บทที่ 90 งานเลี้ยงอาหารค่ำ

เวธัสและชาลีมักจะปรากฏตัวพร้อมกันเสมอ คนหนึ่งเย็นชานิ่งเงียบ อีกคนเจ้าชู้มีเสน่ห์ ออร่าและหน้าตาต่างกันมาก แต่ก็ยากที่จะแบ่งแยกได้ในชั่วขณะ

ทางด้านสุภาพสตรี กันญ่าแต่งหน้าได้ละเอียดอ่อนกว่า ดูสดใสจนทำให้หวั่นไหว รอยยิ้มอบอุ่นที่แฝงด้วยความเย่อหยิ่ง ยืนอยู่ข้างกายเวธัส มีความตั้งใจและความภาคภูมิมากขึ้นอีกนิด

ทุกการเคลื่อนไหวของณิชาสง่างาม ราวกับเดินเล่นพักผ่อน ดูสบายตา

รวมกับเดิมทีแล้วทั้งคู่เป็นลูกพี่ลูกน้องกัน หน้าตาค่อนข้างคลายกัน

เมื่อยืนอยู่ด้วยกัน เธอกลับทำให้ผู้คนสะดุดตามากกว่า

กันญ่าเห็นนักข่าวที่อยู่ด้านในหลายคนหันกล้องไปหาณิชาและชาลี เธอค่อยๆ ริษยาขึ้น เธอรู้ว่างานเลี้ยงคืนนี้ต้องออกจากพร้อมกับเวธัส จึงเริ่มชุดราตรีและเครื่องประดับก่อนล่วงหน้าเป็นครึ่งเดือน

แต่กลับโดนณิชาแย่งซีน...

“ณิชา ทำไมเธอถึงมาอยู่ที่นี่ได้?”

ทันใดนั้นก็มีเสียงประหลาดในของผู้หญิงดังขึ้นท่ามกลางฝูงชน

คุณหญิงเดือนได้ยินเสียงคนชื่นชมสาวสวยอยู่ไกลๆ เธอมองมาแวบหนึ่ง พบว่าผู้หญิงที่สวมชุดราตรีสีฟ้าอ่อนคือณิชา!

เธอและแพรต้องอาศัยประจบน้ำตาลถึงจะพยายามเข้ามาได้ ณิชาก็เป็นแค่ผู้หญิงต่ำต้อย ทำไมถึงมาปรากฏในงานเลี้ยงที่สูงส่งอย่างนี้ได้?

เมื่อณิชาเห็นคุณหญิงเดือน ยักคิ้วขึ้นหลายครั้ง

ราวกับนักปราชญ์กลัวการเผชิญหน้ากับทหาร เป็นสิ่งที่ณิชาไม่อยากเจอและไม่อยากสนทนาด้วยมากที่สุด...

ชาลีก้าวออกมาด้านหน้าเพื่อปกป้องและดึงณิชาไปไว้ด้านหลัง เขามองไปคุณหญิงเดือนเหมือนจะยิ้มแต่ก็ไม่ยิ้ม “คุณนายท่านนี้ ดูเหมือนคุณจะไม่พอใจคู่ของฉัน?”

แพรเดินออกมา ดึงชายเสื้อของคุณหญิงเดือนด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม “คุณชาลีคุณอย่าเพิ่งเข้าใจผิด”

คุณหญิงเดือนอาจจะไม่รู้จักชาลี แต่แพรรู้จัก

เธอตั้งใจจะแต่งงานเข้าไปในตระกูลผู้ดีสี่ตระกูลใหญ่ ยอมรู้จักชาลีเป็นเรื่องปกติ

คุณหญิงเดือนได้ยินชื่อ “คุณชาลี” สีหน้าตื่นตกใจ คู่ออกงานของณิชาก็คือคุณชาลี！