บทที่458 กัดน้ำตาลไม่ปล่อย

น้ำตาลเห็นทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้นในสถานที่แห่งนี้ แล้วก็เหมือนมีเสียงเตือนดังขึ้นในใจของตัวเอง

เธอเตรียมจะหนีออกไปเงียบๆ แต่ว่าชาลีไม่ได้คิดจะให้โอกาสเธอเป็นครั้งที่สอง เขาส่งคนไปเฝ้าประตูเอาไว้ แล้วก็จับเธอกลับมา

แล้วน้ำตาลก็ถูกโยนตัวกลับมาในห้องโถงจัดงาน

ก้อยที่หมดหวังพอเห็นน้ำตาลนั้น ก็รีบเข้าไปกัดน้ำตาลเหมือนหมาบ้าทันที “เธอ！ทุกอย่างมันเกิดขึ้นเพราะเธอทั้งนั้น！ฉันก็เป็นแค่ผู้สมรู้ร่วมคิด คุณย่าศิริจันทร์คะ หนูยอมรับความผิดของตัวเอง แต่ว่าทุกอย่างน้ำตาลเป็นคนคิดขึ้นมาทั้งนั้น คนที่เผาโรงรับจำนำก็คือเธอ กำไลเธอก็เป็นคนแย่งมา……ขอร้องล่ะค่ะ ปล่อยหนูไปเถอะนะคะ……”

น้ำตาลลุกขึ้นมาจากพื้น แล้วก็ตะคอกกลับไปอย่างตื่นตระหนก “มันไม่ใช่แบบนั้นนะคะ คุณย่าฟังหนูก่อนนะ หนูไม่เคยรู้จักผู้หญิงคนนี้เลยด้วยซ้ำ เธอกำลังใส่ร้ายหนูอยู่！เธออยากจะได้เงินจนเป็นบ้า แล้วตอนนี้พอถูกเปิดโปงก็มายัดให้เป็นความผิดของหนู……”

“น้ำตาล อย่าปฏิเสธเลย เธอต่างหากที่เป็นฆาตกรตัวจริง……”

ก้อยอยากจะคิดโยนความผิดทั้งหมดให้กับน้ำตาล ก็เลยพูดทุกอย่างออกมาในครั้งเดียว

รวมถึงเรื่องที่ว่าน้ำตาลตามหาเธอเจอได้ยังไง แล้วก็สั่งให้ให้เธอสวมใส่กำไลหงส์ แล้วก็ให้เธอมาแสดงตัวเป็นญาติ

รวมถึงเรื่องที่พิภพโดนน้ำตาลหลอกด้วย！

ยิ่งก้อยพูดเยอะมากเท่าไหร่ น้ำตาลก็ยิ่งร้อนใจ เธอตะคอกออกมาอย่างรุนแรงว่า “ฉันไม่เคยมีอะไรกับเธอเลยนะ แล้วเธอมีหลักฐานอะไรมาพิสูจน์ว่าฉันเป็นคนชี้นำเธอบ้างไหม? ฉันว่าเธอก็เหมือนหมาบ้า เที่ยวลากคนนู้นคนนี้เข้ามาเกี่ยวข้องไปทั่ว！ถ้าเกิดว่าเธอยังกล้าใส่ร้ายฉันอีก ก็รอหมายเรียกจากฉันได้เลย……”

“เหอะ โชคดีที่ฉันรู้อยู่แล้วว่าเธอจะทรยศ ก็เลยแอบอัดวิดีโอเอาไว้”

พอก้อยพูดจบ เธอก็หยิบโทรศัพท์ออกมาและกดเล่นวิดีโอทันที

วิดีโอนี้ถูกถ่ายอย่างลับๆ กล้องน่าจะถูกวางอยู่บนโต๊ะกาแฟหรืออะไรสักอย่าง เห็นได้ชัดว่ามุมที่ถ่ายนั้นค่อนข้างเอียง

ในภาพคือน้ำตาลกำลังออกคำสั่งกับก้อยอย่างเจ้ากี้เจ้าการ——

“เธออย่าลืมสิว่าใครสร้างให้เธอเป็นหลานสาวของตระกูลรุ่งโรจน์? ถ้าเกิดว่าไม่มีฉัน ตอนนี้เธอก็เป็นได้แค่ไก่ฟ้าเท่านั้นแหละ”

“พรีเซนเตอร์ของFCGคนนั้นน่ะ ถอดออกซะ”

หลังจากนั้นก็ตามมาด้วยเสียงสั่นๆ ของก้อย “ถึงแม้ว่าคุณยายจะให้ฉันรับผิดชอบดูแลFCG แต่การที่ฉันพึ่งจะมาแล้วก็เปลี่ยนตัวพรีเซนเตอร์ ฉันจะดูใจร้อนต้องการความสำเร็จเกินไปรึเปล่า? ”

“กลัวอะไร? ตอนนี้ยัยแก่ตายยากนั้นรักเธอจะตาย เธออยากได้อะไรมันก็ให้อย่างนั้นแหละ ก็แค่พรีเซนเตอร์คนเดียวเอง……”

หลังจากนั้นพูดอะไรต่อ น้ำตาลก็ไม่ได้สนใจฟังแล้ว

วิดีโอคลิปนี้ได้ตัดสินความผิดของเธอเรียบร้อยแล้ว！

แก้มที่ซีดเซียวของเธอในตอนนี้นั้นมันแทบจะโปร่งใสอยู่แล้ว สมองตื้อไปหมด

แขกที่ยังไม่ทันจะดึงสติกลับมาจากเรื่องที่คุณหนูตัวปลอมโยนกรวดล่อหยกและคุณหนูตัวจริงโผล่ออกมา ก็ต้องระเบิดออกมาอีกครั้ง

“ที่แท้น้ำตาลก็เป็นคนทำเรื่องทุกอย่างอย่างนั้นเหรอ? ”

“ฉันก็ว่าอยู่ คนบ้านนอกที่มาจากถิ่นทุรกันดารเหมือนก้อยเนี่ย จะไปรู้ได้ยังไงว่าถ้าจะมาแสดงตัวเป็นญาติของตระกูลรุ่งโรจน์ต้องเอากำไลหงส์มาด้วย? ”

“ได้ยินมาว่าหลังจากที่น้ำตาลถูกคุณหญิงตระกูลรุ่งโรจน์ขับไล่ออกมานั้น ทำผิดแล้วก็ไม่ยอมแก้ไขแถมยังเข้าไปในวงการบันเทิงอีก ที่แท้ก็เล่นละครเป็นจริงๆ ด้วย……”

“วันนี้สื่อมาเยอะแยะมากมาย ถือว่าช่วยให้เธอมีชื่อเสียงแล้วนะ！”

ระหว่างที่แขกพูดคุยกันอย่างดุเดือดนั้น รถตำรวจก็มาถึง

ตากล้องที่อยู่ในที่เกิดเหตุบันทึกสิ่งที่เกิดขึ้นทั้งหมด และเรื่องที่ก้อยกล่าวหาน้ำตาลนั้นก็เป็นเรื่องจริง

ณิชามอบหลักฐานทั้งหมดให้ตำรวจ แล้วก็พูดอย่างมีมารยาทว่า “คุณตำรวจทั้งสองท่านคะ เกี่ยวกับเรื่องที่มีคนพยายามฆ่าแม่ของฉัน แล้วก็เรื่องที่โรงรับจำนำไฟไหม้ หวังว่าคุณจะสืบหาความจริงได้ และมอบความยุติธรรมให้กับทุกคนนะคะ”

ตำรวจรับ USB ไป แล้วก็รับประกันอย่างเคร่งขรึมว่า “พวกเราจะพยายามให้ถึงที่สุด และแก้ไขคดีให้ได้โดยรวดเร็วครับ”

“ถ้ายังงั้นก็ต้องรบกวนด้วยนะคะ”

และหลังจากนั้น ก้อยกับน้ำตาลก็ถูกตำรวจพาตัวไป

ชาลีสืบเจอหลักฐานที่น้ำตาลกับก้อยสมรู้ร่วมคิดกันตั้งนานแล้ว แล้วก็มอบให้ตำรวจไปทั้งหมด พวกเธอทั้งสองคนก็จะมีจุดจบแบบเดียวกัน

ตอนที่น้ำตาลจะถูกพาตัวไปนั้น ก็หันมาตะคอกใส่ณิชาอย่างไม่ยอมตายใจ สายตาเต็มไปด้วยความดุร้าย “ฉันเกลียด ฉันเกลียดมันมาก！ทำไมฉันไม่ฆ่าแกให้ตายตั้งแต่ตอนแรกนะ? ณิชา รอเลยนะ ต่อให้ฉันต้องติดคุก ฉันก็ไม่ยอมปล่อยเธอไปอย่างแน่นอน！”

สายตาของณิชาเยือกเย็นลง “ได้เลย ว่ากันว่าชีวิตในเรือจำหญิงนั้นโหดร้ายมาก กันญ่าอยู่ในนั้นได้ไม่ถึงเดือนก็เป็นบ้าไปแล้ว ฉันล่ะอยากจะรู้มากเลยว่าเธอจะไม่ปล่อยฉันไปได้ยังไงกัน? ”

“เธอ……ยัยชั้นต่ำ！”