บทที่ 432 เธอรักเขาในทุกๆด้าน

ชนแล้วหนี คุณธรรมศีลธรรม……

คำพูดเดียวก็จุดชนวนความโกรธที่สุดภายในใจของเขาขึ้นมา ระเบิดโมโหออกมาทันที

น้ำเสียงก็เปลี่ยนไปดุดันมาก แทบจะตะคอกออกมาใส่เธอ……

“ทางฝั่งตำรวจยังไม่ได้สรุปคดี คุณก็คิดว่าผมเป็นฆาตกรแล้ว? ต่อให้ผมอาจจะเป็นฆาตกร ผมก็ไม่ได้ตั้งใจ คุณจะแยกทางกับผมเพื่อเรื่องนี้? คุณไม่เคยเชื่อผมเลยใช่ไหม?”

น่าขำที่เขายังนึกว่าระหว่างพวกเขาจะสามารถอยู่กันได้ตราบชั่วฟ้าดินสลาย

ณิชาเจ็บปวดหัวใจราวกับถูกเข็มแทง

เธอเคยรู้สึกสงสัยในตัวเขา แต่นั่นก็เป็นเพราะว่าความบังเอิญแล้วก็หลักฐานที่มากมายนับไม่ถ้วน

จิตใต้สำนึกของเธอ เธอเชื่อเขา

เชื่อว่าต่อให้เขาจะเป็นคนร้ายจริงๆ ก็จะต้องมีสถานการณ์พิเศษอะไรแน่นอน……

แต่ตอนนี้เธออธิบายไม่ได้ ให้เขาเข้าใจผิดไปแบบนี้ก็ถือว่าเป็นข้ออ้างที่ดีที่สุดแล้ว

เธอพยักหน้าอย่างสะอึกสะอื้น“ใช่！เขาอายุมากเกินกว่าจะทนรับความทุกข์ทรมานได้ ถ้าจะทำร้ายจริงๆ ฉันยอมใช้ตัวของฉันไปแลกกับความสงบสุขของเขา คุณจะเกลียดฉันหรือโทษฉันก็ได้ แต่จะให้ฉันไปอยู่ข้างกายของคุณอย่างมีความสุขฉันทำไม่ได้จริงๆ……”

เขานึกว่าเธอกำลังพูดถึงสิดา แต่ความจริงแล้วเธอกำลังพูดถึงสุขุมต่างหาก

นั่นเป็นพ่อของเธอ พ่อที่เลี้ยงดูเอาอกเอาใจเธอดุจดั่งเจ้าหญิงตัวน้อย พ่อที่มอบชีวิตวัยเด็กที่ไร้ทุกข์ไร้ความกังวลให้กับเธอ

เธอทำได้แค่ทำตามความต้องการของท่านประเสริฐเท่านั้น

จากไป เพื่อรักษาความปลอดภัยของพ่อ

“แล้วถ้าเกิดแม่ของคุณฟื้นขึ้นมาล่ะ? จะทำเหมือนกับไม่มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นได้ใช่ไหม?”เวธัสเห็นน้ำตาที่เป็นประกายคลออยู่ที่เบ้าตาของเธอ ส่วนที่อ่อนไหวที่สุดภายในใจก็ถูกสะกิด พูดถามขึ้นด้วยน้ำเสียงนิ่งลึก

ณิชาพอเห็นว่าเขายอมถอยให้ตัวเองแล้ว ก็ยิ่งรู้สึกโทษตัวเองมากขึ้น“รอเธอฟื้นขึ้นมาก่อนค่อยว่ากัน ต่อไปคุณก็เลี้ยงดูเด็กทั้งสองคนให้ดีๆ ฉันอยู่ที่เจนนี่นี้ฉันสบายดี”

พูดจบ ณิชาก็กลัวว่าจะควบคุมตัวเองไม่อยู่ วิ่งหนีไปก่อน

เวธัสจ้องมองเงาหลังที่หายไปของเธอ

ทุกครั้ง เธอมักจะไปอย่างง่ายๆสบายๆ และทุกครั้ง ก็จะเป็นเขาที่ยืนรออย่างเหม่อลอยอยู่ที่เดิม

เวธัสกำมือแน่น ความเยือกเย็นที่แสนดุร้ายแผ่ซ่านไปทั่วเบ้าตา

เขาต้องทำให้สิดาฟื้นขึ้นมาภายในระยะเวลาที่สั้นที่สุด

แล้วเขาก็ต้องตรวจสอบให้กระจ่าง ว่าเรื่องอุบัติเหตุรถยนต์มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?

หรือว่ายาที่เขากินพวกนั้นมันมีผลข้างเคียงที่จะทำให้เขาความจำเสื่อมเป็นระยะเวลาสั้นๆอย่างนั้นเหรอ?

ความลับของตระกูลสนธิไชย มีผู้ชายเพียงไม่กี่คนที่สามารถมีชีวิตอยู่จนถึงวัยผู้ใหญ่แบบเชื้อสายของประเสริฐ เพราะว่าบรรพบุรุษถูกคนวางยาพิษ ทำให้ยีนภายในร่างกายบกพร่อง ถูกแพร่กระจาย แถมยังสืบทอดต่อกันได้ด้วย เป็นผลทำให้ต้องใช้ยาเพื่อยับยั้งเอาไว้ตลอดทั้งปี เวธัสก็ไม่เว้น

แต่ตัวยาเหล่านี้ผ่านการทดสอบมาหลายครั้งแล้ว มีการรับรองความปลอดภัย ไม่น่าจะเกิดข้อบกพร่องแบบนี้ขึ้นได้

เขาไม่เคยมีอาการความจำเสื่อมแบบนี้มาก่อน……

……

ณิชามองรถของเวธัสที่ค่อยๆจากออกไป ปิดปากเอาไว้ด้วยความอยากที่จะร้องไห้ออกมา

เจนนี่ช่วยปลอบเธออยู่ตลอดเวลา หันสายตาที่รู้สึกสงสารณิชามองไปหาชาลี เหมือนกับกำลังบอกกับเขาว่าคืนนี้ให้เวลาส่วนตัวกับเธอได้ไหม ชาลีจ้องมองเธอ เขาไร้มนุษยธรรมขนาดนี้เลยเหรอ?

“ณิชาดูอารมณ์ไม่ค่อยดี คุณไปอยู่เป็นเพื่อนเธอเถอะ”

เจนนี่รีบพยักหน้าราวกับไก่จิกข้าวด้วยความรู้สึกขอบคุณทันที จากนั้นก็เข้าไปในห้องนอนเป็นเพื่อนกับณิชา

ภายในห้องนอน น้ำตาที่ณิชาพยายามอดกลั้นเอาไว้ในที่สุดก็ไหลออกมาอย่างกลั้นไว้ไม่อยู่แล้ว

เธอทำร้ายเวธัสอีกแล้ว！