บทที่ 666 คุณอยากตายเหรอ

ชาลีให้ตุ๊กนำขวดทั้งหมดของธัญพรลงมา แล้วยื่นให้กับแพทย์

ณิชาจึงเหลือบตามองผลิตภัณฑ์บำรุงผิวเหล่านั้น ล้วนเป็นแบรนด์ชั้นนำทั้งหมด แค่เซตเดียวราคาก็หลักหลายหมื่น

มีเพียงขวดที่เป็นคริสทัลไม่กี่ขวด ที่ด้านนอกไม่มีฉลาก และก็ไม่รู้ว่าเป็นยี่ห้ออะไร

ธัญพรกลัวอย่างมาก จึงยิ่งอธิบายอย่างลนลาน“ฉันเองก็กลัวว่าของเหล่านี้จะเป็นอันตรายกับน้องนิ่มได้ ยังตั้งใจถามพนักงานขายก่อนเลย พวกเขาบอกว่าเพิ่งคลอดลูก ใช้จะยิ่งดี ยังสามารถสร้างภูมิคุ้มกันให้กับทารกได้”

แพทย์พลางตรวจสอบพลางถอนหายใจ“โดยทั่วไปแล้วผลิตภัณฑ์บำรุงมักจะมีฮอร์โมนเป็นส่วนผสม ซึ่งไม่ค่อยเหมาะกับสตรีที่เพิ่งคลอด……”

ตุ๊กสงสารคุณหนูน้อยของตัวเอง จึงกล่าวด้วยความสงสัย“พนักงานขายสามารถพูดดำให้เป็นขาวได้ หากว่าเธอจริงใจจริง ซื้อกลับมาก็ควรนำมาให้คุณหมอได้ตรวจดูสิ! ตอนนี้คุณหนูเจ็บทรมานแบบนี้ หากเกิดอะไรขึ้นคุณรับผิดชอบไหวไหม”

“ฉันเป็นแม่ ฉันจะทำร้ายลูกเหรอ นี่มันไม่เกี่ยวกับฉันจริงๆ……” ธัญพรยังปากแข็ง ยังจะดึงดัน

ชาลีกับณิชาตำหนิตัวเองแล้วเธอก็ไม่ว่า ตุ๊กเป็นแค่สาวใช้ ถือสิทธิ์อะไร

แต่แล้ว แพทย์กล่าวประโยคต่อไป ทำให้ธัญพรถึงกับต้องเงียบสนิท——

“คุณชาลี หาเจอแล้ว สิ่งที่ทำให้คุณหนูน้องนิ่มอาเจียนก็คือครีมบำรุงเหล่านี้!”

“……” ชาลีรับครีมบำรุงมาจากมือแพทย์

ฉลากข้างขวดไม่ระบุแม้แต่ส่วนผสม

“ธัญพร นี่คือสิ่งที่เธอบอกว่าไม่เกี่ยกับเธอเหรอ”

“ฉัน……”

“ปัง!”

ชาลีเขวี้ยงครีมบำรุงลงกับพื้น แล้วจ้องธัญพรด้วยสายตาราวกับน้ำแข็งก่อตัวเป็นชั้นๆ

ธัญพรถูกสายตาเช่นนี้ของชาลีจ้องมอง สันหลังจึงเสียววาบ เท้าสองข้างสั่น จนแทบจะคุกเข่าลง……

ณิชากลัวว่าการขว้างขวดยาเมื่อสักครู่จะทำให้น้องนิ่มตกใจ ถึงแม้การกระทำของธัญพรจะน่าโมโห แต่สิ่งที่ต้องแคร์มากกว่าคือน้องนิ่ม จึงรีบรับน้องนิ่มมาแล้วอุ้มไว้ในอ้อมกอด ปิดหูของเธอไว้

แพทย์ได้ฉีดยาให้กับน้องนิ่มหนึ่งเข็ม หนูน้อยร้องไห้เสียงดัง ขนตาที่งามงอนมีหยดน้ำตาซึมอยู่……

ในที่สุดก็หลับไปในอ้อมกอดของเธอ

ราวกับนอนไม่พออย่างนั้น แม้แต่แรงกระเพื่อมของลมหายใจก็อ่อนลงไปอย่างมาก

ชาลีกุมขมับ แล้วกล่าวกับณิชา“ช่วยพี่ดูแลน้องนิ่มหน่อย”

“ได้” ณิชาจงใจมองไปทางธัญพรแวบหนึ่ง แล้วยิ้มอย่างดูแคลน จากนั้นก็อุ้มน้องนิ่มไปนั่งที่ห้องรับแขก

ปัณณ์กับอรัลต่างก็ตามมาด้วย แล้วทำการเป่าลมให้กับน้องสาวตัวน้อย

ชาลีหันหน้ามาคุกยับธัญพร“เธอตามผมขึ้นมา ผมมีเรื่องต้องคุยกับคุณ”

ธัญพรตัวสั่นไปทั้งตัว ขาราวกับหนักมากเป็นพันกิโลกรัม แต่กลับยังคงตามชาลีขึ้นไปชั้นสอง

ห้องนอนถูกปิดสนิท

วินาทีที่ธัญพรก้าวเข้าไปในห้องนอน สัมผัสได้แต่ตรงหน้าลมพัดเย็น ทันใดนั้นลำคอของเธอถูกคนบีบไว้ ชาลีกดเธอเข้ากับผนัง ดวงตาเย็นชาดุจคมมีด“ธัญพร คุณอยากตายเหรอ!”

เวลานี้ การเปลี่ยนแปลงของธัญพรล้วนอยู่ในสายตาของเขา

ค่าใช้จ่ายของเธอในแต่ละเดือนจากหลักแสนเป็นหลักล้าน ถึงขั้นบางครั้งยังไม่พอใช้

แต่ขอเพียงเธอดีกับน้องนิ่ม คำขอไม่มากเกินไป เขาก็สามารถตามใจเธอได้

แต่เห็นได้ชัดว่า เขาประเมินความโลภของผู้หญิงคนนี้ต่ำเกินไป

“อ๊าก…..อย่า…..ไว้ชีวิตด้วย……” ธัญพรสั่นไปทั้งตัว จับข้อมือของชาลีไว้ เนื่องจากถูกบีบคอจนหายใจไม่ออก ลูกตาค่อยๆ ถลนออกมา สีหน้าแดงก่ำ เปลือกตาปลิ้นออก สามารถหมดลมหายใจได้ทุกเมื่อ

สมองเริ่มเกิดภาพหลอนเพราะขาดออกซิเจน