บทที่ 602 มือไหนที่แตะต้องเธอ?

เจนนี่ยังไม่ได้สติคืนจากคำพูดตัดสินของเขา เธอก้มหน้ามองรูปภาพที่กระจัดกระจายไปทั่ว

หยาดน้ำตารินไหลเต็มเตียงผู้ป่วยสีขาว...

เจนนี่เก็บรูปภาพที่อยู่ระหว่างมือทั้งสองข้างขึ้นมาหนึ่งใบ ในรูปคือภาพที่เธอนอนกอดกับธามไทอยู่พอดี ไม่รู้ว่าได้มาจากไหน แต่กลับชัดเจนว่าในตอนนั้นเธอขยับร่างไปใกล้ชิดธามไท พวงแก้มอมชมพู ดวงตาหรี่ปรือ

เธอเป็นฝ่ายยั่วยวนธามไท!

เจนนี่หายใจเร็วขึ้นเรื่อยๆ คนในรูปนี้คือเธอจริงๆหรอ

เธอ...ร่านขนาดนั้นหรอ!

ชาลีอยากรอคำอธิบายไม่กี่คำของเธอ แต่ก็ไม่มีอะไรทั้งนั้น จึงยิ้มเยาะตัวเองและตรงออกจากโรงพยาบาล มุ่งหน้ากลับไปยังวิลล่าส่วนตัว

ภายในห้องพักผู้ป่วยเงียบกริบไร้สุ้มเสียงใดๆ มือสองข้างของเจนนี่กุมศีรษะ แววตาเต็มไปด้วยความโศกเศร้า...

ทำอย่างไรดี ครั้งที่แล้วเธอถูกตระกูลรุ่งโรจน์ขับไล่ไสส่ง ชาลีก็ยังไม่ปล่อยเธอ แต่ครั้งนี้เธอทำให้ตัวเองสกปรก เขาจะต้องไม่สนใจตัวเองแล้วสินะ?

รอยยิ้มก่อนจากไปของเขาเหมือนกับเยาะเย้ยว่าเธอน่ารังเกียจเพียงใด

...

ภายในวิลล่าส่วนตัวธามไทได้สติขึ้นมาก็เห็นชาลีเดินเข้ามาด้วยใบหน้าโมโห

ชาลีต่อยเข้าที่ใบหน้าเขาอย่างแรงโดยไม่พูดอะไร

ธามไทโงนเงนล้มลงกับพื้น

ชาลียังคงไม่หายโมโห คร่อมอยู่บนหน้าอกเขา ชกหมัดแล้วหมัดเล่าลงบนใบหน้าเขา ทุกคำราวกับเค้นออกมาจากไรฟัน “เธอคือพี่สะใภ้ของนาย นายยังกล้าแตะต้องเธอ? นายอยากตายสินะ!”

“แค่ก...พี่ เดี๋ยว...เดี๋ยวก่อน...” เดิมธามไทก็อ่อนแออยู่แล้ว ทั้งยังมึนหัว เมื่อถูกต่อยก็ไร้เรี่ยวแรงที่จะสวนกลับ เขาเช็ดเลือดที่มุมปาก ใบหน้าเต็มไปด้วยความสงสัย “พี่พูดอะไรกันแน่ ผมไปแตะต้องพี่สะใภ้ตั้งแต่เมื่อไร...”

“เจนนี่เป็นเมียฉัน!” ชาลีปล่อยหมัดใส่เขาอีกครั้ง

โลกของธามไทคล้ายกับมีระเบิดลูกหนึ่งระเบิดทันที ตะลึงราวกับฟ้าผ่ากลางศีรษะ เขาส่ายหน้าอย่างไม่อยากจะเชื่อ เค้นรอยยิ้มแข็งทื่อออกมา “อย่ามาล้อเล่น เจนนี่ที่ท่าทางทึ่มๆโง่ๆแบบนั้น จะผ่านสายตาคุณลุงได้ยังไง หญิงชราก็ไม่มีทางตกลง พี่กำลังล้อผมเล่นสินะ...”

“ถ้าหากว่าในร่างนายไม่ได้มีสายเลือดตระกูลรุ่งโรจน์ไหลเวียนอยู่ ฉันจะจัดการนายให้ตายตอนนี้เลย” มือทั้งสองข้างของชาลีกระชากปกคอเสื้อธามไท ปกคอเสื้อรัดแน่นธามไทสีหน้าซีดขาว ใกล้จะหายใจไม่ออกแล้ว

ธามไทใบหน้าขาวซีดคล้ายกับถูกสูบวิญญาณออกไปทันที

“ไม่...ไม่มีทาง...”

“นายโทรศัพท์หาเธอ นัดเธอให้เอายาไปให้นายที่โรงแรม จากนั้นเกิดเรื่องอะไรขึ้น!” ชาลีกัดฟันถามด้วยความเคียดแค้น

ธามไทส่ายหน้าอย่างหมดสภาพ ตอบคำถามด้วยความมึนงง “ไม่ใช่ เดิมผมก็ท่องบทอยู่ที่โรงแรม จากนั้นก็ได้รับข้อความจากเจนนี่ เจนนี่บอกว่าเธอมีธุระ จะมาหาผม ต่อมาผมก็เรียก Room Service สั่งไวน์แดงมาขวดหนึ่ง ใครจะไปรู้ว่าดื่มไปสองแก้วก็เมาแล้ว...”

“ข้อความล่ะ? เอาออกมา!” แม้ว่าปกติชาลีจะไม่ได้สนิทกับธามไท แต่ธามไทก็นับว่าเป็นญาติตระกูลรุ่งโรจน์ที่ค่อนข้างมีความสามารถยอดเยี่ยมในไม่กี่ปีมานี้

อีกอย่าง ทั้งสองคนล้วนอยู่ในวงการบันเทิง มากน้อยอย่างไรก็ค่อนข้างใกล้ชิดกว่าญาติห่างๆคนอื่นอยู่บ้าง

ธามไทรีบหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาปลดล็อกแล้วส่งให้ชาลีโดยไม่กล้าลังเล “เป็นข้อความแรก”

ชาลีเปิดหน้าข้อความขึ้นมาแล้วเลื่อนดู สายตาก็ยิ่งนิ่งขรึมกว่าเดิม “นี่คือข้อความที่นายบอกว่าเจนนี่นัดนาย?”

ธามไทมองไปยังหน้าจอที่อยู่ในมือตามสายตาของชาลี ข้อความที่เจนนี่ส่งให้เขาไม่อยู่แล้ว?ธามไทลุกขึ้นจากพื้น แย่งโทรศัพท์มือถือมาเลื่อนหาข้อความไปทั่ว

ทว่า กล่องรับข้อความไม่มีอะไรเลยจริงๆ!

“เป็นไปไม่ได้! เธอส่งข้อความให้ผมชัดๆ...”