บทที่ 657 เจ็บ เบาหน่อย

สิ้นสุดการสนทนา

เห็นได้ชัดว่าผู้ช่วยรู้สึกในอากาศมีแรงกดดัน

“คุณ……คุณชาลี”

“เรียกอันนามา” ชาลีสั่งอย่างเคร่งขรึม

ผู้ช่วยจึงรีบเผ่นหนี

ห้านาทีผ่านไป อันนาได้ปรากฏที่นอกห้องทำงานของประธานด้วยชุดสูทมืออาชีพ รูปร่างสมบูรณ์แบบ

รู้ว่าชาลีต้องการพบเธอ เธอจึงสูดลมหายใจเข้าลึก จงใจปลดกระดุมคอเสื้อสองเม็ดออก เส้นการงานกำลังปรากฏ และก็ฉีดน้ำหอมกลิ่นมะลิเล็กน้อย

ชาลีเคยบอกว่าชอบกลิ่นมะลิจางๆ บนตัวของเธอมาก

ก๊อก ๆ ๆ

“เข้ามา” ห้องทำงานมีเสียงเย็นชาของชายหนุ่มดังลอยมา

อันนายังคงยิ้มเบาๆ ตามปกติ ผลักประตูแล้วเดินเข้าไป

ภาพเอนหลังบนเก้าอี้ผู้บริหารอย่างเกียจคร้านของชาลีสะท้อนเข้ามาในสายตา ในมือถือด้ามปากกา ม่านดวงตาแหลมยาวเหมือนจิ้งจอก เธอยิ้มแล้วกล่าว“ชาลี คุณเรียกฉันมีธุระเหรอคะ”

ชาลีเลิกคิ้ว“คุณกับตาแก่ซื้อจารวีด้วยเงินเท่าไร”

จารวี……

อันนาหน้าถอดสี

นี่ไม่ใช่คุณหมอที่ทำรายงานผลตรวจท่อนำไข่อุดตันของเจนนี่เหรอ

ผ่านไปครึ่งปีแล้ว ทำไมชาลีจู่ ๆ ถึงได้ถามขึ้นล่ะ

“......ฉันไม่เข้าใจความหมายของคุณ”

ปัง……

ชาลีจู่ ๆ เหวี่ยงมือ ปัดเอกสารที่อยู่บนโต๊ะทำงานตกลงไปที่พื้น

แก้วชาที่อยู่มุมโต๊ะก็ตกไปที่พื้นเช่นกัน เปล่งเสียงดังฟังชัดออกมา

มีกระดาษบางแผ่นลอยปลิวอยู่บนอากาศ แล้วปลิวมาแนบอยู่ที่ใบหน้าของอันนาพอดี บดบังใบหน้าของเธอ จึงมองไม่เห็นสีหน้าท่าทางของเธอ

“คุณยังจะมาทำไขสือกับผมอีกเหรอ คุณย่าเห็นแผ่นรายงานผลตรวจท่อนำไข่อุดตันของเจนนี่แล้ว และก็รู้วว่าเป็นของปลอม คุณกับพ่อผมใช้เงินซื้อตัวจารวี! จะให้ผมพาตัวเธอมาเผชิญหน้ากับคุณไหม”

อันนาดึงกระดาษบนใบหน้าลงมาอย่างช้าๆ เดิมทีเธอลาออกจากบริษัทแล้ว

แต่หลังจากที่เจนนี่เกิดเรื่อง พสิษฐ์ก็เรียกเธอกลับมาอีกครั้ง

“เรื่องท่อนำไข่อุดตันของเจนนี่เป็นข่าวปลอมเหรอ เรื่องนี้ฉันไม่รู้เรื่องจริงๆ……จารวีสาวชี้มาที่ฉันเหรอคะ แต่ว่าฉันไม่ได้ทำจริงๆ นะ! ฉันยอมรับ ฉันเคยให้เงินเธอ แต่เงินนั้นใช้จ้างเธอลงมือบางอย่างกับยาของดาราที่เป็นบริษัทคู่แข่ง ให้เกิดการเสียโฉมในระยะเวลาอันสั้น ไม่สามารถแข่งละครเรื่องใหม่ได้ก็เท่านั้น……”

ชาลีจ้องเขม็งเธออย่างเย็นชา สายตาแผดเผาราวกับเพลิงไฟ

อันนาถูกชาลีมองด้วยสายตาเช่นนี้จนรู้สึกระแวงเล็กน้อย

เธอจึงไม่อธิบายต่อ และตัดสินใจอ้อมไปด้านหน้าชาลี โน้มตัวลง โอบไปที่รอบคอของเขา แล้วประกบริมฝีปากของตัวเองลง……

“ชาลี เจนนี่ทรยศคุณนั้นเป็นเรื่องจริง ในช่วงเวลาสำคัญที่คุณไม่สบายนั้น เธอทิ้งใบหย่าไว้ แล้วหนีไปกับธามไทนั้นเป็นเรื่องจริง ทำไมผ่านไปตั้งครึ่งปีกว่าแล้ว คุณยังไม่ปล่อยวางอีกล่ะคะ”

กลิ่นน้ำหอมฉุนโชยมาแตะจมูก ชาลีเอียงศีรษะเล็กน้อย หลีกเลี่ยงการจูบของเธอด้วยความขยะแขยง

ฝ่ามือใหญ่จับข้อมือของเธอไว้

ออกแรงเพียงเบา ๆ อันนาก็ขมวดคิ้วอย่างเจ็บปวด“เจ็บ ชาลี เบาๆ เหน่อย……”

สายตาของชาลีที่จ้องอันนายิ่งอยู่ยิ่งเย็นชา ราวกับเพลิงโกรธแผ่กระจายไปทั่วอากาศ อยากจะแผดเผาเธอให้สิ้นซาก แต่ครู่ต่อมา ชาลีจู่ ๆ คลายพันธนาการของเธอออก

อันนาจึงยืนไม่นิ่ง ร่างสูญเสียสมดุล และล้มไปกองลงบนพื้น……

“หักเงินเดือนเดือนนี้ ไสหัวออกไป”

“ฉัน……”

“ถ้ายังไม่ออกไป พรุ่งนี้ก็ไม่ต้องมาอีก!”

อันนากัดริมฝีปากล่าง ต่อให้ไม่พอใจมากแค่ไหน ก็ทำได้แค่จากไปอย่างเงียบๆ ขณะเดียวกันก็แอบตกใจ

ทั้งๆ ที่ผ่านไปครึ่งปีแล้ว ทำไมชาลีจู่ๆ ถึงคิดถึงบัญชีเก่าๆ ได้

ตอนนั้นพสิษฐ์ถือผลตรวจไม่สามารถตั้งครรภ์ของเจนนี่ให้ศิริจันทร์ดูนั้น ชาลีไม่แม้แต่จะมอง และไม่นำมาใส่ใจด้วยซ้ำ! ตอนนี้กลับ……

เธอรีบโทรศัพท์หาหมายเลขของพสิษฐ์ทันที……

ในห้องทำงานที่ว่างเปล่า

เส้นเอ็นสีเขียวตรงขมับของชาลีปูดออกมาทีละเส้น และก็ค่อยๆ แฟ๊บลง