บทที่ 532 การผ่าตัดประสบความสำเร็จ ลูกตายไปแล้ว

ถ้าหากว่าก่อนหน้านี้ การที่ได้รู้ว่าท้องนี้ของเธอเป็นการตั้งครรภ์นอกมดลูกคือฟ้าผ่ากลางวันแสกๆ

เช่นนั้นการที่ค้นพบว่าทั้งหมดนี้มีเวธัสเป็นผู้บิดเบือนมันในตอนนี้ ก็ไม่น้อยไปกว่าฟ้าถล่มดินทลาย!

เป็นเขาจริงๆด้วย!

คุณพ่อไม่ได้โกหก เวธัสหลอกเธอ...

“ถ้าหากไม่ใช่ความต้องการของคุณเวธัส พวกเราจะกล้าตัดสินใจทำเรื่องที่เกี่ยวกับความเป็นความตายนี้ได้ยังไง คุณผู้หญิง ขอร้องล่ะค่ะ คุณต้องเชื่อฉันนะคะ...” คุณหมอยังคงอธิบายร้องขอความเมตตา

ณิชาประคองร่างที่โงนเงนให้นิ่ง เยาะเย้ยเสียงเย็นชาว่า “ในฐานะคุณหมอคนหนึ่ง ถูกคนข่มขู่ตามใจชอบจนสามารถทำผิดต่อจรรยาบรรณของอาชีพตัวเอง คุณจะต่างอะไรกับเพชฌฆาต?”

“ขอโทษค่ะ...”

“คุณรู้มั้ยว่าทำไมเขาต้องการเอาเด็กออก”

“คุณเวธัสไม่ได้บอกค่ะ เขาบอกเพียงแค่ว่าให้พวกเราทำรายงานผลการตรวจของการตั้งครรภ์นอกมดลูก ให้คุณรับปากผ่าตัดเอาเด็กออก”

ณิชายื่นมือไปลูบหน้าท้อง แววตาเต็มไปด้วยความเด็ดเดี่ยว ไม่ว่าเวธัสจะเอาลูกของเธอออกเพราะอะไร เธอก็จะไม่ให้เขาประสบความสำเร็จ ลูกไม่ใช่ของเขาคนเดียว เขามีสิทธิ์อะไรมาสร้างเรื่องหลอกลวงเช่นนี้มาโกหกเธอ?

แต่ด้วยความสามารถของเขาแล้ว คิดจะทำร้ายเด็กคนนี้เงียบๆนั้นง่ายดายมาก

น่าหัวเราะจริงๆ...

ตอนที่รู้ว่าท้อง เขายังแสดงท่าทางยินดีเสียขนาดนั้น

“ตอนนี้ฉันจะให้โอกาสแก้ไขความผิดนี้ คุณจะทำมั้ย?”

...

ครึ่งชั่วโมงหลังจากนั้น

เวธัสยังคงรักษาท่าทางยืนพิงกำแพงเอาไว้โดยไม่ขยับเขยื้อน

เลือดรินไหลไม่คล่องตัวทำให้เท้าชาอยู่บ้าง เขากำลังตั้งใจจะเปลี่ยนท่าทาง ก็เห็นว่าแสงของห้องผ่าตัดดับลงกะทันหัน ต่อมาคุณหมอสาวก็เข็นเตียงผู้ป่วยออกมา

สำหรับเวธัส ครึ่งชั่วโมงนี้เหมือนกับการทรมานฉากหนึ่ง เขารีบก้าวเข้าไป “ภรรยาของผมเป็นยังไงบ้าง”

“การผ่าตัดเรียบร้อยแล้วค่ะ แต่ว่าฤทธิ์ของยาชายังคงอยู่ ดังนั้นคุณผู้หญิงจึงยังคงสลบอยู่...” คุณหมอสาวสวมผ้าปิดปาก เธอจงใจก้มหน้าลงต่ำเล็กน้อย เพื่อหลบเลี่ยงการสบตากับเวธัส

เพื่อที่จะไม่ให้เวธัสพบว่าตัวเองร้อนตัว คุณหมอสาวจึงทำได้เพียงแค่ยืมการเข็นเตียงผู้ป่วยของณิชามาอำพรางจิตใจที่ไม่สงบ

ณิชานอนอยู่บนเตียงอย่างอ่อนแอ แก้มไร้สีเลือด ริมฝีปากขาวซีด มองดูแล้วเหมือนเพิ่งจะผ่านหายนะมา

“ขอโทษ...” ตอนนี้ความสนใจของเวธัสอยู่ที่ร่างของณิชา เขาจับมือเย็นยะเยือกของเธอขึ้นมาแนบลงบนริมฝีปาก

คุณหมอสาวมองภาพตรงหน้าด้วยความตื่นเต้น “คุณเวธัสคะ แม้ว่าการผ่าตัดจะประสบความสำเร็จมาก แต่ร่างกายของคุณผู้หญิงอ่อนแอมาก ยังคงต้องส่งเธอกลับไปพักผ่อนที่ห้องพักผู้ป่วยนะคะ?”

เวธัสเม้มริมฝีปากจนขาวซีด และเข็นเตียงผ่าตัดจากไปด้วยตัวเอง

แผ่นหลังตั้งตรง แต่ฝีเท้ามองดูแล้วกลับเหมือนจะโงนเงนอยู่หลายส่วน

...

บริษัทการบันเทิงเซ็นจูรี่ ห้องทำงานประธานบริษัท

ชาลีกำลังอ่านเอกสารรับสมัครพนักงานที่ฝ่ายบุคคลส่งมาให้ ทุกครั้งที่ถึงปลายปีก็จะมีพนักงานจำนวนนับไม่ถ้วนอยากจะลองเปลี่ยนสายงานหรือไปทำงานที่อื่น Artist Directorที่อยู่ภายใต้การดูแลของบริษัทการบันเทิงเซ็นจูรี่ก็เลือกที่จะลาออกจากงานเงียบๆเพราะแต่งงาน

ดังนั้นช่วงนี้บริษัทการบันเทิงเซ็นจูรี่กำลังรับสมัครArtist Directorคนใหม่

ตอนที่เขาพลิกอ่านประวัติส่วนตัวฉบับหนึ่งในบรรดาเอกสารทั้งหมดนั้น นัยน์ตาดอกท้องดงามคู่นั้นก็หรี่ลงเล็กน้อย

สายตาเบนไปยังรูปภาพทางด้านขวามือของประวัติส่วนตัว ผู้หญิงในรูปภาพมีใบหน้ารูปไข่ที่เป็นผู้ใหญ่เต็มไปด้วยเสน่ห์ชวนให้ผู้คนหลงใหล ผมลอนสีทอง ออร่าแข็งแกร่ง ยิ้มให้กับกล้อง มองดูแล้วมีเสน่ห์มาก

ชาลีดึงประวัติส่วนตัวฉบับนี้ออกมาเดี่ยวๆ

ไม่ใช่เพราะรูปร่างหน้าเธอดึงดูดเขา แต่เพราะว่าผู้หญิงคนนี้... อันนา นันท์นพิน เป็นแฟนสาวคนแรกของเขา