บทที่ 425 พบรอยขีดข่วนที่หน้ารถ

“ขอโทษที เรื่องมันเกิดขึ้นกะทันหันเกินไป ผมก็เลยไม่ทันได้แจ้งให้คุณทราบ”

ณิชามองเขาด้วยความกระวนกระวายอยู่ไม่สุข

ก่อนที่เขาจะกลับมา เธอคิดอยู่ในใจว่าจะต้องถามเขาให้ชัดเจนให้ได้แท้ๆ ว่าเขาเป็นคนขับรถชนสิดาแล้วหนีใช่ไหม……

แต่พอเห็นเขา เธอกลับถามไม่ออก

เธอกลัวว่าคำตอบของเขาคือใช่！

ถ้าเป็นแบบนั้นเธอควรจะเผชิญหน้ากับเขายังไง จะเผชิญหน้ากับสิดายังไง?

ท่าทีของเขาก็นิ่งสงบขนาดนั้นอีก ไม่มีความรู้สึกผิดในใจเกี่ยวกับอุบัติเหตุเลยแม้แต่นิดเดียว ที่ตัวก็ไม่ได้กลิ่นเหล้าใดๆเลยด้วย

ถ้าเกิดถามออกไปแบบนี้ จะกลายเป็นว่าตัวเองไม่มีความเชื่อใจในตัวของเขาไหม?

ในที่สุด เธอก็พูดถามขึ้นแสร้งทำเป็นเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น“มันยุ่งยากมากเลยเหรอ? เมื่อคืนฉันโทรศัพท์หาคุณ คุณก็ไม่รับ”

“เรื่องเกี่ยวกับงานทั้งนั้น ตอนนี้จัดการเสร็จหมดแล้ว เมื่อคืนที่โทรมาเกิดเรื่องอะไรขึ้นเหรอ?”เวธัสไม่ได้กะที่จะพูดรายละเอียดเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืน คว้ามือของเธอมาลูบคลำ จากนั้นก็เอาใส่ไว้ในกระเป๋าเสื้อของตัวเอง ช่วยทำให้เธอรู้สึกอบอุ่นขึ้น

“อยู่ด้วยกันกับโทนี่?”

เวธัสชะงักไป พยักหน้าเบาๆ“อื้อ”

ณิชากลั้นลมหายใจไปครู่หนึ่ง

เขากำลังโกหก！

เมื่อคืนตอนที่หาเขาไม่เจอ ณิชาก็เลยโทรศัพท์ไปหาโทนี่และเอก ทั้งสองคนต่างก็ไม่รู้ว่าเวธัสไปไหน！

แต่เขาดันมาบอกว่าอยู่ด้วยกันกับโทนี่? ทำไมเขาต้องโกหกเธอด้วย?

ณิชาดึงมือออกมาจากกระเป๋าเสื้อของเขา พยายามฝืนยิ้มให้กับเขา กวาดสายตามองไปยังรถไมบัคที่จอดอยู่ข้างหลังของเขาคันนั้น เหมือนกันกับรถที่ชนสิดาในวิดีโอ

สิ่งที่ทำให้เธอรู้สึกใจเต้นแรงที่สุดก็คือ กันชนหน้ารถมีรอยขีดข่วนทั้งตื้นทั้งลึกอยู่ด้วยหลายรอย！

เธอมองเวธัสด้วยความประหลาดใจ……

เวธัสก็สังเกตเห็นว่าเธอกำลังจ้องมองหน้ารถอยู่ ก็เลยพูดขึ้นอย่างนิ่งเฉยไม่รีบไม่ร้อน“ระหว่างที่กลับมาบังเอิญไปเจอกับนักซิ่งรถบนถนนเข้าพอดี ไม่ทันได้ระวังขับเฉี่ยวไปสองสามที เดี๋ยวกลับไปค่อยให้คนมาขัดสีให้ ไปกันเถอะ กลับขึ้นไปข้างบนกันก่อน”

เวธัสตรงเข้ามาจูงมือของเธอเอาไว้อย่างเป็นธรรมชาติมาก ณิชากลับเอามือยัดเข้าไปในกระเป๋าโดยสัญชาตญาณทันที ถอยหลังกลับไปครึ่งก้าว“ปกติแล้วฉันไม่ค่อยเห็นคุณขับรถไมบัคเลย ตอนไปทำงานคุณขับแต่เบนท์ลีย์ไม่ใช่หรือไง?”

มือของเวธัสคว้าโดนอากาศ จ้องมองณิชาอย่างนิ่งเงียบ หรี่ตาลงเล็กน้อย

อยู่ด้วยกันมานานขนาดนี้ เขายอมรับว่าตัวเองเข้าใจเธอเป็นอย่างดี การกระทำโดยสัญชาตญาณเมื่อตะกี้นี้ของเธอกำลังหลีกเลี่ยงเขาอยู่?

ไม่สิ กำลังปฏิเสธเขาต่างหากล่ะ

“เมื่อคืนมันเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่?”

ณิชาถูกสายตาที่เฉียบแหลมเขามองจนกระวนกระวายใจไปหมด เสียงดังอยู่ในลำคอ แต่พอพูดออกมากลับเปลี่ยนเรื่องไปแล้ว“ผลการตอบรับของไลฟ์สดเมื่อคืนดีมากเลย ความนิยมของLakeshore Condoเพิ่มมากขึ้น แซงFCGไปแล้ว ฉันอยากจะแบ่งปันมันกับคุณ แต่คุณไม่อยู่……”

พูดจบ เธอก็ไม่กล้าสบตากับเขา รีบพุ่งตรงเข้าไปในลิฟต์ทันที

จะต้องมีเงื่อนงำอะไรซ่อนอยู่แน่นอน

ไม่มีทางเป็นเขา หลักฐานพวกนี้น่าจะเป็นเรื่องบังเอิญ เวธัสไม่ใช่คนประเภทที่ชนแล้วหนี

เขาเป็นคนกล้าทำกล้ารับ！

เธอต้องตรวจสอบเรื่องนี้ให้ชัดเจนให้ได้……

เวธัสรู้สึกว่าณิชาแปลกๆไป ตอนที่เธอหันตัวไปนั้น ก็รีบก้าวขาตามเข้าไปอย่างรวดเร็ว อ้าสองแขนโอบเธอจากข้างหลัง

แผ่นอกแนบชิดหลังของเธอ เธอสามารถรู้สึกได้ว่าหัวใจของเขาเต้นแรง มีเสียงกระซิบอย่างอ่อนโยนของผู้ชายดังเข้ามาในหู“ณิชา พวกเราเป็นสามีภรรยากัน ผมหวังว่าคุณจะเชื่อใจของผม มีเรื่องอะไรก็บอกกับผม ผมช่วยเหลือคุณได้”

ณิชาเหมือนกับหัวใจจะเด้งออกมาจากหน้าอก

เธออยากจะยืนอยู่ฝ่ายเดียวกันเขา แต่มันมีความบังเอิญมากเกินไปจริงๆ