บทที่ 659 รับผลแห่งกรรมดีกรรมชั่ว

เมื่อฟังมาถึงตรงนี้ ณิชาก็หวั่นไหวแล้ว

ค่อยๆ ทรมานสุขุม เธอไม่ได้ความสุขอะไร การหาตัวลูกสาวกลับมาคือสิ่งที่สำคัญที่สุด ดังนั้นณิชาจึงไม่แกล้งสุขุมแบบขอไปทีอีก และได้นัดหมายสถานที่ ตกลงจะเจอกันตอนบ่ายสามโมง

วางสายโทรศัพท์แล้ว ณิชาก็กระโดดเข้าไปยังอ้อมกอดของเวธัสด้วยความตื่นเต้น แล้วจูบเข้าที่คางของเขาอย่างเต็มแรง

“ที่รัก คุณสุดยอดมาก! สุขุมติดกับดักจริงๆ ด้วย ต่อไปก็รอที่จะเจอกันตอนบ่ายสามแล้ว เขาบอกว่าเขารู้เบาะแสของคุณภูมิ คุณคิดว่ามันจะจริงไหม”

เวธัสคิดไม่ถึงว่าณิชาจะจูบตัวเองก่อน จึงจับเข้าที่ท้ายทอยของเธอ แล้วทำการจูบอย่างลึกซึ้งและยาวนาน

ขณะที่ช่วงอกและหน้าท้องกระเพื่อม คิ้วก็เลิกขึ้น“คุณไม่ได้ยินคำสุดท้ายของเขาที่บอกเพียงว่า มีความเป็นไปได้ที่ลูกสาวจะถูกคุณภูมิคนนี้ขโมยไป เขาก็น่าจะไม่ค่อยแน่ใจเท่าไร”

“เช่นนี้ เขาบอกว่ารู้เบาะแสของคุณภูมิ บางทีก็อาจเป็นการปล่อยให้ตายใจแล้วค่อยจัดการทีหลัง”

เวธัสกมุมปากเยาะเย้ย "เขาคิดว่าคุณติดเบ็ดของเขาแล้ว โดยที่ไม่รู้ว่าคนที่ติดเบ็ดนั้นเป็นคนอื่น”

กล่าวจบ เวธัสก็โทรศัพท์ไปหาเอก บอกกับเขาไปตรงๆ ว่า ให้เผยแพร่สถานที่นัดเจอกันของณิชากับสุขุมออกไไป ให้คนรู้กันให้ทั่วยิ่งดี

ขอเพียงสุขุมตัดสินใจเปิดเผยเบาะแสของคุณภูมิ คุณภูมิก็จะส่งคนมาปิดปาก

ถึงเวลานั้นก็ให้สะกดรอยตามจับฆาตกร

มีหนึ่งช่องโหว่ ก็ยังดีกว่าฟัง “คำพูดเหลวไหล” ของสุขุมในตอนนี้ แล้วก็ฝากความหวังทั้งหมดไว้ที่ตัวของเขา

……

ถึงสถานที่นัด คนของเอก ได้ซุ่มโจมตีอยู่ใกล้กับร้านกาแฟแล้ว

ณิชากับเวธัสไปเดินเล่นบริเวณแถวนั้นอย่างใจเย็นอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็ไปยังสถานที่นัดหมายอย่างไม่รีบร้อน ระหว่างทาง ได้รับสายรบกวนจากสุขุมไม่หยุด

อาจเป็นเพราะเป็นเต่าหดหัวมานาน ตอนนี้ต้องมาปรากฏตัวอยู่ด้านนอก เขาจึงรู้สึกกลัวมากถึงมากที่สุด

แม้แต่เสียงก็สั่นเทา ระแวงไปหมด แค่ได้ยินเสียงใบไม้ก็นึกว่าเป็นเสียงศัตรู

ณิชาได้ยินเสียงเวทนาของสุขุม ก็รู้สึกมีความสุขมาก หากไม่ใช่เป็นเพราะไม่สามารถกระทบกระเทือนคุณแม่ได้ เธอจะต้องถ่ายรูปและส่งไปให้กานต์รวีที่อยู่ประเทศ F อย่างแน่นอน ตอนนี้คนที่รังแกเธอตอนนั้นกรรมกำลังตามสนอง

“ณิชา ฉันกำลังมุ่งหน้าไปที่ร้านกาแฟ ระหว่างทางมีคนมากมายจ้องมาที่ฉันตลอด แต่ละคนเหมือนนักฆ่า แกจะต้องปกป้องฉันให้ดีนะ หากว่าฉันตายไป แกกับคุณเวธัสก็จะไม่มีทางรู้อะไรอีกแล้ว……”

“แน่นอนว่าต้องปกป้องคุณอยู่แล้ว คุณคือพยานที่สำคัญที่สุด!” ณิชานั่งอยู่ในร้านกาแฟ ส่ายหน้าแล้วเงยหน้าขึ้น ก็เห็นสุขุมปรากฏตัวบนถนนฝั่งตรงข้าม

เป็นช่วงฤดูร้อน แต่เขากลับสวมชุดคลุมหนาๆ มีหมวก และใช้คลุมศีรษะเอาไว้ ท่าทางลับๆ ล่อๆ ระแวงและขี้กลัว

เป็นเรื่องยากมากที่จะจินตนาการว่า ในเวลาเพียงไม่กี่วันหลังจากที่เขาได้รับการปล่อยตัวจากเรือนจำ เขาก็กลายเป็นลักษณะแบบนี้ไปแล้ว

สุขุมก็เห็นณิชาอยู่ที่ริมหน้าต่างร้านกาแฟแล้ว จึงเดินข้ามถนนอย่างตื่นเต้น เดินมุ่งหน้าอย่างนอบน้อมมาหาณิชาด้วยความเร็ว แต่แล้ว สถานการณ์ก็เปลี่ยนในชั่วพริบตา

เห็นได้ชัดว่ามันเป็นไฟเขียว และรถตู้สีดำที่ปลายถนนจู่ๆ ได้แล่นเข้ามาในเวลานี้……

โครม!

สุขุมไม่ได้ยินเสียงบีบแตร เมื่อเขาตระหนักได้ว่ารถยนต์ไม่ได้เบรกให้คนในทางม้าลาย แต่มันก็สายเกินไปแล้ว จึงได้จ้องไปยังรถคันนั้นที่พุ่งชนมาที่ตัวเขาจังๆ……

ร่างถูกรถยนต์ชนกระเด็น ลอยกลิ้งอยู่กลางอากาศสามร้อยหกสิบองศา แล้วตกลงสู่พื้นอย่างจัง

เลือดมากมายไหลออกมาจากปากของเขา……

รถคันนั้นขับมากลางถนน เห็นสุขุมนอนอยู่บนพื้นด้วยลมหายใจที่รวยริน โดยที่ยังไม่เสียชีวิตคาที่ เขาจึงทำการถอยหลัง อยากที่จะทับสุขุมอีกครั้ง

เวธัสเห็นภาพนั้น ก็รู้อยู่ดีแก่ใจ นี่คือฆาตกรที่พวกเขารอคอย

จึงตัดสินใจเด็ดขาดให้เอกล้อมคนขับรถนี้ไว้……

ฆาตกรอยู่ในเขตตัวเมืองซึ่งมีกล้องวงจรปิด และโจมตีสุขุมอย่างเปิดเผย