บทที่ 98 เธอคนเดียว

สีหน้าของเวธัสกับณิชาเปลี่ยนเป็นน่ากลัวในเวลาเดียวกัน

โสเภณี ค่าบริการ?

นี่ไม่ใช่แค่การดูถูกณิชา แต่ยังเป็นการดูถูกเวธัสด้วย

เขายิ่งไม่เคยคิดว่าจะได้ยินคำพูดเหล่านี้จากปากของกันญ่า

ณิชากัดฟัน และพยายามข่มอารมณ์ตัวเองเอาไว้ “ใช่ การสั่งสอนของตระกูลสถานนท์จำได้อย่างแม่ยำ จะไม่……”

“การสั่งสอน? เธอคู่ควรกับคำนี้ด้วยเหรอ!” เพลิงโกรธใต้ดวงตาของกันญ่าเผาเหตุผลทุกอย่างที่เหลืออยู่ของเธอไปจนหมดสิ้น แล้วตะคอกขึ้นด้วยความโมโห “ตอนนั้นหลังจากที่แม่ของเธอคลอดเธอออกมา ก็หนีไปกับชู้ แล้วเธอจะได้รับการสั่งสอนจากใคร ได้ยินมาว่าเธอได้คลอดลูกชายออกมาหนึ่งคนด้วยนิ ฉันละกลัวว่าเธอเลียนแบบแม่เธอ ที่เอาใครก็ได้มาเป็นผัว ไม่รู้จักรักนวลสงวนตัว!”

ความรู้สึกผิดในใจของณิชาค่อย ๆ จางหายไปสิ้น

นิ้วทั้งห้าที่ชี้ลงที่เท้าค่อย ๆ กำแน่นขึ้น เธอจ้องกันญ่าเขม็งด้วยความเย็นชา

“แม่ฉันเป็นอย่างไรไม่จำเป็นต้องให้เธอมาวิจารณ์ ถ้าหากว่าเธอสงสัยว่าฉันมีอะไรกับเวธัสไหม ทำไมเธอถึงไม่ไปถามเขาตรง ๆ ทำไมต้องมาตีวัวกระทบคราดใส่ฉันด้วย”

“เธอ……”

“ฉันจะบอกเธอตรง ๆ นะ ตอนนี้ฉันคือนักออกแบบของคฤหาสน์อรัล อีกหน่อยยังต้องติดต่อกับคู่หมั้นของเธอ ถ้าหากว่าเธอกลัวขนาดนี้ ก็ให้เขาไล่ฉันออกซะ นับแต่นี้ฉันจะอยู่ให้ห่างจากเขา มิเช่นนั้นก็อย่าเห่าเหมือนหมาบ้า ทำให้เสื่อมเสียฐานะคุณหนูแห่งวงศ์ตระกูลสถานนท์ของเธอ แล้วจะมาเสียใจ”

ณิชาตอบโต้กลับเบา ๆ ด้วยน้ำเสียงที่ไม่มีการเปลี่ยนแปลง

แต่ยิ่งเป็นแบบนี้ ก็ยิ่งทำให้คนโมโห

ความสง่างามบนใบหน้าของกันญ่าแทบจะรักษาไว้ไม่ได้แล้ว……

“คุณเวธัส คุณได้ยินหรือยัง”

เธอสูดหายใจเข้ายาว ๆ แล้วออดอ้อนใส่เวธัส “ณิชาพูดถึงขนาดนี้แล้ว อย่างนั้นก็ไล่เธอออกไปเถอะ”

เวธัสเห็นเธอฉีกหน้าขายหน้าครั้งแล้วครั้งเล่า……

พูดตรง ๆ น่าเกลียดสุด ๆ

เขาหรี่ตาแล้วกล่าวเบา ๆ “อรัลต้องการเธอคนเดียว”

“......” กันญ่ากำหมัดแน่นขึ้นแล้วกล่าว “อรัลเป็นเพียงเด็กน้อย จะแยกแยะว่าอะไรดีชั่วได้อย่างไร จะต้องเป็นเธอที่บอกให้อรัลทำแบบนั้น วันนี้คุณไล่เธอออก พรุ่งนี้ฉันจะหานักออกแบบสิบคนร้อยคนจนไปถึงพันคน ฉันไม่เชื่อหรอกว่าจะหาคนที่ถูกใจไม่ได้!”

นี่เป็นข้อพิพาทของนักออกแบบที่ไหน นี่มันคือการต่อสู้กันอย่างลับ ๆ ของสองสาวระหว่างเธอกับณิชา ที่จะเทียบดูว่าในใจของเวธัสพวกเธอนั้นใครสำคัญกว่ากัน!

เวธัสเงียบอยู่ครู่หนึ่ง แล้วดูใบหน้าที่บิดเบี้ยวของเธอ สุดท้ายก็ดึงแขนของเขาออกมาจากฝ่ามือของกันญ่าอย่างเย็นชา

“เรื่องอื่นผมสามารถตามใจคุณได้ แต่ว่าณิชานั้นผมไม่มีทางเปลี่ยน”

กันญ่าโกรธปะทุดุเดือด สงสัยว่าตัวเองนั้นฟังผิดไป “คุณ……คุณพูดว่าอะไรนะ”

“ผมเคยบอกไปแล้ว อรัลต้องการเธอคนเดียว”

ดวงตาดำขลับของเวธัสควบแน่นเป็นชั้นน้ำแข็ง และเขาเริ่มหมดความอดทน

“ดังนั้นตอนนี้คุณเลือกที่จะอยู่ข้างผู้หญิงคนนี้?” กันญ่าโกรธจัด

เมื่อก่อนถึงแม้เวธัสจะเย็นชากับเธอ แต่เมื่อเธอขอสิ่งใด ๆ จากเขา ปกติแล้วเขาก็จะปฏิบัติตาม

ตอนนี้เขาได้พบกับณิชา เขาจึงไม่ตามใจเธอแล้วใช่ไหม

“คุณเหนื่อยมากแล้ว ผมจะให้คนส่งคุณกลับไปพักผ่อน” เวธัสไม่อยากจะทะเลาะต่อไปกับกันญ่าที่นี่ จึงหยิบโทรศัพท์แล้วโทรหาคน

กันญ่าจึงได้หยุดการกระทำของเขาที่ต้องการโทรศัพท์ไว้ น้ำตาไหลออกมาฉับพลัน น้ำเสียงแน่วแน่ “ถ้าหากว่าวันนี้คุณไม่ไล่เธอออก อย่างนั้นพวกเราก็ยกเลิกงานแต่งเถอะ!”

งานแต่งงานของตระกูลสนธิไชยกับตระกูลสถานนท์ มีความเชื่อมโยงต่อกัน

สามารถกล่าวได้ว่า ความสัมพันธ์ทางธุรกิจของตระกูลสถานนท์กับตระกูลสนธิไชยนั้นใกล้ชิดกันมาก น้ำผึ้งหยดเดียวอาจทำให้ลามปาม

เธออยากจะดูว่า เวธัสจะทำได้ถึงขึ้นไหนเพื่อปกป้องณิชา

ความเย็นยะเยือกแผ่ปกคลุมรอบ ๆ เวธัสหรี่ตาลงอย่างอันตราย “คุณขู่ผมเหรอ”

“ฉันก็แค่ทนไม่ได้ที่คู่หมั้นของฉันทำเพื่อผู้หญิงคนอื่นโดยที่ไม่สนใจฉัน” กันญ่ามั่นใจมากว่าเวธัสไม่มีทางเลิกกับเธอด้วยเรื่องแบบนี้ จึงยืดตัวตรง “ฉันกับเธอ คุณจะเลือกใคร”