บทที่507 พวกเด็กๆ บอก คุณยายทวดอย่าลืมอธิษฐานนะครับ

ไม่นานก็มาถึงช่วงที่ตระกูลรุ่งโรจน์จะมอบของขวัญให้ญาติสนิท

มีของขวัญทุกชนิดที่ประณีตและประเมินค่าไม่ได้ เช่น แจกันโบราณ เครื่องลายคราม หยกเจ้าแม่กวนอิมเพื่อปัดเป่าวิญญาณชั่วร้าย ฯลฯ สมบัติล้ำค่าหรืออาหารเสริมเพื่อสุขภาพบางชนิด มากเกินกว่าที่จะจัดการไหว

ตอนที่มาถึงช่วงคู่สามีภรรยาของขาลี ชาลีก็ได้มอบต้นปะการังแดงที่สวยงามมากให้กับศิริจันทร์ ในคัมภีร์ของศาสนาพุทธ มันถูกระบุว่าเป็นหนึ่งในเจ็ดขุมทรัพย์ของพระพุทธศาสนา ซึ่งหมายถึงความมั่งคั่งและเป็นมงคล และราคาในตลาดนั้นนับเป็นกรัม

ไม่ว่าจะเป็นเรื่องจำนวนหรือมูลค่า ต่างก็เป็นสิ่งที่ทำให้ทุกคนในที่นี่ต้องตกตะลึงมากที่สุดอย่างไม่ต้องสงสัย

ทุกคนต่างก็ชื่นชมว่า คุณชาลีเป็นคนที่มีรสนิยมในการใช้เงินได้ดีมากจริงๆ

มีเพียงแค่เจนนี่เท่านั้นที่ทำปากมุ่ย ในกระเป๋าของเธอยังมีผ้าพันคอไหมพรมที่ถักมาเองอยู่เลย ถ้าเกิดว่าได้ให้ศิริจันทร์ สวมใส่ตอนฤดูหนาวแบบนี้ต้องอบอุ่นมากอย่างแน่นอน

แต่ว่าชาลีไม่ชอบของขวัญที่กระจอกของเธอ

อย่างที่ทุกคนรู้ ชาลีไม่อยากให้เธอถูกเยาะเย้ยว่าเป็นคนใจแคบ อุตส่าห์ได้เข้ามาอยู่ในครอบครัวที่ร่ำรวยแต่ว่ากลับให้ของขวัญผู้ใหญ่ที่กระจอกแบบนี้ มีแต่จะถูกพวกแขกดูถูกเอาได้มากกว่า

หลังจากนั้นสายตาของทุกคนก็มองไปที่ณิชา เหมือนกับกำลังสงสัยว่าเธอจะให้อะไร……

ณิชาสัมผัสได้ถึงสายตาที่เต็มไปด้วยความสงสัยของทุกคน และเธอก็ไม่ได้ปิดบังอีกต่อไป เธอส่งสายตาให้กับตุ๊ก แล้ววินาทีต่อมา จู่ๆ ไฟในห้องโถงก็ดับลง！

ในช่วงเวลาที่ไฟดับ พวกแขกผู้หญิงที่ขี้กลัวก็กรีดร้องออกมา

“ทุกท่านไม่ต้องเป็นกังวลไปหรอกค่ะ นี่คือของขวัญที่ฉันเตรียมไว้ให้คุณยาย มันต้องปิดไฟ แต่ไม่ต้องกลัวไปหรอกนะคะ……”ณิชาถือไมค์ แล้วก็อธิบายให้ทุกคนฟังอย่างใจเย็น

หลังจากนั้น ลำแสงสปอตไลต์บนชานชาลาสูงในห้องโถงก็เปิดขึ้นอีกครั้ง ส่องตรงไปยังทางเดินจากห้องนั่งเล่นไปที่ห้องครัว

ภายใต้แสงไฟสปอตไลท์ ร่างเล็กทั้งสองร่างก็ปรากฏขึ้นในพริบตา

ปัณณ์กับน้องอรัล！

ทั้งสองถือถาดโลหะขนาดใหญ่ไว้ในมือ เค้กกลมวางอยู่ถาด มีเทียนเล่มใหญ่ 7 เล่ม และเทียนเล่มเล็ก 7 เล่มปักบนเค้ก เป็นตัวแทนอายุของศิริจันทร์

เด็กน้อยทั้งสองเดินผ่านฝูงชนและเดินไปมาภายใต้ความสนใจของทุกคนด้วยรอยยิ้มที่ร่าเริงและเก็บตัว

ปัณณ์เชิดคางเล็กๆ ขึ้นและพูดว่า “คุณยายทวด นี่คือเค้กวันเกิดที่เราทำกับพ่อกับแม่ครับ ขอให้คุณยายทวดสุขภาพแข็งแรง……”

มุมปากของน้องอรัลก็เผยให้เห็นเส้นโค้งที่น่ารัก “มีความสุขมากๆ นะครับ”

และปัณณ์กับอรัลก็พูดพร้อมกัน “มีความสุขล้นฟ้า อายุยืนนาน”

เสียงเด็กกระฉับกระเฉง ดั่งสายฝนโปรยปรายเงียบๆ เล็ดลอดเข้ามาในหัวใจของคนแก่ เลือดในร่างกายตอนนี้เหมือนกำลังเดือดพล่าน เธอพูดออกมาด้วยเสียงสะอื้นเล็กน้อย “ดี ดี……”

“แฮปปี้เบิร์ดเดย์ทูยู แฮปปี้เบิร์ดเดย์ทูยู……”และในตอนนี้เอง จอฉายภาพขนาดใหญ่ในห้องโถงใหญ่ก็สว่างขึ้นในทันใด

เพลงวันเกิดเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะ

ศิริจันทร์เงยหน้าขึ้นมองหน้าจอทันที เห็นว่าพื้นหลังของหน้าจอเป็นสนามหญ้าในสวนสาธารณะ ณิชาตั้งกล้องไว้ แล้วก็พาเด็กน้อยทั้งสองคนพร้อมกับเวธัส นั่งอยู่ในเฟรมด้วยกัน แล้วก็อัดวิดีโอร้องเพลงอวยพรวันเกิดให้ศิริจันทร์

ณิชาเคาะมือตามจังหวะ ส่วนเด็กน้อยทั้งสองคนก็ร้องเพลง เวธัสพยายามทำให้ใบหน้าที่สุดแสนจะเย็นชาของเขาอ่อนโยนลง ให้ตัวเองเข้ากับแม่ลูกทั้งสามคนนี้ได้ บางทีก็ยิ้มจางๆ ทำให้คนรู้สึกเหมือนได้เจอสายลมในฤดูใบไม้ผลิ หัวใจเต้นเร็วขึ้น……

ช่างรักและเอ็นดู สวีทหวาน แล้วก็เพอร์เฟคมากจริงๆ ！

เพลงกำลังจะจบลง แต่วิดีโอนี้เพิ่งเริ่มต้นเท่านั้น

หลังจากนั้นก็ปรากฏให้เห็นรูปภาพของศิริจันทร์มากมาย

รูปภาพเดี่ยวๆ ของเธอไม่ค่อยเยอะเท่าไหร่นัก ส่วนใหญ่จะเป็นรูปที่เธอถ่ายกับคนในตระกูลรุ่งโรจน์ซะมากกว่า มีตอนที่เธอกับณิชามองหน้ากันอย่างอบอุ่น ตอนที่เธอเล่นหมากรุกกับชาลี แล้วก็ตอนที่พสิษฐ์พาเธอไปเดินเล่นที่สวนดอกไม้……

ณิชาได้จัดเรียงรูปภาพที่ถ่ายรวมกับคนอื่นหลายร้อยภาพไว้อย่างชัดเจนและเป็นระเบียบ พร้อมกับฉายขึ้นบนหน้าจอขนาดใหญ่