บทที่ 563 เสิร์ฟอาหารหมาให้จนอิ่ม

ในน้ำเสียงยังแฝงไปด้วยความอ่อนโยน

“คุณท่านประธานผู้น่าเกรงขาม ขนาดฉันยังเข้ามาไม่ได้เลยเหรอ?”ณิชาขมวดคิ้ว

เวธัสกวาดสายตามองเอกสารกองใหญ่ที่เธอเพิ่งวางลงเมื่อตะกี้นี้ เหมือนจะรู้ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น

พอคิดว่าณิชามาแล้วแต่กลับไม่มีใครมาแจ้งให้ตนเองทราบเลย ก็โทรศัพท์ภายในไปทันที พูดถามออกมาตรงๆ “เลขานุการบริหารที่ประจำการวันนี้คือใคร?”

ในสายภายในก็มีเสียงของผู้หญิงที่สั่นคนหนึ่งดังเข้ามา “ท่านรอสักครู่นะคะ เดี๋ยวดิฉันจะทำการตรวจสอบให้”

จากนั้น หลังจากผ่านไปสิบกว่าวินาที เลขานุการก็ตอบกลับมา “YOYOค่ะ ท่านประธาน ท่านมีคำสั่งอะไรหรือเปล่าคะ?”

“ให้เธอไปรับเงินเดือนล่วงหน้าครึ่งปี แล้วพรุ่งนี้ไม่ต้องโผล่มาแล้ว”

ตัดสินใจอย่างเด็ดขาด ไม่ยอมให้ใครมาสอดปากพูดขัดจังหวะ

เลขานุการสาวที่อยู่ในสายก็ตกใจขึ้นมาทันที

คุณณิชาเข้าไปในห้องทำงานแล้ว ท่านประธานโมโหขนาดนี้เลยเหรอ?

ถึงขนาดที่เริ่มไล่คนออกอีกด้วย！

จบเห่แล้ว นี่มันเป็นการต้อนรับปีใหม่ที่เฮงซวยมากๆเลย……

“รอเดี๋ยว”ไม่รอให้เสียงของผู้หญิงในสายพูดตอบรับ นิ้วมือที่เรียวบางของณิชาก็ยกขึ้นมา แย่งหูฟังจากมือของเวธัสไป ก่อนจะพูดสั่งขึ้น “เมื่อตะกี้คุณเวธัสล้อเล่นน่ะ ไม่ต้องไปแจ้งYOYOหรอกนะ ให้เธอมาทำงานในพรุ่งนี้ต่อได้”

“หา?”เลขานุการสาวอึ้งตะลึงไป

สรุปแล้วจะไล่ออกหรือว่าไม่ไล่ออกกันแน่?

เธอควรจะฟังใคร?

เลขานุการสาวไม่กล้าตอบรับณิชาตามอำเภอใจ ทำได้แค่รวบรวมความกล้าพูดถามเวธัสต่อ

เวธัสเงยหน้าขึ้นมองผู้หญิงที่แย่งไมค์ของตัวเองไปตรงหน้านี้ แตะปลายนิ้วเท้าเบาๆ ค่อยๆขยับเก้าอี้ผู้บริหารเข้าใกล้ตำแหน่งที่อยู่ติดกระจกเล็กน้อย แสงตะวันยามอาทิตย์อัสดงสาดส่องมาที่ตัวของเขา ราวกับแสงสีทองส่องพาดผ่านมา

ไม่สนคำตอบของเลขานุการสาว แต่หันไปที่ณิชาพร้อมกับชี้มาที่หน้าตักของตัวเอง เห็นได้ชัดว่ากำลังบ่งบอกให้เธอมานั่งลงตรงนี้

ณิชาเขย่าหูฟัง

คำพูดที่เย็นชาของเวธัสดังออกมา พูดใส่หูฟัง “ไม่ได้ยินที่คุณณิชาพูดเหรอ? ไปทำงานของเธอต่อ ไม่ต้องยุ่งกับYOYOแล้ว”

ณิชายกมุมปากขึ้นอย่างพอใจ เพิ่งจะวางสายไป จู่ๆตรงเอวก็ถูกเขาเข้ามาโอบกอดเอาไว้อย่างอ่อนโยน เธอถอยไปข้างหลังสองก้าว ก่อนจะนั่งลงไปบนตักของเวธัสทันที

แถมยังบังเอิญเป็นตำแหน่งที่เวธัสชี้เมื่อตะกี้อีกด้วย

บนศีรษะก็มีเสียงถอนหายใจที่ทุ้มต่ำดังขึ้นมา ณิชายังสามารถรู้สึกได้ถึงแรงสั่นสะเทือนเบาๆที่อยู่ตรงหน้าอกของเขาตอนที่เขาพูดอีกด้วย “ก่อนมาทำไมไม่บอกผมก่อน?”

ณิชาจงใจลากโทนเสียงยาวๆ “ถ้าแจ้งให้คุณทราบมันก็ไม่ใช่การตรวจสอบอย่างกะทันหันน่ะสิ！”

“ตรวจสอบ?”เวธัสหรี่ตาลงอย่างอันตราย “คุณอยากจะตรวจสอบอะไร?”

“เขาว่ากันว่าตอนที่ภรรยาตั้งท้อง ชีวิตแต่งงานจะอันตรายที่สุด คุณว่าฉันมาตรวจสอบอะไรล่ะ? แน่นอนว่ามาตรวจว่าคุณได้แอบฉันมาซุกกิ๊กไว้ไหมยังไงล่ะ！”ณิชาพูดพลางกวาดสายตามองกองเอกสารที่วางอยู่เต็มโต๊ะเหล่านั้น

ช่วงนี้เขาเอาแต่ดูแลเธออยู่เสมอ ตอนค่ำหลังจากเลิกงานแล้วก็มาอยู่ที่คฤหาสน์ตระกูลรุ่งโรจน์เป็นเพื่อนกับเธอ

เพราะว่าตอนที่ตั้งท้องอารมณ์ของเธอจะแปรปรวนอย่างมาก บวกเข้ากับก่อนหน้านี้เนื่องจากกังวลและระแวงว่าเขาจะเอาเด็กออก ดังนั้นอาการที่เกิดหลังจากตั้งครรภ์ก็เลยไม่เสถียร จำนวนการตื่นขึ้นมากลางดึกนั้นมีมากกว่าผู้หญิงมีครรภ์ปกติทั่วๆไป

แต่ไม่ว่าเธอจะตื่นขึ้นมาตอนไหน เขาก็จะเป็นคนแรกที่คอยปกป้องอยู่ข้างกายของเธอเสมอ ตอนกลางคืนน้อยมากที่จะได้พักผ่อนดีๆ……

คิดไม่ถึงว่าปริมาณงานจะยังเยอะขนาดนี้อีกด้วย！

ถ้าขืนเป็นแบบนี้ต่อไป ต่อให้เป็นซุปเปอร์แมนก็รับไม่ไหวแน่นอน！

จู่ๆคางก็ถูกนิ้วโป้งกับนิ้วชี้ของเขาบีบเอาไว้ แววตาที่เต็มไปด้วยความขี้เล่นจ้องมองเธอ มืออีกข้างลูบท้องที่เปลี่ยนแปลงไปหลังจากตั้งครรภ์ของเธอ พูดออกมาอย่างมีเลศนัย “ในห้องทำงานท่านประธานของผมมีเตียง คุณจะไปสำรวจตรวจสอบสักหน่อยไหม?”

ณิชารู้สึกเป็นห่วงเอ็นดูรอยคล้ำจางๆใต้เบ้าตาของเขา พยักหน้าด้วยความเป็นห่วงเอ็นดู “ได้สิ ถือโอกาสให้คุณนอนเป็นเพื่อนฉันสักหน่อยด้วย！”

ในแววตาของเวธัสเริ่มมีความดุร้ายปรากฏขึ้นมา ลูกกระเดือกขยับขึ้นลง “หมอบอกว่าครรภ์นี้ของคุณยังไม่ถึงสามเดือน จะต้องยับยั้งชั่งใจ ต่อให้มีความต้องการก็ต้องอดกลั้นเอาไว้”

“……”ณิชาหมดคำจะพูดไปโดยสิ้นเชิง