บทที่ 355 หญิงสาวหลายใจ

ร่างกายของณิชานั้นเบามาก ราวกับเหยียบผ้าฝ้าย เธอล้มตัวอยู่ในอ้อมแขนของเขา ตัวเธออ่อนเหมือนกับน้ำ ทำให้เขาสามารถขออะไรก็ได้

สำหรับความงามของเธอ เขายินดีที่จะสำรวจไปเรื่อยๆ

ทั้งสองล้มลงบนเตียงที่อยู่ข้างหลังพวกเขาพร้อมกัย...

……

เวธัสและณิชาแต่งงานกัน แต่พวกเขาไม่ได้ประกาศให้โลกรู้ แต่พวกเขาไม่ได้จงใจปกปิด

ไม่งั้นก็คงไม่ไปจดทะเบียนสมรสที่สำนักทะเบียน

มีบางคนที่สนใจก็พบเบาะแสบางอย่าง

ตัวอย่างเช่น พูดถึงประเสริฐ

อีกตัวอย่างหนึ่งคือ ดนัยและคุณย่าของเขา สมหญิง

ค่ำคืนค่อยๆ มืดลง ในคฤหาสน์ส่วนตัวซึ่งอยู่ไม่ไกลจากบ้านเก่าของตระกูลสนธิไชยเปิดไฟสว่าง

ในห้องหนังสือบนชั้นสาม ดนัยและนิต้ายืนอยู่กลางห้องด้วยความเคารพ

หญิงชราผมขาวคนหนึ่งนั่งอยู่บนบัลลังก์สูง แม้ว่าเธอจะมีชีวิตได้ไม่นาน แต่รัศมีของเธอก็ยังเย็นชามาก

ในห้องหนังสือมันเงียบจนน่าขนลุก

นอกจากการหายใจของหญิงชราแล้ว นิต้าและดนัยดูเหมือนจะหยุดหายใจ

สมหญิงโยนรูปถ่ายและเอกสารจำนวนมากไปทางดนัยด้วยมือของเธอ การกระทำนั้นเร็วมากจนคาดไม่ถึง เมื่อนิต้าตอบสนอง เอกสารเหล่านั้นได้ผ่านหน้าผากของดนัยไปแล้ว

เนื่องจากเอกสารอยู่ในแฟ้ม จนทำให้หน้าผากของดนัยมีรอยบาดทันทีทันที

“พี่เก้า!” นิต้าสีหน้าเปลี่ยนไปเมื่อเห็นเลือด

เธอต้องการเช็ดเลือดให้ดนัยด้วยทิชชู่ แต่ ดนัยหลีกเลี่ยงโดยไม่แสดงความรู้สึก

เลือดนั้นไหลลงตามหน้าผาก...

ผ่านกรอบแว่นสีทองของเขา ซึ่งทำให้ดูดีขึ้น

นิต้ารู้สึกร้อนรนแทนดนัย เขามองไปที่ สมหญิง “คุณย่า พี่เก้าพยายามที่สุดแล้ว แต่ตอนนี้อำนาจของของสนธิไชยกรุ๊ปอยู่ในมือของเวธัสเพียงคนเดียว และเรายากที่จะแฝงคนเข้าไป...”

“ดังนั้นความต้องการของฉันมันมากเกินไป?” สมหญิงเงยหน้าขึ้นมองอย่างเย็นชา

นิต้าไม่กล้าพูดอีกต่อไป

สมหญิงเป็นพี่สาวของประเสริฐ แต่เธอเกิดเป็นลูกสาว ดังนั้นตำแหน่งหัวหน้าตระกูลจึงตกเป็นของประเสริฐ เมื่อหลายสิบปีก่อน

เพื่อจะสามารถควบคุมตระกูลสนธิไชยได้อย่างมั่นคง สมหญิงแต่งงานแล้วแต่ไม่ได้ย้ายไปอยู่กับครอบครัวฝ่ายชาย แต่ให้ฝ่ายชายมาอยู่ตระกูลสนธิไชยแทน

ลูกๆ และหลานๆ ที่เกิดของเธอต่างก็ใช้นามสกุลสนธิไชย สามารถสืบเชื้อสาย และได้รับทุกสิ่งที่ลูกหลานของตระกูลสนธิไชยควรมี

ไม่ว่ายังไงเธอก็ไม่ยอมแพ้

หลังจากที่ประเสริฐเป็นผู้มีอำนาจของตระกูลสนธิไชย เธอยังคงแข่งขันกับเขาเป็นการส่วนตัว จนกระทั่งลูกชายของประเสริฐเสียชีวิต เหลือหลานชายเพียงคนเดียวที่สืบทอดธุรกิจของตระกูล เพื่อไม่ให้พ่ายแพ้ เธอจึงได้ฝึกให้ดนัยเก่งเช่นเดียวกัน...

เธอชนะประเสริฐไม่ได้ ดังนั้นเธอจึงทำให้หลานชายของเธอชนะหลานชายของประเสริฐ

สิ่งนี้ได้กลายเป็นความคาดหวังของสมหญิง

สายตาของดนัยกวาดไปทั่วภาพถ่ายที่กระจัดกระจายอยู่บนพื้น ชายและหญิงในภาพถ่ายที่น่าประทับใจคือเวธัสและณิชา พวกเธอปรากฏตัวพร้อมกันที่สำนักทะเบียน

จากท่าทางที่ทั้งสองประสานนิ้วเข้าหากัน ดูเหมือนว่าพวกเขาจะจดทะเบียนสมรสแล้ว...

ดวงตาของดนัยกะพริบเล็กน้อย พวกเขาควรแสดงความยินดีจริงๆ

สมหญิงมองตามดนัย ก่อนจะเหลือบมองไปที่พื้น

“เวธัสแต่งงานแล้ว ภรรยาเขาเป็นเพียงคนธรรมดาที่ไม่มีภูมิหลัง หญิงสาวคนนั้นจากตระกูลรังสิกุลหลงไหลแกมาก รีบจัดการเธอให้เร็วที่สุด ต่อมาหากได้แต่งงานกับคนในตระกูลรังสิกุล หากได้รับความช่วยเหลือจากภรรยา ยังไงเราก็ชนะเวธัสได้”

เมื่อได้ยินเช่นนี้นิต้าก็รู้สึกว่า สมหญิงลำเอียงยิ่งกว่าเดิม