บทที่ 351 ใครเอาน้องอรัลไปวางไว้ที่ทางเข้าคฤหาสน์?

เนื่องจากกันญ่าและเวธัสได้ตกลงแต่งงานกัน ตระกูลสถานนท์จึงให้ความสำคัญกับเธอเป็นอย่างมาก

ทุกคนคิดว่าช่วงเวลาที่สุขสบายของตระกูลสถานนท์กำลังจะมาถึง แต่ไม่คิดว่ากันญ่าจะโง่ขนาดนี้!

เมื่อเร็วๆ นี้คนางค์ถูกผู้คนกล่าวโทษมากมาย ต่างก็บอกว่าเขาต้องการช่วยลูกสาวของเขาจนไม่สนใจต่อผลประโยชน์ของตระกูล และมีคนแนะนำให้เขาด้วยว่า ให้เขารับณิชากลับมาเป็นลูกบุญธรรม

ณิชาเดิมทีเป็นสายเลือดของสุขุม แต่หลังจากที่สุขุมล้มละลายก็ไม่มีใครสนใจเธอ

ตอนนี้ณิชาเปลี่ยนไปแล้ว และเธอก็มีเวธัสเป็นที่พึ่งพา

ถ้ารับเธอกลับไปหาตระกูลสถานนท์ ต่อให้จะมีกันญ่าหรือไม่ มันก็ไม่สำคัญแล้ว?

คนางค์รู้สึกรำคาญอยู่แล้ว แต่เมื่อเขาเห็นท่าทีเหมือนผีตายซากของกันญ่า เขาก็ยิ่งรู้สึกว่าเธอนั้นไร้ประโยชน์มาก

แม้ว่าจะพาเธอกลับมา เธอก็ไม่สามารถนำเกียรติยศมาสู่ตระกูลสถานนท์ได้แล้ว

กันญ่าไม่รู้ความคิดของคนางค์ เธอจึงกัดปากด้วยความเสียใจ “พ่อคะ หนูไม่กล้าอีกแล้ว ช่วยหนูด้วย หนูเป็นลูกสาวแท้ๆ ของพ่อนะคะ…”

“คุณคะ กันญ่าเป็นลูกที่เราเลี้ยงมาจนโตนะ คุณจะใจร้ายแบบนี้ไม่ได้นะ”

คนางค์รู้สึกปวดหัวเพราะสองแม่ลูก เขาจ้องไปที่กันญ่า “แกอยู่ข้างในก็ทำตัวดีๆ แล้วฉันจะหาวิธีลองดูอีกครั้ง”

“ได้ค่ะ” กันญ่าหัวเราะออกมา ก่อนจะยิ้มด้วยรอยยิ้มที่เธอคิดว่าดูดี “ขอบคุณค่ะพ่อ ขอบคุณค่ะแม่ ขอแค่ให้หนูออกไปได้ หนูจะหาโอกาสที่จะพลิกกลับมายิ่งใหญ่เหมือนเดิมอย่างแน่นอน”

หลังจากออกมาจากสถานกักกัน แก้วตาก็รู้สึกโล่งใจที่รู้ว่าคนางค์ยังไม่ยอมแพ้เรื่องของกันญ่า

คนางค์ขมวดคิ้วอย่างขะมักเขม้น “เรื่องนี้คงไม่ใช่เรื่องง่าย”

“ทั้งหมดก็เป็นเพราะตระกูลสนธิไชย ถ้าไปขอร้องอ้อนวอนท่านประเสริฐ บางที…”

“คุณจะไปเข้าใจอะไร?” คนางค์ตัดบทแก้วตา และเหลือบมองเธออย่างไม่พอใจ “กันญ่า ใช้ลูกของเตชินท์ไปหลอกว่าเป็นลูกของเวธัส เรื่องนี้ทำให้ท่านประเสริฐรู้สึกขยะแขยงมาก โครงการที่เคยตกลงกันไว้ก่อนหน้านี้ เดิมทีมีท่านประเสริฐคอยออกหน้าให้ แต่ตอนนี้เขาไม่ยอมมาเจอเราด้วยซ้ำ”

“แล้วจะทำยังไง” เมื่อได้ยินแบบนี้ แก้วตาเริ่มกังวลอีกครั้ง

คนางค์สูดหายใจเข้าลึกๆ “คงต้องไปขอร้องณิชาแล้วแหละ”

“ณิชา?” แก้วตาอยากจะกลืนกินเธอ “ทำไมต้องไปขอร้องเธอด้วย! ขนาดไอ้แก่แบบสุขุมเจอพวกเรา เขายังต้องเชื่อฟังพวกเรา แล้วเธอคู่ควรที่ให้เราไปขอร้องเหรอ?”

คนางค์รำคาญแก้วตามากขึ้นเรื่อยๆ

โดยเฉพาะหลังจากที่เกิดเรื่องของกันญ่าขึ้น เธอเอาแต่บ่นทุกวี่ทุกวัน และเธอไม่ได้ดูสง่างามเหมือนเมื่อก่อนเลย

“ถ้าคุณอยากให้ลูกสาวติดคุกต่อไป ก็ถือว่าผมไม่ได้พูดแล้วกัน! มีแต่หน้าตาแต่ไม่มีความรู้อะไรเลย!”

……

ในตอนกลางคืน ณิชา เจนนี่ และเด็กทั้งสองคนนอนอยู่บนเตียงใหญ่อันเดียวกัน

เจนนี่นอนทางซ้าย ณิชาและเด็กทั้งสองคนนอนทางขวา

ตอนกลางคืนเพราะกลัวว่าเด็กทั้งสองจะไม่ยอมนอนหลับดีๆ ตอนพลิกตัวไปโดนใส่แผลของเจนนี่ ณิชาจึงแยกเจนนี่และฝาแฝดออกจากกัน

โชคดีที่เด็กทั้งสองเชื่อฟังดีมาก พวกเขาอยู่นิ่งๆ ทั้งคืน

แต่ปากอมชมพูเล็กๆ อ้าออกเล็กน้อย ก่อนจะส่งเสียงออกมาอย่างน่ารักน่าเอ็นดู

ณิชาผล็อยหลับไปพร้อมกับกลิ่นน้ำนมของเด็กๆ และกลิ่นยาบนร่างกายของเจนนี่

แต่ในคฤหาสน์สนธิไชย เวธัสกลับนอนเพียงคนเดียวอย่างโดดเดี่ยว

ณิชาขอเขาว่าเธอจะไม่อาศัยอยู่ในคฤหาสน์สนธิไชย แต่ตอนนี้แม้แต่ลูกชายทั้งสองก็ถูกเธอเอาตัวไปแล้ว

โดดเดี่ยวจริงๆ

เมื่อต้องเผชิญกับโต๊ะอาหารที่มีของอร่อยอยู่ เขากลับไม่มีความอยากอาหารเลย

เวธัสอยากโทรหาณิชา แต่ได้ยินมาว่าเหมือนเจนนี่จะป่วย บางทีในเวลานี้เธออาจจะไม่สะดวก

อดทนไปเรื่อยๆ จนเวธัสสวมเสื้อสูท และตรงไปที่สำนักงานกฎหมาย ทีบีเคของทีปกรในตอนกลางคืน

ตอนนี้เป็นเวลาสามทุ่มครึ่งแล้ว ทีปกรดูเอกสารพร้อมกับทคุณความหลายสิบคน พวกเขากำลังศึกษาคดีมรดกที่เป็นกระแสอยู่

ถ้าเขาสามารถคืนมรดกให้กับลูกนอกสมรสได้ เขาจะสามารถได้ทรัพย์สิน 10% ของอีกฝ่ายโดยตรง

เมื่อลองคำนวณแล้วย่าจะได้หลายร้อยล้าน!