บทที่ 669 เวธัสชกชาลี

ทันใดนั้น ประตูห้องนอนของชาลีถูกคนเคาะแรง ๆ จากภายนอก

ณิชาตกใจ

จากนั้น ไฟในห้องนอนทั้งหมดก็ถูกเปิดขึ้น และห้องนอนก็สว่างขึ้นดุจกลางวันฉับพลัน

และที่ตามมาคือแรงอาฆาตที่ร้อนแรง

ณิชาหันไปมองตามแรงอาฆาตที่อยู่ด้านหลัง เห็นเพียงเวธัสยืนอยู่ที่ขอบประตูด้วยสีหน้าเต็มไปด้วยความดุดัน เหลือบมองชาลีด้วยสายตาที่เหมือนกับน้ำแข็งที่ไม่ละลายมาเป็นเวลาหมื่นปี…..

นานมากแล้วที่ณิชาไม่เห็นท่าทางเช่นนี้ของเวธัส โดยเฉพาะเขายังทำกับชาลีด้วย

“ที่รัก” ณิชาหลีกเลี่ยงไม่ได้ที่จะใจเต้นตึกๆ มีลางสังหรณ์ที่ไม่ดี จึงกล่าวไกล่เกลี่ย“ทำไมต้องมองพี่อย่างนี้ เกิดอะไรขึ้นใช่ไหม วันนี้เป็นวันเกิดของเขา กว่าที่คุณยายจะมีความสุขได้ขนาดนี้ คุณใจเย็นก่อนนะ”

เมื่อชาลีมองเวธัสที่เต็มไปด้วยแรงอาฆาต จึงเดาได้ถึงเหตุและผลได้

ริมฝีปากบางเม้มเป็นเส้นโค้งอย่างอันธพาล……

“โอ๊ย เห็นทีพวกเธอคงรู้กันแล้วสินะ”

“ชาลี ผมอุตส่าห์เห็นคุณเป็นเพื่อน แต่กลับปั่นหัวพวกเราทุกคนเล่นอย่างกับลิง คุณทำได้ลงคอเลยนะ!” แต่ละคำ แทบจะบีบออกมาจากช่องไรฟันของเวธัส

วันนั้นที่เขาเห็นน้องนิ่มมีใบหน้าที่เหมือนกับณิชา ก็แค่สงสัยเท่านั้น

จนกระทั่งคืนนี้ เอกสืบหาเบาะแสทั้งหมดแล้วมาบอกกับเขา

ธัญพรเป็นแม่ม่ายจริงๆ และก็คลอดลูกสาวจริงๆ……

แต่ลูกสาวของเธอยังอยู่ที่บ้านนอก ถูกลูกน้องของชาลีคอยเลี้ยงไว้อย่างดี

น้องนิ่มที่อยู่ตรงหน้าในคฤหาสน์ตระกูลรุ่งโรจน์ เป็นใครกันนั้น ไม่จำเป็นต้องเดาแล้วมั้ง

ท่าทางของชาลีในเวลานี้ ยิ่งกว่าการบอกความจริงอย่างตรงไปตรงมา!

เป็นเขาจริง ๆ ด้วย ที่ขโมยลูกสาวของเขากับณิชา

พวกเขาได้แต่เดาสุ่มสี่สุ่มห้าโดยจับต้นชนปลายไม่ถูก ว่าเป็นใครที่ขโมยลูกสาวของพวกเขาไป อาจจะเป็นศัตรูทางการเมืองของพ่อตาที่อยู่ในประเทศ F และก็อาจจะเป็นศัตรูเก่าอย่างคุณภูมิในเมืองพร แต่กลับคิดไม่ถึงว่าคนร้ายที่ขโมยลูกจะซ่อนอยู่ข้างกายพวกเขา

ยังเป็นหนึ่งในคนใกล้ตัวของณิชาอีก

ณิชาฟังอย่างงงวย จึงรีบถามด้วยความลนลาน“พวกคุณกำลังพูดเรื่องอะไร”

ทำไมเธอถึงฟังไม่เข้าใจสักคำ

เวธัสกลั้นความโกรธที่อยากจะฆ่าคนเอาไว้ แล้วกล่าวกับณิชา“คุณลงไปก่อน ผมอยากจะคุยกับชาลีสักสองสามประโยค คุยจบแล้วจะลงไปหาคุณ”

“ไม่ได้ คุณพูดมาให้เคลียร์ อะไรคือพี่ปั่นหัวคุณเล่นเหมือนลิง……” ณิชาถามอย่างไม่อ้อมค้อม และก็จ้องชาลีเขม็ง“พี่ เขาไม่พูดงั้นพี่พูด!”

ชาลียิ่งไม่มีหน้าที่จะกล้าบอกความจริงตรงๆ กับณิชา ขณะเดียวกันก็ไม่เต็มใจที่จะบอกความจริงกับณิชาด้วย……

เขารู้ว่าปิดบังต่อไปได้ไม่นานเป็นอีกเรื่องหนึ่ง

พูดออกมาตรงๆ ก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง

แน่นอน เหตุผลลึกๆ คือเขาไม่ต้องการที่จะยอมรับเหตุผลที่ทำ ทั้งน่าขำและไร้สาระ ตอนนั้นที่เขามีความคิดแบบนี้นั้น ถึงขั้นที่รู้สึกว่าตัวเองเป็นบ้าไปแล้ว

ที่ใช้การหายตัวไปของน้องนิ่ม แล้วเผยแพร่ข่าวไปทั่วโลก ไปบีบบังคับให้เจนนี่ที่อยู่ในมุมใดมุมหนึ่งปรากฏตัว……

เขารู้ ว่าเธอแคร์มิตรภาพเพื่อนอย่างณิชามากที่สุด

“ณิชา คุณลงไปก่อน ไปคุยเป็นเพื่อนคุณยายก่อน” ชาลีกล่าวกับณิชาอย่างขมขื่น

แน่นอนว่าณิชาไม่อยากจะไป แต่เวลานี้ตุ๊กกำลังเรียกเธออยู่ที่ด้านล่างตึก ยังดูเหมือนร้อนรนด้วย

ณิชาจึงต้องจากไปอย่างจำใจชั่วคราวก่อน……

และคิดในใจ อีกสักครู่จะต้องถามไถ่เรื่องราวให้ชัดเจนให้ได้