บทที่ 414 อย่าถ่ายฉัน อย่า…

คุณหญิงวิไลเห็นวิชัยยังกล้ามองสาวสวย แรงที่จิกผมเขาก็เพิ่มมากขึ้น คล้ายกับจะดึงกระทั่งหนังศีรษะออกมาด้วย

วิชัยเจ็บจนมือเท้าไม่คล่องตัว รีบดึงสติกลับคืนมา ชี้นิ้วไปทางน้ำเพชรที่อยู่ท่ามกลางกลุ่มคนสั่นๆ “เธอ…เป็นเธอ เธอใส่ยาให้ผม ทั้งยังยั่วยวนผมไม่หยุด ผมจึงควบคุมตัวเองไม่อยู่ไปชั่วครู่ เมียจ๋า ผมผิดไปแล้วจริงๆ หลังจากนี้ผมไม่กล้าอีกแล้ว คุณให้อภัยผมในครั้งนี้เถอะนะ…ถ้าจะโทษก็โทษน้ำเพชร…”

น้ำเพชรถูกเรียกชื่อ และที่นี่ก็คือบริษัท จึงดึงดูดสายตาของพนักงานจำนวนไม่น้อยอย่างรวดเร็ว

ดวงหน้างดงามของน้ำเพชรซีดขาว กรีดร้องเสียงดังว่า “คุณพูดเหลวไหลอะไรกัน! หน้าตาอย่างคุณน่ะนะ ฉันยังต้องลดค่าของตัวเองไปยั่วยวนคุณด้วยหรอ เห็นอยู่ชัดๆว่าเป็นคุณ…คุณ…ฮือ คุณหญิงวิไล นี่เป็นเหตุการณ์เข้าใจผิดจริงๆ คุณฟังฉันอธิบายนะคะ สามีของคุณรังแกฉัน…”

เธอยิ่งพูดก็ยิ่งสะอื้น คล้ายกับพบกับเรื่องไม่ได้รับความเป็นธรรมอะไรบางอย่าง

ในสายตาของคนอื่น มองน้ำเพชรแล้วก็มอง วิชัยอย่างไรก็น่าจะเป็น วิชัยที่มีจิตใจคิดไม่ซื่อต่อน้ำเพชร

เมื่อคืนหลังจากที่น้ำเพชรสลบไปบริเวณทางเดินก็ไม่มีสติอีก รอจนเธอฟื้นขึ้นมาก็พบว่าตัวเองถูก วิชัยรังแกแล้ว!

เธอดิ้นรนสุดชีวิตทันที แต่กลับถูก วิชัยกรอกชาที่ใส่ยา…

และในภายหลังร่างกายเธอก็เบาหวิว ถูก วิชัยปู้ยี่ปู้ยำไปฟรีๆ

เธอรู้ว่าณิชาเป็นคนทำเรื่องทั้งหมดนี้แน่นอน!

แต่เรื่องดำเนินมาถึงขั้นนี้แล้ว เธอจึงทำได้เพียงแค่ยอมเป็นฝ่ายเสียเปรียบแต่ไม่สามารถพูดอะไรได้ในครั้งนี้ และยังไม่กล้าบอกกับก้อยว่าเรื่องนี้ล้มเหลว

เดิมนึกว่าเรื่องจะสิ้นสุดลงตรงนี้ จะรู้ที่ไหนว่า คุณหญิงวิไลจะบุกมาจัดการถึงบริษัทกะทันหัน

คุณหญิงวิไลฟังถึงตรงนี้แล้วก็เตะเข้าที่จมูกของ วิชัยอีกครั้ง

เธอสวมรองเท้าส้นสูง ส้นรองเท้าอัดเข้าที่ใบหน้าของ วิชัยทิ้งรอยบุ๋มเอาไว้รอยหนึ่ง และเป็นรอยแดงในทันที

กลายเป็นจุดเด่นชัดเมื่อเทียบกับสีผิวส่วนอื่นบนใบหน้า มองดูแล้วทั้งตลกทั้งอนาถ

เลือดรินไหลออกจากรูจมูกของ วิชัยหน้าแดงก่ำ ศีรษะวิงเวียน เขาเอ่ยด่าว่า “เมียจ๋า คุณอย่าไปฟังน้ำเพชรขอความเห็นอกเห็นใจจากคนอื่นตรงนี้!น้ำเพชร แกมันนังแพศยา เดิมแกต้องการให้ฉันจัดการ คุณณิชาของพวกเเก เพื่อให้เธอชื่อเสียงป่นปี้ สุดท้ายก็ถูกหลอก ทั้งยังทำให้ฉันเดือดร้อนด้วย!”

“อะไรนะ? คุณณิชาก็ถูกลากไปเอี่ยวด้วยหรอ”

“เธอไม่ได้ยินที่ วิชัยพูดหรอว่าน้ำเพชรอยากจะทำร้าย คุณณิชา สุดท้ายก็โดนเสียเอง…”

“จุ๊ๆ ตอนนี้บริษัทอยู่ในสภาวะที่กำลังลำบาก น้ำเพชรดันมาต่อสู้กันเองซะงั้น…”

น้ำเพชรก็หน้าแดงก่ำขึ้นมา แววตาไหววูบด้วยความร้อนตัว “ไม่ใช่นะ…คุณพูดจามั่วซั่ว ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าคุณพูดถึงอะไร เห็นอยู่ชัดๆว่าคุณรังแกฉัน! ฉันเก็บหลักฐานเอาไว้ด้วย ฉันสามารถฟ้องว่าคุณข่มขืนกระทำชำเราได้!”

“เฮอะ ฉันก็มีหลักฐาน…” วิชัยพร่ำบ่น พลางหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาจากในกระเป๋ากางเกง

และกดปุ่มเล่นทันที โดยไม่สนใจว่าอยู่ในสถานที่ใด

เสียงเบื้องหลังนั้นยุ่งเหยิง บทสนทนาของทั้งสองคนก็วุ่นวายมาก แต่ที่สำคัญก็คือน้ำเพชรชักจูงให้วิชัยถ่ายคลิปณิชามีชู้อย่างกำเริบเสิบสาน เพราะต้องการให้เธอชื่อเสียงป่นปี้ ในภายภาคหน้าเมื่อเธอมีตำแหน่งสูงขึ้น วิชัยต้องการอะไรล้วนได้หมด

ความชั่วร้ายในวาจา การล่อลวงในหางเสียง เป็นคนล้วนฟังออกมาน้ำเพชรต่างหากที่เป็นตัวการที่ก่อกรรมทำชั่ว!

น้ำเพชรลนลานอย่างที่สุด วิชัยถึงกับอัดเสียงเอาไว้…

“ไม่ ไม่ใช่แบบนี้…”น้ำเพชรยังอยากจะอธิบาย แต่ คุณหญิงวิไลนั้นเดือดดาลแล้ว

คุณหญิงวิไลปล่อย วิชัยและสั่งบอดี้การ์ดสองคนให้จับน้ำเพชรเอาไว้ จากนั้นเธอก็ก้าวขึ้นมา สะบัดฝ่ามือตบลงบนหน้าของน้ำเพชรอีกหลายครั้ง

ด้วยความที่ลงมือรุนแรงมาก หน้าทั้งสองข้างของน้ำเพชรจึงบวมขึ้นมา แก้มเจ็บแปลบ พูดจาก็ไม่ชัดเจน

แต่ คุณหญิงวิไลยังคงไม่พอใจ จึงให้บอดี้การ์ดถอดเสื้อผ้าเธอ พลางอัดคลิปโพสต์ลงอินเทอร์เน็ต เพื่อให้ชื่อเสียงเธอป่นปี้จริงๆ!

“อย่านะ! อย่าเข้ามานะ! อย่าถ่ายฉัน!”น้ำเพชรกรีดร้องปานจะขาดใจ ขณะที่ถูกโยนลงบนพื้นทั้งที่ร่างเปลือยเปล่า เธอรีบขดตัวเป็นก้อน พยายามซ่อนใบหน้าไว้ระหว่างเข่าสองข้างอย่างต้องการจะรักษาศักดิ์ศรีเสี้ยวสุดท้ายเอาไป