บทที่ 497 ผมมีคุณคนเดียวในใจ

ณิชาเหลือบมองอย่างสงสัย จากนั้นใบหน้าของเธอก็เปลี่ยนเป็นสีแดง เขาเขินอาย และสมองของเธอก็ระเบิด

เวธัสมองตามสายตาของเธอ และเห็นสิ่งเหล่านี้ที่ตกลงบนพื้นอย่างเป็นธรรมชาติ ทั้งหมดเป็นของบางอย่างที่ใช้ระหว่างชายและหญิง

เห็นได้ชัดเจนที่สุดคือกล่องสี่เหลี่ยมที่มีคำใหญ่สามคำ: Durex และขนาดแสดงขนาดที่ใหญ่ที่สุด

นอกจากนั้น ยังมีของเล่นแปลกๆ!

เวธัสเหลือบมองเครื่องใช้เหล่านี้แล้วมองดูห้องนอนที่ตกแต่งอย่างสวยงาม เขาคงรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น เขาเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยและพูดด้วยรอยยิ้มที่ไม่ใช่รอยยิ้ม “ผมไม่คิดเลยว่า คุณภรรยาคุณจะ...หิว...กระหายขนาดนี้?”

ณิชารีบยัดสิ่งของที่กระจัดกระจายลงในกล่อง และทิ้งบนโซฟา ก่อนจะเอาหมอนทับ แล้วอธิบายอย่างเขินอายว่า “อะไรกัน คุณไม่เห็นเหรอ นี่คือสิ่งที่คุณปู่เตรียมไว้ ฉันมาเข้าลำดับวงศ์ตระกูลทำไมฉันต้องเตรียมของพวกนี้”

ก็ว่าทำไมสาวใช้วิ่งหนีไปอย่างเขินอายแบบนั้น

นี่เป็นครั้งแรกที่เธอมาพักในบ้านหลังนี้อย่างจริงจังและคนใช้ก็เตรียมของพวกนี้มาให้ มันน่าอายจริงๆ!

รอยยิ้มที่มุมปากของเวธัสเจ้าเล่ห์ขึ้นเล็กน้อย และเขาเข้าใกล้ณิชา ดวงตาของเขาดูชั่วร้ายขึ้นเล็กน้อย “วันที่สวยงาม ในเมื่อคุณปู่เตรียมพร้อมแล้ว ถ้าคุณไม่ทำอะไรเลย คงจะเสียน้ำใจคุณปู่แย่?”

เสียงแหบต่ำพร้อมลมหายใจอุ่นๆเข้าไปในหูของเธอ

แก้มของณิชาแดงก่ำราวกับพระอาทิตย์ตก มีสัตว์ร้ายตัวหนึ่งปรากฏตัวมากขึ้นเรื่อยๆ และพูดอย่างอายๆ ว่า “ฉันเตือนคุณเลยนะ นี่มันบ้านตระกูล ถ้ามีข่าวลือทำลายชื่อเสียงของฉัน ฉันจะไม่จัดงานแต่งงานกับคุณ”

เมื่อมองดูหน้าแดงของเธอ เวธัสคิดว่ามันน่ารักมาก และอดไม่ได้ที่จะหยิกเธอ

แต่เมื่อได้ยินคำขู่ในช่วงครึ่งหลัง เขาหรี่ตาเย็นชาอย่างอันตราย “ถ้าคุณไม่ได้แต่งงานกับฉัน แล้วคุณจะแต่งกับใคร”

“ฉันไม่ได้จัดได้ไหม?” ณิชาได้ยินคำเตือนในน้ำเสียงของเขาและคำรามกลับมาอย่างมั่นใจพร้อมกับยกคอขึ้น

เวธัสตกตะลึงเล็กน้อย จากนั้นริมฝีปากบางของเขาก็ยกขึ้น “เอาล่ะ เราเข้าลำดับวงศ์ตระกูลและทะเบียนสมรสแล้ว ไม่ว่าเราจะจัดงานแต่งงานหรือไม่ก็ตาม ก็ไม่สำคัญแล้ว”

“นี่คุณ...” ณิชาไม่สามารถตอบได้ครู่หนึ่ง ใบหน้าสวยของเธอแดงขึ้นทันที เธอจ้องเขาอย่างโกรธเกรี้ยว และเยาะเย้ย:ฃ “ถ้าคุณไม่แต่งงาน ก็ประหยัดเงินได้นิดหน่อยใช่ไหมล่ะ ถ้าปู่กับคุณเบื่อขึ้นมาในอนาคต แล้วอยากจะเตะฉันออกไป ถ้าคุณแต่งงานใหม่อีกครั้ง จะไม่มีใครรู้ว่าอดีตภรรยาของคุณคือฉัน”

เวธัสแค่ล้อเล่น แต่ไม่คิดว่าเธอจะโกรธจริงๆ

เขาเอามือทาบริมฝีปากแล้วกัดลงบริเวณปาก แล้วพูดอย่างสบายๆ ว่า “คิดไปเรื่อยอีกแล้ว งานแต่งงานกำลังเตรียมการและจะจัดขึ้นในครึ่งปีหลัง เมื่อกี้ผมแค่ล้อเล่น”

ตรงปลายนิ้วที่เขากัดดูเหมือนมีกระแสไฟฟ้าไหลไปทั่วร่างกาย ณิชาต้องการดึงมันกลับ แต่เขาจับมันแน่นยิ่งขึ้น

“ผมจะแต่งงานแค่ครั้งเดียว เจ้าสาวจะเป็นคุณเท่านั้น ผมสัญญา”

ณิชาเอามืออีกข้างปิดหูสีแดง “ปากหวานจริงๆ ”

“แต่มันมาจากหัวใจทุกคำ” เวธัสจ้องที่เธออย่างลึกซึ้ง ดวงตาของเขาเบลอเล็กน้อย “หัวใจของผมมีขนาดเล็กมากและสามารถรองรับผู้หญิงได้เพียงคนเดียวและคนคนนั้น...คือคุณ”

แสงนั้นทำให้บรรยากาศอ่อนโยน ทั้งสองมองหน้ากัน และต่างก็โหยหากันและกัน เวธัสจับใบหน้าของเธอ ก่อนจะเอนตัวไปจูบริมฝีปากของเธอ และอุณหภูมิในห้องนอนก็สูงขึ้นอย่างเงียบๆ และรวดเร็ว ตอนที่ณิชาคิดว่าเวธัสจะก้าวเข้ามาใกล้ๆ เขาก็ปล่อยความยับยั้งชั่งใจของเธอทันที

เขาพยายามสงบและพูดด้วยเสียงแหบแห้งว่า “ไปเช็ดผมให้แห้ง”

เมื่อยืนอยู่หน้ากระจกในห้องน้ำ หัวใจที่เต้นรัวของณิชาก็กลับมาเป็นปกติ

เธอตบแก้มสวยของเธอเบาๆ แม้ว่าเธอจะอดไม่ได้ที่จะรู้สึกละอายใจเมื่อเห็นสิ่งที่ชายชราเตรียมไว้ แต่บรรยากาศก็ดีมาก เธอคิดว่าเวธัสจะทำอะไรกับเธอ เห็นได้ชัดว่าเขาหายใจไวมาก ทำไมถึงหยุดกลางคัน?

เธออดไม่ได้ที่จะถกชุดนอนของเธอขึ้น เธอมองไปยังหญิงสาวในกระจกฝั่งตรงข้าม

ผิวมีความอ่อนนุ่มและร่างกายมีสัดส่วนที่ดีไม่มีไขมันรอบเอว