บทที่ 357 ณิชาเข้ารับตำแหน่งครั้งแรก

มีความโกลาหลเกิดขึ้น

นโยบายที่บริษัทนำมาใช้ในตอนเริ่มต้นคือการปกปิด การปราบปรามและการเอาอกเอาใจ พยายามชดใช้ค่าเสียหาย

ลูกค้ากลุ่มนี้ล้วนเป็นบุคคลที่มีรายได้สูง และให้ความสำคัญกับสุขภาพมากกว่าเงิน

เป็นผลให้มีข่าวเชิงลบมากมายเกิดขึ้น คำพูดจากปากต่อปากทำให้บริษัทมีชื่อเสียงที่ไม่ดี กลายเป็นบริษัทก่อสร้างขนาดเล็ก

ด้วยเหตุนี้เอง กลุ่มผู้บริหารใหม่ที่เข้ารับตำแหน่งในภายหลังจึงยากที่จะแก้ไข

โปรเจ็คหลายแห่งที่กำลังจะเปิด จนถึงตอนนี้ยังไม่ได้ขายได้แค่ไม่กี่หลัง ไม่มีใครสนใจ

“ณิชา ฉันคิดว่าเรามาที่นี่ถูกเวลา! เรื่องอื้อฉาวเหล่านั้นผ่านไปหลายปีแล้ว ผู้คนก็ลืมเกือบหมดแล้ว เรามาหาวิธีปรับภาพลักษณ์องค์กร และขายของใหม่ให้หมด แบบนี้จะทำให้ได้กำไรในไม่ช้า...”

อลิสากำลังวิเคราะห์สถานการณ์กับณิชาอย่างตื่นเต้น

ณิชาพยักหน้าเห็นด้วย

“ฉันได้ไปเยี่ยมชมตึกมาแล้ว ทำเลและคุณภาพก็ดีมาก...”

“ถ้าอย่างนั้นก็หาวิธีปรับภาพลักษณ์ของบริษัทให้เร็วที่สุด!”

อลิสากระตือรือร้นที่จะลอง และเสนอแผนหลายอย่างในทันที

ณิชาคิดว่ามันดีมาก ดังนั้นเธอจึงทำแผนอย่างละเอียด และส่งต่อให้ประธานรวินทร์ ซึ่งมีอายุมากกว่าสี่สิบปี

ณิชาเพิ่งมาที่บริษัทครั้งแรก และมีคนไม่มากที่รู้ว่าเธอเป็นประธานที่มีอำนาจจริงๆ

ตั้งแต่ประธานรวินทร์ไปจนถึงพนักงานทั่วไป

พวกเขาทั้งหมดรู้สึกว่าบริษัททำได้เพียงเท่านี้ เพราะเปลี่ยนผู้จัดการไปแล้วหลายคน แต่ก็ไม่มีอะไรดีขึ้น

ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา ทุกคนคุ้นเคยกับชีวิตแบบนี้

แต่เมื่อเร็ว ๆ นี้ก็มีการเปลี่ยนแปลง

นั่นคือทางสำนักงานใหญ่ฝรั่งเศสกำลังประเมินใหม่ว่าจำเป็นต้องลงทุนในตลาดตะวันออกต่อไปหรือไม่

กล่าวอีกนัยหนึ่ง ถ้าพวกเขาไม่มีผลงานทุกคนก็จะตกงาน!

รวินทร์กำลังปวดหัวกับเรื่องนี้ ดังนั้นเมื่อณิชามอบแผนมาให้ เขาเพียงแค่เหลือบมอง แล้ววางมันไว้ที่เดิม

“ณิชา คุณเพิ่งมาที่บริษัทของเรา การที่มีความกระตือรือร้นเป็นเรื่องที่ดี แต่ตอนนี้บริษัทยุ่งมากกับโครงการของDS Group คุณอย่าเพิ่งทำอะไรหลายๆ อย่างพร้อมกันเลย”

ณิชาขมวดคิ้วมองดูแผนการที่เธอและอลิสาทำกันจนดึกถูกโยนทิ้งไปแบบนั้น

“ชื่อเสียงของบริษัทในปัจจุบันไม่ดี หากเราไม่ปรับภาพลักษณ์ DS Groupจะร่วมงานกับเราทำไม? ประธานคะ ฉันคิดว่าจุดสนใจในปัจจุบันควรอยู่ที่การแก้ไขภายใน”

ในห้องประชุม เมื่อทุกคนได้ยินคำพูดของณิชา ใบหน้าของพวกเขาก็อึมครึม

DS Groupเป็นบริษัทก่อสร้างที่มีชื่อเสียง

สองปีมานี้เติบโตอย่างรวดเร็ว ว่ากันว่าผู้สนับสนุนเบื้องหลังคือตระกูลรังสิกุล ได้เข้ายึดตลาดบริษัทรับเหมาก่อสร้างหลายแห่ง

ในช่วงครึ่งปีหลังมีโครงการก่อสร้างสนามบินขนาดใหญ่ DS Groupตั้งใจที่จะหาบริษัทอื่นมาร่วมงานด้วย

มีคนเข้าออกDS Groupเยอะมาก

แต่พวกเขาที่กำลังนั่งอยู่ รวมทั้งรวินทร์ด้วย ไม่ว่าใครจะไป หัวหน้าโครงการของDS Groupก็ไม่มีหวัง

คนในสายงานเดียวกันบางคนเย้ยหยันว่าพวกเขาเป็นพวกไร้ศักยภาพ ดังนั้นพวกเขาจึงกดคอไม่ยอมออกไปไหน

สุดท้ายแล้ว มันเป็นอิทธิพลของเรื่องอื้อฉาวเหล่านั้นเมื่อหลายปีก่อน

“ประธานคะ ฉันคิดว่าคุณณิชาพูดถูก แม้ว่าเราจะไปหาDS Group แต่พวกเขาอาจไม่ร่วมงานกับเรา...เราเลือกทางอื่นกันเถอะ”

“ตอนนี้DS Groupไม่เป็นสองรองใครในเมืองพร ทำไมเขาถึงต้องเลือกเรา”

“ดูเหมือนว่าจะไม่มีหวังอีกแล้ว! ฉันไม่รู้ว่าสำนักงานใหญ่จะคิดยังไงกับเรา หวังว่าจะไม่ประกาศถอนตัวจากตลาดตะวันออก!”

รวินทร์มองดูท่าทีที่หดหู่ใจของทุกคน เขาก็รู้สึกหงุดหงิดและตบโต๊ะด้วยความโกรธ