บทที่ 369 สามีเป็นคนขี้หึงมาก

เมื่อคิดถึงความเป็นไปได้นี้นั้น มือของน้ำตาลสั่นเทาไม่หยุด จนโทรศัพท์หล่นลงพื้นจนมีเสียงดังตึง จากนั้นจึงส่ายหน้าอย่างเอาเป็นเอาตาย อย่างไม่อยากจะเชื่อ

ไม่มั้ง ทุกคนก็รู้ดี ณิชาเป็นลูกสาวของสุขุม!

ตอนนั้นกานต์รวีไปหลงรักคนต่างชาติเข้าคนหนึ่ง จากนั้นก็หอบผ้าหอบผ่อนกลับประเทศไปกับเขา ซึ่งเป็นไปตามนี้ คุณท่านไม่ปล่อยให้กานต์รวีแต่งงานไปอยู่ในที่ไกลๆได้ และอยากให้เธอกับผู้ชายคนนั้นตัดขาดการคบหากัน และอยู่ที่เมืองพรเพื่อเลือกลูกเขย

ผู้ชายคนนั้นต้องไม่ใช่สุขุมแน่ ๆ ...

……

ณิชากลับไม่รู้ว่าน้ำตาลกำลังเตรียมเล่นงานเธอ และกำลังปวดหัวกับความร่วมมือDS Group

เมื่อมองเห็นหมายกำหนดส่งงานที่รวินทร์แจ้งไว้ใกล้จะมาถึงเต็มสองตา กองทัพกลับไม่ได้แจ้งข่าวให้เธอเลย

หรือว่าแรงจูงใจของที่ดินผืนนั้นยังไม่เพียงพอเหรอ?

เวธัสไปอาบน้ำเป็นเพื่อนเด็กน้อยทั้งสองคนในห้องน้ำ เนื้อตัวเปียกโชก พลันหยิบเสื้อคลุมอาบน้ำของเด็กออกมาสองชุดเพื่อคลุมตัวให้เด็กๆ จากนั้นจึงเดินออกมาจากห้องน้ำ พลางทิ้งตัวลงบนเตียง และห่มผ้าห่ม

ปัณณ์โผล่ศีรษะดำขลับออกมาจากผ้าห่ม “คืนนี้หม่ามี๊จะนอนเป็นเพื่อนพวกเรา”

“…” เวธัสเดินออกมาโดยที่ไม่หันกลับไปมอง

เมื่อออกมาแล้ว ยังเห็นไฟในห้องหนังสือกำลังเปิดอยู่ จึงอุ่นนมร้อนๆ หนึ่งแก้ว พลันวางอยู่ด้านหน้าณิชา

“งานยากมากเหรอครับ?”

เขายืนพิงโต๊ะทำงาน พลันงอขาข้างหนึ่ง เพิ่งอาบน้ำเสร็จ ลักษณะท่าทางเกียจคร้านมากที่สุด

แต่เส้นผมที่ยังเป่าไม่แห้ง ยังเห็นหยดน้ำเกาะอย่างชัดเจน...

ณิชายกแก้วนมดื่มอึกหนึ่ง มุมปากยังมีคราบนมติดเป็นดวง

ตอนที่อยากจะเอ่ยปากจึงเห็นลักษณะท่าทางเซ็กซี่ของชายหนุ่ม และผมสั้นที่ยังไม่ได้เป่าให้แห้ง

เธอขมวดคิ้ว วางแก้วใสลงและไปหยิบผ้าขนหนูผืนสะอาดออกมาผืนหนึ่ง และกดเวธัสให้นั่งลงบนเก้าอี้ทำงานตัวใหญ่ และจัดการเช็ดผมสั้นๆ แทนเขาอย่างเบามือ

ทุกการกระทำอ่อนโยนมาก เวธัสเพลิดเพลินมาก ใช้สายตาแหงนหน้ามองมุมสูงเล็กน้อย มองเห็นคราบนมที่ติดมุมปากของเธอเอาไว้ ช่างน่ารักที่สุดเลย น่ารักกว่าฝาแฝดเสียอีก

ณิชาไม่ทันสังเกตตนเอง ริมฝีปากเชอร์รี่บ่นพึมพำ “คนเจ้าเล่ห์อย่างกองทัพถ่วงเวลาฉันอยู่ตลอดเลย เริ่มยากขึ้นมาแล้วนะ”

“ตอนนั้นคุณน่าจะไปหาชลิดาโดยตรงเลย”

ณิชาได้ยินชื่อชลิดามาจากปากของคนหลายคนหลายครั้งแล้ว

เจนนี่คร่ำหวอดอยู่ในวงการบันเทิง ณิชาย่อมให้ความสนใจนิตยสารซุบซิบเหล่านี้ด้วย อัตราการปรากฏตัวอยู่ในนิตยสารของชลิดาก็ไม่น้อยหน้าไปกว่าชาลี

สิ่งที่ไม่เหมือนกันคือ พวกเขาสองคนคนหนึ่งซุกซนอยู่กับผู้หญิง อีกคนซุกซนอยู่กับหนุ่มๆ

“คุณสามีขา คุณรู้จักมักจี่ชลิดาขนาดไหนคะ?”

เมื่อเวธัสได้ยินคำว่าคุณสามี รู้สึกอบอุ่นหัวใจทันที พลันเอนตัวเข้าหามุมปากริมฝีปากสีเชอร์รี่ของเธอที่มีคราบนมติดอยู่พลางเลียอย่างแผ่วเบา

ณิชารู้สึกจั๊กจี้เล็กน้อย ราวกับขนนกพาดผ่าน

เวธัสดูดคราบนมตรงมุมปากของเธอเข้าปากของตนเอง ไม่นานนักก็ลุกพรวดหลังตรง และขมวดคิ้วให้เธอ “คุณควรถามเก้านะว่ารู้จักมักจี่กับชลิดาขนาดไหน”

ณิชาคลำมุมปากที่ถูกเขาจูบตามสัญชาตญาณ พลันเงยหน้ามองเขา “คุณหมายความว่าคุณเก้ากับชลิดาคบหากันอยู่หรือคะ?”

เวธัสขมวดคิ้วเล็กน้อย วิธีการพูดกับเธอถือว่าเป็นการแสดงความรู้สึกที่แปลกใหม่

“ก็สามารถเข้าใจในแบบนี้ได้นะ”

ณิชาถามกลับอย่างกระตือรือร้น “ฉันก็แปลกใจมาตลอดจริงๆ นะ ระหว่างคุณกับคุณเก้าตกลงมันเกิดอะไรขึ้น ทำไมคุณถึงได้รังเกียจเขานักหนา? เพียงเพราะยืนอยู่คนละฝั่งเหรอคะ?”

แต่เธอรู้สึกว่า ถ้าเพียงเพราะเป็นศัตรูกันในบริษัท จึงต้องรังเกียจนายเก้าขนาดนั้นด้วย เวธัสทำเกินเหตุไปแล้ว

ต้องมีเรื่องลับๆ ล่อๆ อะไร ที่เธอไม่รู้แน่

หัวคิ้วเวธัสชมวดเข้าหากันจนแน่นกว่าเดิม “มีเรื่องราวมากมายที่ไม่สามารถอธิบายให้ชัดเจนได้ในคำสองคำ อย่างไรเสียคุณก็อยู่ห่างๆ เขาสักหน่อยแล้วกัน”

“รับทราบค่ะ คุณสามีเป็นคนขี้หึง แล้วฉันจะไม่อยู่ห่างๆ เขาได้ยังไงล่ะคะ?”