บทที่ 542 พบเจอโดยบังเอิญที่แผนกสูตินารีของโรงพยาบาลอีกครั้ง

ทั้งอุดอู้และก็อึดอัด

คงเป็นภรรยาที่แท้จริงอย่างเธอนั้นใจกว้างเกินไป!

ในโลกนี้คงหาภรรยาที่ใจกว้างอย่างเธอไม่ได้แล้ว

……

ชาลีไม่กลับมาทันทีอย่างที่เขาพูดไว้ เขาไม่ได้กลับมาทั้งคืน

เช้าวันรุ่งขึ้น เจนนี่ตื่นขึ้นพร้อมกับรอยคล้ำใต้ทั้งสองข้าง เธอมีอาการนอนไม่หลับอย่างรุนแรง

ตอนที่คนใช้มาเสิร์ฟอาหารเช้า เปลือกตาของเธอก็ยังปิดอยู่

“เจนนี่ ฉันได้ยินตุ๊กบอกว่า เมื่อคืนนี้ชาลีออกไปอย่างเร่งรีบ เขาทะเลาะกับเธอเหรอ เลยทำให้เธอนอนไม่หลับใช่ไหม?” ศิริจันทร์มองดูท่าทางเหนื่อยล้าของเธอ และถามด้วยความเป็นห่วง

“คะ?” เจนนี่เบิกตากว้างและส่ายหัวไปมา “ไม่ค่ะ ไม่ใช่ เราไม่ได้ทะเลาะกัน แต่ฉันแค่ฝันร้าย...”

“ดูรอยคล้ำที่ตาเธอสิ เดี๋ยวกินข้าวเสณ้จก็กลับไปพักผ่อนที่ห้องอีกหน่อย อย่าทำให้ตัวเองเหนื่อย”

“ค่ะ ขอบคุณค่ะคุณย่า” เจนนี่พยักหน้าทันที จากนั้นก็คีบอาหารให้กับหญิงชราอย่างอบอุ่น

ศิริจันทร์ชอบนิสัยเรียบง่ายของเจนนี่มาก

เธอเคยพบเจอผู้หญิงที่มีเจตนาไม่ดีหลายคน และการเปลี่ยนคนที่คบด้วยมันถือว่าเป็นเรื่องแปลกใหม่

ในบรรดาผู้คนที่อยู่ที่นั่น มีเพียงณิชาที่สงบนิ่งที่สุด เพราะเธอรู้ดีว่าเมื่อคืนนี้ชาลีพาเจนนี่กลับไปที่ห้องของเธอเพื่อทำอะไร

ภายนอก เจนนี่กำลังท้อง ชาลีสัมผัสไม่ได้ ภายในท้องของเจนนี่นั้นว่างเปล่า...

พวกเขากำลังยุ่งอยู่กับการปั๊มลูก!

ช่วงบ่าย ณ โรงพยาบาลเอกชน

เจนนี่ไปตรวจการตั้งครรภ์พร้อมกับณิชา เพราะเครื่องมือบางอย่างในตระกูลรุ่งโรจน์ก็ไม่มี เพื่อตรวจร่างกายและเพื่อให้ได้พัฒนาการที่ละเอียดยิ่งขึ้น จึงต้องไปตรวจที่โรงพยาบาลเท่านั้น

“เราต้องทำทุกอย่างอย่างรวดเร็ว หากเราเจอคนรู้จักเข้า มันจะลำบาก” เจนนี่พยุงแขนของณิชาอย่างระมัดระวังตัวมาก

เธอสวมแว่นกันแดดและหน้ากากเช่นเดียวกับณิชา สวมเสื้อคลุมยาวหนาพร้อมกับหมวกคลุมศีรษะ และมีครบทุกอย่าง

“เธอไม่คิดว่าการที่เราแต่งตัวแบบนี้ มันจะโดดเด่นเกินไปไหม?”

“ยังไงเราก็ขึ้นลิฟต์ตรงไปที่อาคารสูตินารีก็ได้แล้ว” เจนนี่เป็นดาราสาวมานาน และเธอก็คุ้นเคยกับความรู้สึกที่ปิดบังตัวเองอย่างแน่นหนาแบบนี้ เธอโน้มน้าวใจเธอ

ทั้งสองเข้าไปในลิฟต์ และในพื้นที่ปิดและเป็นอิสระ ณิชาลูบหน้าท้องของเธอ

ลูกรัก หนูต้องมีสุขภาพแข็งแรงนะ

……

ที่ชั้น 7 ตรงทางเดินด้านนอกแผนกหนึ่ง หมอกำลังรายงานสถานการณ์ต่อเวธัสด้วยความเคารพ

เวธัสเหลือบมองหมอ และมองไปที่ชาลีที่อยู่ในแผนก มีผ้ากอซพันรอบหน้าผากของเขาไว้ และเขาก็เอนกายลงบนโซฟา

“อาการบาดเจ็บของเขาไม่หนักใช่ไหม?”

“อาการบาดเจ็บของคุณชาลีแค่มีแผลเล็กน้อย ไม่ได้มีอาการสาหัส” หมอส่ายหัวและเตือนว่า “แต่ผมแนะนำว่าช่วงนี้คุณชาลีต้องพักผ่อนดีๆ โดยเฉพาะให้เลิกบุหรี่และเลิกดื่มแอลกอฮอล์”

“อืม ผมจะบอกเขาให้” เวธัสพยักหน้าเล็กน้อย

เมื่อคืนชาลีมีเรื่องกับใครบางคนที่บาร์ เดิมทีความแข็งแกร่งของเขานั้น ยังไงเขาก็ชนะแน่นอน ใครจะไปรู้ว่าอีกฝ่ายเล่นแง่และเจาะยางรถของเขา

ต่อมาก็รู้ว่าเขาปกป้องผู้หญิงคนนั้น เลยทำให้ถูกตีที่ศีรษะ

เขากลัวว่าศิริจันทร์จะกังวล เมื่อคืนเขาถึงไม่ได้กลับไป

ในตอนบ่าย เวธัสผ่านโรงพยาบาลพอดี เขาก็เลยมาเยี่ยมเขา

“เมื่อคืนนี้เกิดอะไรขึ้นกับผู้หญิงคนนั้น?” เมื่อเห็นว่าชาลีตื่นขึ้น เวธัสก็นั่งลงตรงข้ามเขาอย่างสง่างาม

ชาลีนึกถึงอันนาที่เมาและถูกรายล้อมไปด้วยกลุ่มอันธพาลสองสามคนเมื่อคืนนี้ ดังนั้นเขาจึงไปช่วยเธอด้วยตัวเอง เขาพูดพลางเลิกคิ้วขึ้น “เกิดอะไรขึ้น?”

“ฉันไปถามเจ้าของบาร์มาแล้ว เธอเอาแต่เรียกชื่อนายตอนเมา หยุดเสแสร้งสักที”

ชาลีหรี่ตาพร้อมกับรอยยิ้ม “ใครๆ ก็มีแฟนเก่ากัน นายว่างจนจะมายุ่งกับเรื่องส่วนตัวของฉันเลยเหรอ”