บทที่ 656 ใครกล้าแตะต้องภรรยาผม

รอยยิ้มบนใบหน้าของจารวีหลังจากได้ยินคำถามของณิชาแล้ว ก็แข็งทื่อฉับพลัน และก็จ้องณิชาด้วยใบหน้าเคืองโกรธที่โดนหลอก

“คุณเป็นใครกันแน่ ทำไมต้องสอบถามข้อมูลส่วนตัวของคนไข้รายอื่นด้วย”

“คุณหมอจารวีคุณอย่าเพิ่งหัวร้อนนะคะ” ณิชาหยิบเช็คหนึ่งใบออกมาแล้วผลักไปด้านหน้าของคุณหมอจารวี“คืออย่างนี้ค่ะ สามีของฉันหลงใหลคลั่งไคล้คุณเจนนี่เสมอมา เคยทุ่มเงินจำนวนมากเพื่อเอาใจเธอ ครึ่งปีก่อนเจนนี่จู่ๆ ก็หายตัวไปไม่ใช่เหรอคะ ฉันเห็นสามีของฉันโอนเงินจำนวนมากให้เธอ ฉันเป็นห่วงว่าเธอจะสร้างหนึ่งชีวิตขึ้นมา ด้วยการตั้งท้องก่อนแต่งงาน”

จารวีเห็นตัวเลขบนเช็ค ลูกตาก็กลิ้งกลอกแล้วกล่าวด้วยรอยยิ้ม“คุณน้ำชา เช่นนั้นคุณก็วางใจเถอะ! เจนนี่ไม่มีทางตั้งท้องกับสามีของคุณอย่างแน่นอน!”

“ทำไมคะ ร่างกายเธอมีอะไรผิดปกติเหรอคะ”

“เอ่อ……” คุณหมอจารวีลังเลอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นกล่าวกระซิบ“บอกกับคุณอย่างนี้แล้วกัน เจนนี่ท่อนำไข่ตีบตัน ไม่สามารถมีลูกได้โดยกำเนิด”

“คุณหมอแน่ใจเหรอคะ” ณิชากะพริบตา

คุณหมอจารวีกล่าวต่อด้วยรอยยิ้ม “แน่นอน ฉันเป็นคนทำรายงานผลตรวจเอง”

“แล้วเธอมาทำการตรวจตอนไหนคะ”

“น่าจะหนึ่งปีที่แล้ว……”

หนึ่งปีที่แล้ว ตอนนั้นเธอยังพาปัณณ์ไปพักอาศัยที่หมู่บ้านออเรนจ์ ทุกครั้งที่เจนนี่กลับถึงบ้าน ก็จะอุ้มปัณณ์มาหอมกอด เธอยังแซวเจนนี่เลยว่า ถ้าชอบก็มีสักคนไปเลย

เจนนี่กล่าวด้วยเสียงหัวเราะว่าจะคลอดเป็นทีมฟุตบอล ไม่เหมือนกับคนที่รู้ตัวว่าตั้งครรภ์ไม่ได้เลย

“บันทึกเวชระเบียนยังอยู่ไหมคะ”

“นี่เป็นความลับของคนไข้ พยาบาลมีกฎข้อบังคับ ฉันไม่สามารถให้คุณดูได้”

ในขณะที่คุณหมอจารวีพูด จู่ๆ ก็รู้สึกว่าความดันอากาศในห้องทำงานต่ำลง เผชิญกับดวงตาที่เย็นชาของณิชา รู้สึกผิดปกติเล็กน้อย

เวลานี้ แผนกต้อนรับวิ่งเข้ามาอย่างรีบร้อน ชี้มาที่ณิชาแล้วกล่าว“คุณไม่ใช่คุณน้ำชา! คุณหมอคะพวกเราถูกหลอกแล้วค่ะ ด้านหน้ามีคุณน้ำชามาอีกคน คนที่อยู่ตรงหน้านี้คือตัวปลอมค่ะ!”

“ตัวปลอมเหรอ” คุณหมอจารวีรีบลุกขึ้นมา จ้องณิชาอย่างไม่อยากจะเชื่อสายตา “คุณ…...เป็นใครกันแน่”

แย่แล้ว เมื่อครู่เขายังเพิ่งบอกสภาพการณ์ของเจนนี่ไป

คุณผู้ชายท่านนั้นเคยบอกไว้ อย่าให้ข้อมูลรั่วไหลแม้แต่คำเดียว

ตัวตนถูกเปิดโปง สีหน้าของณิชาไม่มีแม้แต่ความกลัว ลุกขึ้นอย่างช้าๆ ถอดแว่นดำออกมา เผยให้เห็นถึงใบหน้าอันสะสวย จ้องคุณหมอจารวีอย่างเย็นชาและเกลียดชังดุจศัตรู

“ฉันคือเพื่อนของเจนนี่ เธอโง่ ถึงได้ถูกพวกคุณสร้างข่าวลือใส่ร้าย แต่ฉันไม่ได้โง่ เอาแฟ้มประวัติผู้ป่วยของเธอมาให้ฉันเดี๋ยวนี้!”

“คุณ……คุณมาก่อกวนเหรอ” คุณหมอจารวีถูกสายตาเย็นชาของณิชาทำให้ตกใจ ตัวสั่นครู่หนึ่ง แล้วกล่าวอย่างเคร่งขรึม“รปภ. มานี่ โยนผู้หญิงคนนี้ออกไป!”

พริบตาเดียว รปภ.ของชั้นนี้ก็วิ่งมาจากทุกทิศทุกทาง มาขวางอยู่ที่หน้าห้องทำงาน ล้อมไว้จนไม่มีทางออก

บรรยากาศเคร่งเครียด อึมครึม

ณิชาเหลือบมองมองรปภ.เหล่านั้นเบาๆ……

เธอล้วงโทรศัพท์ออกมาแล้วโทรหาเอกที่อยู่ด้านล่างตึก“เอก พาพวกขึ้นมาเคลียร์สิ”

กล่าวเรียบๆ ราวกับว่าไม่เห็นสถานการณ์ดังกล่าวอยู่ในสายตา

จารวีจู่ๆ มีความรู้สึกลางสังหรณ์ไม่ดี

เธออยากจะโทรศัพท์หาคุณผู้ชายคนนั้นเพื่อขอความช่วยเหลือโดยไม่รู้ตัว แต่ก็กลัวว่าจะเปิดเผยถึงการพัวพันถึงผลประโยชน์

“ปลอมได้เหมือนกับสถานการณ์ครั้งก่อนมาก! พวกนายยังบื้อกันอยู่ทำไมอีก ลากเธอออกไปจากห้องทำงานของฉันสิ!” จารวีฝืนปลุกความฮึกเหิมของตัวเอง และทำสีหน้าท่าทางสั่งรปภ.

รปภ.เห็นอีกฝ่ายเป็นผู้หญิง ถึงแม้จะรู้สึกเหมือนเป็นการรังแกคนที่อ่อนแอกว่า แต่คำสั่งของจารวีพวกเขาไม่อาจไม่เชื่อฟัง

ในขณะที่รปภ.กำลังจะเบียดกันเข้ามานั้น……

“ผมจะดูสิวันนี้ใครกล้าแตะต้องภรรยาของผม”

เสียงเย็นชาของชายหนุ่มจู่ ๆ ดังลอยมาจากด้านหน้าประตูอย่างมีออร่า น่าเกรงขาม

รปภ.ที่ล้อมรอบอยู่หน้าประตูได้ยินเสียงเคลื่อนไหว จึงหันกลับไปมองอย่างเฉียบพลัน

กลุ่มบอดี้การ์ดในชุดสูทสีดำ สูงเพรียว ล้อมรอบชายหนุ่มที่แข็งกร้าวคนหนึ่ง กำลังก้าวเดินเข้ามา

ซึ่งมีใบหน้าหล่อเหลาที่ทำให้ผู้หญิงนับไม่ถ้วนยอมศิโรราบ สายตาเฉียบคมเย็นชาประหนึ่งน้ำแข็ง

สายตาที่เย็นชาทำให้คนไม่กล้าที่จะสบตา และยอมสยบโดยไม่รู้ตัว

ชายหนุ่มไม่ใช่ใครอื่นแต่อย่างใด คือคุณเวธัสนั่นเอง!