ตอนที่ 658
บทที่ 658 รับทราบค่ะ ท่านสามี
October 28, 2026
“อย่าพูดถึงสุขุมมากนักสิ ผมจะหึงได้นะ” เวธัสเปลี่ยนหัวข้อเรื่องอย่างแผ่วเบา
ณิชาเองก็ไม่อยากจะพูดถึงชายชั่วนั่น คำนวณดูเวลาแล้ว “ปัณณ์กับอรัลยังมีอีกสองชั่วโมงถึงจะเลิกเรียน หรือคุณไปทำงานก่อนเถอะค่ะ ฉันจะไปโรงพยาบาลเยี่ยมคุณปู่สักหน่อย”
“คุณปู่มีแพทย์ตำรับจีนคอยรักษา เมื่อวานผมได้ไปเยี่ยมมาแล้ว กณิศบอกว่าสองสามวันนี้หากไม่มีเรื่องก็อย่าได้รบกวน”
“แบบนี้เหรอ……” ณิชาถอนหายใจ
ไม่รู้ว่าเข้าใจผิดไปเองหรือเปล่า ถึงแม้สภาพจิตใจของท่านประเสริฐจะใช้ได้ แต่กลับดูเหมือนภายนอกเข้มแข็งภายในอ่อนแอ
แต่กณิศบอกว่าไม่เป็นไร คงเป็นเพราะสุขภาพกำลังพัฒนาด้านความแข็งแรงมั้ง……
เธอจับพุงที่ท้องน้อย กะว่ากลับไปจะเล่นโยคะเพื่อลดน้ำหนัก
เวธัสกลับกำชับคนขับรถล่วงหน้า
“ไปโรงหนังที่ใกล้ที่สุด”
ณิชามองเขาด้วยความประหลาดใจ“คุณจะไปดูหนังเป็นเพื่อนฉันเหรอ ไหนว่างานยุ่งมากไม่ใช่เหรอ”
“ต่อให้งานยุ่งมากแค่ไหน ก็ต้องพักผ่อนบ้าง” เวธัสมองเธอด้วยหางตาเบาๆ “หรือว่าผมช่วยคุณจัดการคุณหมอจารวีเสร็จก็ไม่มีประโยชน์แล้ว คุณอยากถีบหัวส่งเหรอ”
“ฉันคำนึงถึงสุขภาพร่างกายของคุณต่างหาก กลัวว่าคุณจะทนไม่ไหว” ณิชาอมยิ้ม แน่นอนว่าเธอมีความสุขในใจ
รถได้แล่นมาจอดที่ด้านหน้าโรงภาพยนตร์ เวธัสกำชับคนขับรถ“อีกหนึ่งชั่วโมงครึ่งมารับพวกเรา”
“ได้ครับ” คนขับรถสายตาหลักแหลม หันไปขยิบตาให้กับณิชา“คุณเวธัส คุณณิชา ขอให้พวกคุณเที่ยวกันอย่างมีความสุขนะครับ!”
ณิชาสวมแว่นดำที่เตรียมไว้ รูปร่างที่สูงหนึ่งร้อยหกสิบเซนติเมตร แต่ออร่าร้อยแปดสิบเซนติเมตร
บวกกับท่าทางที่หยิ่งผยองของเวธัส ทั้งคู่เขยิบไปยืนฝั่งนั้น และกลายเป็นทัศนียภาพของพวกเขา
แต่ว่าโรงภาพยนตร์คนแน่นมาก เวธัสขมวดคิ้วเล็กน้อย เสียใจที่เมื่อกี้ไม่ได้เหมาทั้งโรงภาพยนตร์
ตั๋วภาพยนตร์ได้จองผ่านออนไลน์แล้ว จึงจำต้องรออย่างเดียว
“ดูสิ ผู้ชายคนนั้นหล่อจังเลย……”
“คนที่อยู่ข้างๆ เขาเป็นภรรยาของเขาเหรอ ถึงแม้จะใส่แว่นดำ แต่มองแล้วสวยมากเลย หนุ่มหล่อสาวสวยเหมาะกันมากจริงๆ”
“เสื้อผ้าของผู้หญิงคนนั้นเหมือนฉันเคยเห็นในนิตยสารนะ ชุดหนึ่งเจ็ดหมื่นกว่า……”
“ว้าว ที่แท้ก็คนรวยนี่เอง……”
ตลอดทาง มีสายตาทั้งชายหนุ่มหญิงสาวทอดมองมาด้วยความประหลาดใจ คิ้วของเวธัสก็ยิ่งขมวดแน่นขึ้น ถึงขั้นที่สามารถหนีบแมลงวันตายได้เลย จากนั้นเขาต้องการที่จะโทรศัพท์ไปหาผู้รับผิดชอบห้างสรรพสินค้าภายใต้แบนเนอร์ ให้เขาช่วยเคลียร์คนให้หน่อย แต่กลับถูกณิชาห้ามไว้ “ถ้าหากว่ามีแต่พวกเราสองคนตลอด มันจะดูน่าเบื่อมากเลยนะ”
“ถูกคนห้อมล้อมเหมือนแพนด้า ยิ่งน่าเบื่อกว่า”
เมื่อครู่ดูเหมือนเขายังเห็นคนใช้โทรศัพท์ถ่ายรูปด้วย
ณิชาหลุดขำออกมา“ชมว่าคุณหล่อ คุณน่าจะดีใจถึงจะถูก”
“ดีใจขนาดนี้ คุณไม่ถอดแว่นดำของคุณออกเหรอ” เวธัสกล่าวเย็นชา
ณิชาจับแว่นดำไว้แน่น“ไม่ได้ นี่เป็นแว่นใช้อำพรางของฉัน”
“......”
“ฉันอยากกินป๊อปคอร์น”
ณิชายกมือขึ้น ชี้ไปที่เคาน์เตอร์ที่อยู่ถัดจากบริเวณที่นั่งรอในโรงภาพยนตร์
เวธัสเหลือบมองคิวต่อแถวครู่หนึ่ง น้ำเสียงก็ยิ่งเย็นชา“อาหารขยะ ทานเยอะไม่มีโภชนาการ คุณห้ามทาน”
“ไม่” น้ำเสียงของณิชามีความบ่นและออดอ้อนเล็กน้อย“ฉันอยากทานตอนดูหนังค่ะ”
“คุณกำลังลดน้ำหนักไม่ใช่เหรอ”