บทที่ 444 สายลับน้อยปัณณ์ เจออะไรกัน

ชาลีเคยตรวจสอบเรื่องเจนนี่มาก่อน รู้ภูมิหลังของครอบครัวเธออยู่บ้าง แต่ไม่ได้พิจารณาครอบครัวของเธออย่างละเอียดไม่คิดเลยว่าตอนเด็กเธอจะถูกกระทำเช่นนี้

บรรยากาศเงียบลงทันที

เจนนี่เห็นชาลียังคงจ้องมองที่มือของเธอ ก็คงจะเขินอาย ก็เลยแลบลิ้นออกมาเลียที่ปลายนิ้วที่ติดหม่าล่าอยู่ ลิ้นสีชมพูพันรอบปลายนิ้วกลายเป็นเสน่ห์อันเงียบงัน

เธอถอนคำพูดที่เคยพูดก่อนหน้านี้ ตอนนี้ความเหมาะสมกันทางฐานะก็สำคัญ

เหมือนเธอกับชาลีไง

พวกเขาไม่ได้มาจากชนชั้นเดียวกัน อยู่ในแวดวงที่ต่างกัน พยายามอยู่ด้วยกันก็มีแต่จะมีปัญหา

ขณะหงุดหงิดอยู่นั้น เจนนี่ก็เงยหน้าขึ้นเห็นชาลีจ้องมองเธอแปลกๆ มีร่องรอยแดงๆอยู่ในดวงตาของเขา ราวกับว่าเขากำลังจะกลืนเธอเข้าไป

เจนนี่ลุกขึ้นยืนด้วยความตกใจ ยืนห่างจากเขาประมาณหนึ่งเมตร "ฉันขอโทษ ฉันลืมไปว่าไม่ควรทำอะไรอุจาดตาของคุณ ไม่อย่างนั้น กินข้าวครั้งหน้าฉันไม่ร่วมโต๊ะด้วยก็ได้”

ชาลีดึงเนกไท ผู้หญิงคนนี้โง่จริงหรือแกล้งโง่

เขาหันหน้าจ้องไปที่เธอ แล้วเดินขึ้นไปชั้นบน

เดินไปได้ครึ่งทาง จู่ๆเขาก็หยุด จ้องเจนนี่แล้วพูดว่า “เลียนิ้วแบบนั้น ถ้าคุณกล้าทำต่อหน้าผู้ชายคนอื่น ก็รอฉีกสัญญาได้เลย”

“...” เขาไม่ชอบที่เธอดูสกปรกก็พูดมาเลยสิ ยังจะอ้อมค้อม กลัวว่าเธอจะไม่เข้าใจคำประชดของเขาหรือไงกัน

เจนนี่พูดไม่ออกเลยจริงๆ

ณิชากลับมาหลังจากพาปัณณ์ไปล้างมือ ก็พบว่าชาลีไม่อยู่แล้ว

“คุณชาลีเหมือนจะไม่ค่อยได้กินอะไรนะ”

เจนนี่ขายหน้าที่จะพูดว่าตัวเองโดนรังเกียจ เกาหัว แกล้งทำเป็นไม่แยแสแล้วพูดว่า “ไม่เป็นไรหรอก ปกติเขาก็เป็นแบบนี้ กินน้อยแต่หลายมื้อ รักษาสุขภาพน่ะ"

“...เขาก็ดูแข็งแรงนะ ไม่นึกเลยว่าจะมีนิสัยแบบนี้"

"หึ ใช่น่ะสิ" เจนนี่หัวเราะ

...

ไม่ทันไรปัณณ์ก็ง่วงขึ้นมาแล้ว ณิชาก็อาบน้ำให้เขาตัวขาวๆนุ่มๆหอมฉุย แล้วอุ้มขึ้นเตียง

เธอนั่งลงที่ขอบเตียงแล้วอ่านนิทานเด็กให้เขาฟัง เขาผล็อยหลับไปก่อนที่จะเล่าจบซะอีก

ณิชาออกจากห้องนอนไปอย่างเงียบๆ ตั้งใจจะลงไปคุยกับเจนนี่ด้านล่างสักพัก แต่เธอไม่รู้ว่าตอนที่เธอจากไป หนุ่มน้อยที่กำลังหลับสนิทก็ลืมตาขึ้นทันที

ปัณณ์เหลือบมองที่ประตูห้องนอนแล้ววิ่งลงจากเตียง

หูเล็กๆแนบกับแผงประตูและฟังการเคลื่อนไหวอย่างเงียบๆอยู่ช่วยหนึ่ง...

หลังจากแน่ใจแล้วว่าณิชาลงไปแล้ว สีหน้าของเขาก็เย็นชา

สายตาเฉียบคมกวาดสายตาไปมาในห้อง ห้องนี้คือห้องนอนแขก ณิชาอยู่Repulse Bay Villaก็นอนที่นี่ เห็นสัมภาระชัดเจน เขารื้อออกมาแล้วก็หยิบโทรศัพท์ของเด็กออกมาโทรหาเวธัส

แบ้ปากเล็กๆ แม้จะไม่อยากจะร่วมมือกับปีศาจยักษ์เลย แต่หม่ามี๊เหมือนจะถูกคุกคามอยู่เลย

ในเวลาแบบนี้ซูเปอร์แมนปัณณ์ต้องออกมาช่วย!

เขาจะไม่ยอมเด็ดขาด เพราะเรื่องนี้แม่อาจไม่ต้องการเขาด้วยซ้ำ...

ที่ห้องหนังสือ Martin Modern

เวธัสจัดให้คนไปตรวจสอบดูว่าท่านประเสริฐอาจจะข่มขู่ณิชาอยู่ เจนนี่บอกว่าเธออยู่ในภาวะที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออก มันต้องเป็นสิ่งที่เธอแคร์แน่ ลูกทั้งสองปลอดภัย อาจจะไม่ใช่เรื่องลูก

สิดากำลังนอนรักษาตัวอยู่ในโรงพยาบาล การรักษาเป็นไปได้ด้วยดี

ไม่น่าจะเป็นเพราะเธอ

ดังนั้นความเป็นไปได้ที่เหลือ...

ตอนนั้นเอง โทรศัพท์ของปัณณ์ก็โทรเข้ามา ความคิดของเวธัสหยุดชะงัก มองดูตัวเลขที่ขึ้นบนหน้าจอ เขาก็กดปุ่มรับสาย ไม่มีคำพูดไร้สาระ เขาถามตรงๆว่า “ไปรู้อะไรมา”

ปัณณ์นั่งบนขอบเตียง ขาสั้นห้อยอยู่กลางอากาศ ไม่แตะพื้น