บทที่ 13

"มีอะไรเหรอ?" ฉันเปิดประตู และคนนี้คือคนที่ให้กุญแจกับฉันก่อนหน้านี้ หลี่ซวง

เขาดูกระวนกระวาย และเมื่อเห็นฉัน เขาก็หายใจยาว "ฉันคิดว่ามิสชูไม่อยู่ที่นี่

ฉันงงงวยคำอธิบายสำหรับสิ่งนี้คืออะไร "ทำไมคุณหลี่มาหาฉัน"

ดวงตาของ Li Zhuang เป็นประกายราวกับว่าเขากำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่าง "คุณ Duan Cheng Yuan ขอให้ฉันถามคุณ ถ้ามีอะไรในบ้านที่ต้องซื้อ คุณสามารถหาฉันได้"

สำหรับสิ่งเล็กน้อยเช่นนี้? ฉันตะลึงมาก คำสั่งของ Duan Chengyuan น่าสนใจจริงๆ เป็นผู้ใต้บังคับบัญชาของเขา ฉันเหนื่อยมาก มันเป็นเรื่องใหญ่ ฉันกำลังวิ่ง

Li Zhuang กล่าวอำลาอย่างสุภาพและเช็ดเหงื่อที่หน้าผาก โชคดีที่ตรวจไม่พบเขา เขาเดินออกจากสายตาของ Chu Liangyin หยิบโทรศัพท์มือถือออกมาทันทีและโทรหา Duan Chengyuan

"คุณ Chu อยู่ในบ้าน เธอควรจะเก็บของบางอย่าง ฉันว่าเธอสวมผ้ากันเปื้อน" Li Zhuang คิดว่าตอนนี้เขากลับบ้านแล้วและกำลังจะกินข้าวเมื่อโทรศัพท์ดังขึ้น

Duan Chengyuan ขอให้เขามาดูว่า Miss Chu อยู่ในวิลล่าหรือไม่และบอกเขาหลายครั้งว่าอย่าเปิดเผยว่าเขาขอให้เขาถาม Li Zhuang งงจริงๆ กิจวัตรแบบนี้กำลังเล่นอะไรอยู่ ?

โชคดีที่เขาไม่ได้พันผ้าพันแผล ดังนั้นเขาจึงถือว่าเกษียณแล้ว

ฉันปิดประตูและทำความสะอาดในครัวต่อ ประมาณ 1 ชั่วโมงผ่านไปฉันก็ทำอาหาร กิน หยิบกระเป๋า และเตรียมขึ้นไปพักผ่อน

ฉันได้กระเป๋าและจากนั้นโทรศัพท์ที่ฉันลืมไปนานก็ดังขึ้น ฉันหยิบมันออกมา กดเปิดหน้าจอ มีสายที่ไม่ได้รับกว่า 30 สาย ทั้งหมดมาจากคนๆ เดียวกัน

ฉันกลืนน้ำลาย ช่างเป็นคนช่างเพียร แต่ฉันไม่มีความตั้งใจที่จะเรียกเขากลับมา ฟุ้งซ่าน

Duan Yuancheng ที่อยู่ห่างไกลในประเทศอื่นกำลังเล่นโทรศัพท์มือถือในมือ เขาเหล่ตาและโทรออก

"วันนี้มีอะไรเกิดขึ้นหรือเปล่า" มิฉะนั้น ทำไม Chu Liangyin ไม่รับโทรศัพท์ มีคนมากกว่า 30 คน และพวกเขาโทรหานานกว่าสองชั่วโมง แต่พวกเขาไม่ได้รับสายเลย

ผู้ช่วยไม่คิดว่าจะได้รับโทรศัพท์จากเจ้านาย เขาอึ้งไปครู่หนึ่ง จากนั้นจึงนึกขึ้นได้ว่าเกิดอะไรขึ้นในวันนี้ และเล่าตั้งแต่ต้นจนจบ

ยิ่งได้ยิน Duan Yuancheng ใบหน้าของเขาก็ยิ่งน่าเกลียดมากขึ้น คนงี่เง่าคนนี้ถูกรังแกแบบนี้ไม่รู้จะสู้กลับยังไง Kuku โชคดีที่เขายังคิดว่า Bumpkin มีลูกน้องอยู่ตอนนี้

"ไปหา Gu Sixing เดี๋ยวนี้ และบอกเขาว่าใครก็ตามที่รังแกฉันจะไม่สามารถเข้ากับเขาได้อีกต่อไป" ตอนนี้ Chu Liangyin เป็นพี่เลี้ยงของเขาและเขาก็เป็นคนของเขาด้วย เขาจะถูกรังแกอย่างน่าสังเวชได้อย่างไร , ยังสู้กลับไม่ได้

ครั้งนี้เขาเตือนก่อนและหาก Gu Sixing ยังคงดื้อรั้น เขาจะชำระบัญชีกับเขาอย่างช้าๆ

เมื่อได้ยินดังนั้นผู้ช่วยก็ไปหาใครบางคนทันที

ส่วนฉันผู้ไม่รู้อะไรเลย อาบน้ำ ทิ้งตัวลงบนเตียง จ้องมองเพดาน นิ่งเฉย ด้วยอารมณ์ที่ซับซ้อนเกินคำบรรยาย

บริเวณโดยรอบเงียบมาก ไร้เสียงใดๆ ฉันหลับตาเบาๆ และมันยากมากที่จะเริ่มต้นใหม่อีกครั้ง

โทรศัพท์ยังคงดัง ฉันลืมตาขึ้น และไฟกะพริบสองสามครั้ง เกิดอะไรขึ้น การติดต่อไม่ดี?

"เฮ้เฮ้เฮ้!"

นี่คือ? ฉันลุกขึ้นนั่งทันที สายตาที่เฉียบคมราวกับนกอินทรีของฉันกวาดสายตาไปรอบๆ แต่ไม่มีอะไรเลย เสียงนั้นมาจากไหน? บ้านนี้แปลกมาก

“มองหน้าคุณอยู่ไหน”

ฉันมองย้อนกลับไป และคนที่คุ้นเคยก็ปรากฏตัวขึ้นบนกำแพง

"อย่ารับสายของฉัน" Duan Yuancheng เหล่ตาของเขา และมันเขียนในดวงตาที่อันตรายของคุณว่าคุณกล้าหาญจริงๆ

ฉันมองไปอย่างรู้สึกผิด ทำไมห้องนี้ถึงมีการผ่าตัดแบบนี้ น่ากลัวเกินไป ถ้าฉันนอนแล้วไม่ใส่เสื้อผ้า คนจะไม่เห็นฉันไปทั่ว