บทที่ 411 sorry ไม่ได้จงใจจะแตะต้องภรรยานาย

ตอนนี้ก้อยได้เปลี่ยนสถานะเป็นผู้รับผิดชอบFCGแล้ว

เธอพูดอย่างตรงไปตรงมาว่าสามารถช่วยน้ำเพชรได้ แต่อันดับแรกต้องทำให้ชื่อเสียงและเกียรติของณิชาเสียหายป่นปี้เสียก่อน

วิธีที่ดีที่สุดที่จะทำให้ผู้หญิงคนหนึ่งมีชื่อเสียงฉาวโฉ่นั้น ไม่ใช่ว่าทำให้เธอมีจุดจบเดียวกันกับแพรหรอ?

เพียงแค่เปิดเผยว่าเธอมีชู้ทั้งที่แต่งงานแล้ว ขายเรือนร่าง ใช้วิธีการที่ไร้ศีลธรรมแลกเปลี่ยนกับตำแหน่งสูงๆ เธอยังจะมีอะไรให้หยิ่งยโสอีก

ตอนที่น้ำเพชรกำลังรอโอกาส ก้อยก็โทรศัพท์มา

“เรื่องราวจัดการเป็นอย่างไรบ้าง” ฟังจากหูฟัง เสียงของก้อยแข็งกร้าวกว่าแต่ก่อนมาก

เธอชอบความรู้สึกการวางท่าสั่งให้ผู้อื่นทำสิ่งต่างๆมากขึ้นเรื่อยๆแล้ว

มิน่าถึงได้มีเศรษฐีใหม่ที่พอมีเงินก็กลายเป็นคนที่ไม่เห็นคนอื่นอยู่ในสายตามากขนาดนั้น

มีเงินมีทุน ก็มีความมั่นใจ

ท่าทีของน้ำเพชรก็เกรงอกเกรงใจกว่าแต่ก่อนเช่นกัน เธอประจบว่า “คุณก้อยวางใจเถอะค่ะ ฉันเห็นวิชัยใส่ยาลงไปในกาน้ำชากับตาตัวเอง ณิชาหนีไม่พ้นแน่นอนค่ะ”

“ถ่ายคลิปเสร็จแล้ว จำเอาไว้ว่าต้องส่งให้ฉันทันที”

“ถ้าอย่างนั้นเรื่องที่คุณรับปากฉัน…”

“ถ้าหากว่าเธอสามารถทำลายณิชาได้ ฉันจะจ่ายเงินส่วนเธอยักยอกไปแทนให้” ก้อยทำตัวสูงส่งขณะเอ่ย ยิ่งมีทุกอย่างก็ยิ่งไม่อยากให้ณิชากลับมา

น้ำตาลต้องการจัดการกับณิชาเพื่อแก้เเค้น

เธอกลับต้องการจะครอบครองฐานะของณิชาไปตลอดกาล

อ่อ ไม่สิ ฐานะของณิชาอะไรกัน นี่มันเป็นฐานะของก้อย…

น้ำเพชรได้รับการรับรองจาก ก้อยแล้วก็ยิ้มออกมาทันที และวางสายโทรศัพท์ไป คำนวณเวลาเห็นว่าพอสมควรแล้ว ต้องไปถ่ายคลิป วิชัยกับณิชามีความสัมพันธ์กันแบบฉาบฉวย ทว่า เธอยังเดินไปไม่ถึงหน้าประตูห้องส่วนตัว…

เพล้ง!

จู่ๆก็ได้ยินเสียงร้องน่าอนาถปานจะขาดใจดังมาจากในห้อง

น้ำเพชรสีหน้าเปลี่ยนเล็กน้อย และรีบวิ่งไปผลักประตูให้เปิดออก ก็เห็นณิชาที่หน้าแดงถือขวดเบียร์อยู่ในมือแล้วทุบลงไปบนศีรษะของ วิชัย

วิชัยเลือดอาบหน้าล้มลงไปกองอยู่ที่พื้น บนหน้าผากยังมีเลือดรินไหลออกมา…

“คุณวิชัย? คุณวิชัย…”น้ำเพชรรีบไปตรวจดูลมหายใจของ วิชัยรู้สึกได้ว่าเขายังหายใจ จึงโล่งใจอยู่บ้าง เธอชี้ณิชา พลางตะโกนเสียงดังด้วยความโมโห “คุณณิชา คุณทำอะไรน่ะ นี่คือคุณวิชัยนะ! ผู้รับผิดชอบหน่วยงานตรวจสอบคุณภาพที่มีอำนาจมากที่สุดในเมืองพร! ไม่มีเขา พวกเรา…”

ด้านหลังน้ำเพชรพูดอะไร ความจริงแล้ว ณิชาก็ได้ยินไม่ชัดเจนแล้ว

เธออกแรงผลักน้ำเพชรออกแล้วรีบเดินโซซัดโซเซไปข้างนอก

ยาชนิดนี้ไม่ใช่ยาที่ทำให้คนอารมณ์พลุ่งพล่าน แต่ทำให้แขนขาคนไม่มีแรง ถ้าหากเธอยังอยู่ที่นี่ ก็ไม่แน่ว่าจะถูกน้ำเพชรทำอะไรเข้า ครั้งนี้ เธอจะไม่ใจกว้างกับผู้หญิงคนนี้เกินไปอีกเด็ดขาด!

น้ำเพชรมองวิชัยที่อยู่บนพื้นแวบหนึ่ง และมองไปทางณิชาที่วิ่งออกไปด้านนอก…

คิดถึงเรื่องที่รับปากก้อยเอาไว้ แม้ว่าจะไม่ใช่ วิชัยแต่ก็ไม่สามารถปล่อยณิชาไปทั้งอย่างนี้ได้

เมื่อเกิดเรื่องขี้นกับณิชา เธอถึงจะปลอดภัย

น้ำเพชร รีบตามณิชาไปทันที

ณิชาได้ยินเสียงฝีเท้ามาจากด้านหลังอย่างเลือนราง ก็รู้ว่าตัวเองทายถูกน้ำเพชรไม่ปล่อยตัวเองไปจริงๆ เธอพยายามวิ่งสุดชีวิต คิดเพียงแต่ว่าจะลงไปที่ชั้นล่างให้เร็วที่สุด

เธอส่งข้อความไปให้เวธัสล่วงหน้าแล้วว่าให้เขามารับตัวเอง

คำนวณเวลาดูแล้ว น่าจะใกล้ถึงแล้วสินะ?

เพิ่งจะวิ่งไปถึงหัวมุม ไม่ทันเห็นเงาร่างสูงใหญ่กำลังเดินมา ทั้งสองคนจึงชนกัน

ดนัยผลักคนที่อยู่บนตัวออก แต่เมื่อได้กลิ่นหอมอ่อนๆของดอกพุดซ้อนก็ตะลึงไปเล็กน้อย เมื่อปัดเรือนผมยาวยุ่งเหยิงของหญิงสาวออก ก็เผยดวงหน้างามแฉล้มอันคุ้นเคยออกมา

มือเล็กของณิชาวางทาบอยู่บนแผงอกของดนัยอย่างไร้เรี่ยวแรง สายตาของเธอไล่มองขึ้นไปตามเสื้อสูทสีดำ