บทที่ 365 ฉันไม่ใช้จูบเป็นข้อตกลงหรอกนะ

ณิชามองลูกน้อยสองคนที่กำลังหลับลึกเลย จากนั้นก็หันมาดุเวธัสว่า “เธอก็เป็นน้องสาวคุณเหมือนกันไม่ใช่หรือไง?”

“น้องสาวของฉันในตระกูลสนธิไชยแม้มีไม่ถึงร้อยคน แต่ก็มีประมาณ 60-70 คนได้ เธอคิดดูสิว่าฉันเคยช่วยพวกนั้นบ้างไหม?” เวธัสยกมุมปากขึ้น และยิ้มออกมาอย่างร้าย ๆ ดูแล้วเหมือนเป็นปีศาจกระชากวิญญาณเลย

ณิชาเลียปากเบา ๆ ทำให้ริมฝีปากเงาวับ

“คุณอยากให้ฉันตอบแทนยังไง?”

ลูกกระเดือกของเวธัสขยับขึ้นลง เขาพยายามห้ามใจไม่ให้ตัวเองบุ่มบ่าม ก่อนเคาะที่กระจกกั้นคนขับ

คนขับรถที่อยู่ด้านหน้าเปิดกระจกกั้นออก และได้ยินเพียงเสียงแหบแห้งของเวธัสที่ดูรีบร้อนและทนไม่ไหวแล้วดังมาจากที่นั่งแถวหลัง

“ขับให้เร็วกว่านี้หน่อย”

ณิชาเอามือปิดหน้า และไม่กล้าคิดถึงสีหน้าของคนขับรถในตอนนี้เลย

“คุณทำภาพลักษณ์ของฉันเสียหายหมด……”

……

ผ่านไปไม่นาน ก็มาถึงวันจันทร์แล้ว

สิดากลัวว่าถ้าให้ก้อยไปที่สนธิไชยกรุ๊ปคนเดียว เธอจะไม่กล้า สิดาจึงแอบโทรหาณิชา บอกให้ณิชาไปส่งก้อย

ณิชาเองที่ยังไม่ได้รับการตอบกลับจากกองทัพ และคนในบริษัทต่างก็รอดูความอับอายของเธออยู่ เธอจึงตอบตกลงสิดา

เวธัสฝากก้อยให้ทำงานกับโทนี่ และให้เธอทำตามคำสั่งของโทนี่

ส่วนเรื่องประวัติของเธอ โทนี่ก็จะพยายามพูดถึงให้น้อยที่สุด เพื่อที่พวกขี้อิจฉาจะได้ไม่ต้องมาคาดเดาต่าง ๆ นานา

ชุดที่ก้อยใส่วันนี้ ณิชาก็เป็นคนเลือกให้เอง

ตอนที่ก้อยเห็นณิชารูดบัตรซื้อเสื้อผ้า เธอไม่รู้สึกเสียดายเลยสักนิด เพราะนี่คือสิ่งที่พวกคนตระกูลสถานนท์ติดค้างเธอ

พอณิชาส่งก้อยแล้ว ณิชาก็ได้เจอกับณมนที่หน้าตึกบริษัทสนธิไชยกรุ๊ป

หลังจากที่ไม่ได้เจอกันนานหลายเดือน ทำให้ณมนแอบทำตัวไม่ค่อยถูก จากนั้นก็ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นแล้วเดินจากไปทันที

ณิชาเองก็เดินสวนกับเธออย่างไม่แสดงสีหน้าใด ๆ ราวกับว่าทั้งคู่เป็นคนแปลกหน้า

เรื่องในอดีตได้ผ่านไปแล้ว ก็ปล่อยให้มันหายไปเถอะ

ณิชาเองก็เพิ่งมารู้ทีหลัง ว่าณมนเป็นนักศึกษายากจนที่เวธัสให้เงินทุนห้องหนังสืออยู่เป็นประจำ ในตอนแรก เป็นเพราะเธอมีหลายข้อที่ไม่เป็นไปตามมาตรฐานการรับเข้าทำงาน จึงถูกบริษัทปฏิเสธซ้ำ ๆ

เวธัสไปเห็นไฟล์ของเธอจากเอกสารประวัติผู้สมัครงานโดยบังเอิญ ถึงสั่งให้ฝ่ายบุคคลรับเธอเข้าทำงาน……

ได้ยินว่าตอนนี้เธอได้เป็นนักออกแบบในแผนกออกแบบอย่างเป็นทางการแล้วด้วย

แต่ว่าเรื่องนี้ก็ไม่เกี่ยวอะไรกับณิชาแล้ว

ในเวลาเดียวกันนี้ กองทัพพินิจพิจารณาอยู่นานหลายวัน และได้ไปปรึกษากับเพื่อนร่วมงานหลายคน สุดท้ายก็ตัดสินใจที่จะนำข้อเสนอแนะของณิชาไปบอกชลิดา คุณหนูใหญ่ของตระกูลรังสิกุล

ปกติแล้วชลิดาไม่ค่อยเข้าบริษัท ถ้ามาก็อยู่ในห้องทำงานประมาณชั่วโมงสองชั่วโมงเท่านั้น

แต่ก็ไม่มีใครกล้าท้าทายอำนาจของเธอเลย เพราะชลิดาคนนี้แตกต่างจากคนอื่น เธอสวยงามดึงดูดคนมากมาย และคิดว่าตัวเองสวยจึงมีสิทธิ์ทำตามใจตัวเอง มีชายนับไม่ถ้วนที่แวะเวียนมาขายขนมจีบให้กับเธอ

รวมถึงDS Groupด้วย มีผู้บริหารระดับสูงที่เป็นผู้ชายหลายคนคิดว่าจะเป็นเกียรติมากเมื่อได้ร่วมรับประทานอาหารกับเธอ

และมีแม้กระทั่งข่าวลือที่ว่า เมื่อ 2 ปีก่อน เศรษฐีคนหนึ่งยอมทิ้งลูกเมียเพื่อชลิดา สรุปก็โดนชลิดาเทในวันที่เขาเซ็นหย่ากับเมียทันที

เศรษฐีคนนั้นเสียใจมากจึงไปกระโดดน้ำตาย แต่รอดมาได้

ผู้อาวุโสของตระกูลโมโหมาก จึงสั่งห้ามไม่ให้ชลิดาออกไปไหน ผ่านไปครึ่งเดือนแล้ว ชลิดายังคงเป็นคุณหนูตระกูลรังสิกุลที่ชื่อเสียงเลื่องลือเหมือนเดิม

พอได้รับข้อความจากกองทัพ ในหน้างดงามหยดย้อยของชลิดาเริ่มแสดงสีหน้าสนุกขึ้นมา นิ้วเรียวยาวของเธอคล้องพวงกุญแจรถเฟอรารี่ไว้ แล้วขับไปยังออฟฟิศของดนัยทันที

ดนัยก็ทำงานในสนธิไชยกรุ๊ปเหมือนกัน แต่ไม่ได้อยู่ในบอร์ดผู้บริหาร เป็นเพียงบริษัทเทคโนโลยีในเครือเท่านั้น

เขาต้องทำผลงานให้ดีกว่าบริษัทคู่แข่ง จึงจะมีสิทธิ์ร่วมนั่งเก้าอี้ผู้บริหารได้

พอได้กลิ่นน้ำหอมที่คุ้นเคย ดนัยที่กำลังง่วนอยู่กับกองเอกสารมากมายก็เงยหน้าขึ้นมา เห็นชลิดาในชุดกระโปรงหนังสีดำเซ็กซี่กับถุงน่องแนบเนื้อเผยให้เห็นเรียวขาสวย