บทที่ 535 ผู้ชายล้วนเป็นพวกหลอกลวง

เขาโน้มกายไปจุมพิตริมฝีปากเธออีกครั้ง

หน้าจอโทรศัพท์มือถือที่ชาลีโยนลงบนตู้ที่หัวเตียงสว่างขึ้นอีกครั้ง และสั่นครืดๆ ด้านบนมีเบอร์โทรศัพท์ที่ไม่ได้บันทึกเอาไว้ ดังแล้วก็หยุด หยุดแล้วก็ดัง...

สองคนที่กำลังจมอยู่ในห้วงแห่งความรู้สึกล้วนไม่ได้สนใจโทรศัพท์มือถือที่ไม่มีคนรับสาย

...

ฤทธิ์ยาแก้อาเจียนดีกว่าที่ณิชาคาดเอาไว้นิดหน่อย เธอเพิ่งจะเริ่มให้สารอาหารขวดที่สอง สภาพจิตใจก็ฟื้นฟูขึ้นมาบ้างแล้ว สติก็ดีขึ้นมาก และสามารถกินอาหารได้แล้ว

คุณหมอบอกว่าอาการแพ้ท้องหนักมีความเกี่ยวข้องกับสภาพจิตใจของเธอ

เพื่อลูก เธอจะต้องเข้มแข็งขึ้นมา

แม้ว่าจะกินไม่ลง ก็ต้องบังคับตัวเองให้กิน แรกเริ่มกินได้เพียงแค่ข้าวต้มกับหมั่นโถว และในภายหลังก็ค่อยๆดื่มนมกินขนมปังได้ เจนนี่ที่เห็นอยู่ในสายตาก็รู้สึกโล่งใจแล้ว

“ณิชา มา กินเยอะๆหน่อย” เจนนี่คีบอาหารให้ณิชาไม่หยุด และหยิบแซนด์วิชให้เธอชิ้นหนึ่ง

นี่เป็นแซนด์วิชชิ้นที่สามที่ณิชากินแล้ว สายตาของทุกคนล้วนจับจ้องอยู่ที่ร่างของเจนนี่กับณิชา

เจนนี่เกาหัวอย่างเพิ่งจะเข้าใจ พลางยิ้มหวานให้กับทุกคนด้วยความกระอักกระอ่วน “...พวกคุณไม่รู้สึกว่าช่วงนี้ณิชาผอมเกินไปหรอ ฉันอยากให้เธอกินให้มากหน่อยเพื่อบำรุงร่างกาย”

ชาลีเลิกคิ้ว ใบหน้าหล่อเหลาเต็มไปด้วยแววสบประมาท “ครั้งหน้าตอนที่คุณกินข้าวจะมีภาพลักษณ์หน่อยได้มั้ย”

ใช้มือหยิบแซนด์วิชตรงๆ ไม่สะอาด พูดยังไงก็ไม่ฟัง

“คุณก็เคยเห็นตอนที่ฉันไม่มีภาพลักษณ์ตั้งนานแล้วไม่ใช่หรอ ตอนนี้เพิ่งจะมารังเกียจฉัน สายเกินไปแล้ว! อีกอย่าง คุณสามารถเลือกที่จะเมินฉันได้ ฉันไม่ได้บังคับให้คุณมองฉันสักหน่อย” เจนนี่เบะปาก ตอบกลับอย่างมั่นใจ

ดีร้ายยังไงเธอก็เป็นดาราสาว ข้างนอกนั่นยังมีปาปารัสซี่ที่ตามถ่ายเธอเพื่อหาเงินกินข้าวโดยเฉพาะ

เธอให้เขาดูฟรีๆ เขายังจะชอบพูดจาเสียดสีเธออีก

ตอนอยู่บนเตียงกระตือรือร้นเสียขนาดนั้น พอลงจากเตียงก็พูดว่าเธอไม่ดีตรงนั้น เธอไม่ดีตรงนี้ตลอด...

ผู้ชายล้วนเป็นพวกหลอกลวง

เจนนี่ยิ่งคิดก็ยิ่งโมโห คิดได้ว่าเขารังเกียจที่เธอเลียนิ้วมาก จึงจงใจใช้ปลายลิ้นแตะเพดานจนเกิดเสียงที่เต็มไปด้วยกลิ่นอายยั่วยุออกมา

“...” ใบหน้าหล่อเหลาของชาลีดำทะมึนเหมือนก้นหม้อทันที ผู้หญิงคนนี้จงใจแน่นอน

ยากนักที่ตุ๊กจะเห็นคุณชายใหญ่ถูกบีบให้พบกับความพ่ายแพ้ จึงแอบปิดปากหัวเราะอย่างอดไม่อยู่ “ความรู้สึกระหว่างคุณชายใหญ่กับคุณผู้หญิงน้อยดีมากจริงๆ”

เจนนี่โต้เถียงอยู่ในใจ เห็นชัดๆว่านี่คือความรังเกียจโอเคมั้ย

ศิริจันทร์ที่นั่งอยู่ในตำแหน่งหลักมองไปทางเจนนี่ที มองไปทางณิชาที จากนั้นก็เอ่ยว่า “ณิชา คราวที่แล้วตอนหลานไปตรวจโรคกระเพาะที่โรงพยาบาล คุณหมอยังพูดอะไรอีกมั้ย ยายเห็นว่าก่อนหน้านี้หลานอ้วกขนาดนั้น ตอนนี้ก็ชอบกินขนาดนี้ คล้ายกับอาการของคนท้องเลย”

ประโยคนี้ของหญิงชรา ทำให้คนทั้งห้องอาหารล้วนชะงักค้างไป

เป็นอย่างที่คิดเลยว่าขิงยิ่งแก่ก็ยิ่งเผ็ด

เจนนี่แอบยกนิ้วโป้งให้กับหญิงชราในใจเงียบๆ

สายตาของคนอื่นๆจึงเบนกลับมาที่ร่างของณิชาอีกครั้ง

ณิชาอ้าปาก แสร้งทำเป็นขมขื่น “รายงานผลการตรวจของคุณหมอก็ออกมาแล้ว จะท้องได้ยังไงคะ คุณยายวางใจเถอะค่ะ ถ้าหากว่าท้อง หนูจะต้องบอกคุณยายแน่นอน”

ก่อนหน้านี้ตอนที่เธออยู่ที่ห้องคนเดียว ก็เคยคิดถึงภาพที่ถูกเวธัสเปิดโปงนับครั้งไม่ถ้วน ดังนั้นจึงมีคำพูดรับมือกับบางเหตุการณ์ได้นานแล้ว

เพียงแต่คิดไม่ถึงว่าคนที่ต้องหลอกเป็นคนแรกไม่ใช่เวธัส แต่เป็นคุณยาย

เดิมเจนนี่ที่จิตใจผ่อนคลายก็อึมครึมในชั่วพริบตา เอ่ยสนับสนุนด้วยน้ำเสียงแหบแห้งว่า “ใช่แล้วค่ะคุณยาย หลายปีก่อนตอนที่ณิชาคลอดเจ้าแฝดเสร็จแล้วไม่ได้รับการบำรุงที่ดี จึงไม่มีทางจะตั้งท้องไวขนาดนี้หรอกค่ะ”

ไม่ได้ตั้งครรภ์นั้นเป็นเรื่องดี...