู้คืนได้แล้ว เราจะติดต่อคุณโดยเร็วที่สุด”

ในเมื่อหัวหน้าบออดี้การ์ดกล่าวเช่นนั้น ณิชาไม่มีวิธีอื่นใดที่ดีไปกว่านี้อีกแล้ว

ถ้าไม่มีภาพวงจรปิด เธอจะไปหาชายคนนั้นที่ไหน?

เจนนี่ต้องทนทุกข์อย่างนั้นหรอ?

อีกฝ่ายเป็นใคร ภาพกล้องวงจรปิดหายมันเป็นอุบัติเหตุหรือฝีมือมนุษย์?

ณิชากลับไปที่หมู่บ้านออเร้นจ์ด้วยความสงสัยในใจของเธอ

เจนนี่หลับไปแล้ว แต่เธอนอนหลับไม่สนิท

ณิชาสงสารจับใจ

ปัณณ์โทรหาณิชาและถามเธอว่าจะกลับบ้านเมื่อไหร่ แต่เธอปฏิเสธ

ตอนนี้เจนนี่ต้องอ่อนแอมาก เธอต้องการอยู่ดูแลเธอ

เมื่อปัณณ์ได้ยินว่าแม่บุญธรรมป่วย เขาก็เศร้ามาก

แม้ว่าบางครั้งเจนนี่จะชอบจับหน้าและจูบเขาไปทั่ว จนใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยน้ำลาย แต่แม่บุญธรรมก็คิดถึงเขาตลอดเวลาที่เจอแต่สิ่งดีๆ เขาไม่สามารถเนรคุณได้

ปัณณ์และอรัลขอให้เอกส่งพวกเขาไปที่หมู่บ้านออเร้นจ์ทันที

บ้านของเจนนี่ทุบหลายๆ ห้องรวมกัน ดังนั้นมันจึงกว้างขวางมาก

ณิชาได้ยินเสียงกริ่งประตูจึงเดินไปเปิดประตู

พบว่าแนวสายตาว่างเปล่า