บทที่ 16

สิ่งที่นายใหญ่พูดนั้นจับใจฉันจริง ๆ มีนายไม่กี่คนที่รักษาน้ำใจเช่นนี้ได้ภายใต้อิทธิพลของผลประโยชน์

ฉันวางแผนที่จะกอดต้นขาของเจ้านายในทางที่ประจบประแจง แต่ทันใดนั้นเขาก็แสดงความเมตตาบนใบหน้าของเขา "เพื่อเห็นแก่ความพยายามอย่างเต็มที่ของฉันที่จะแนะนำคุณ เช้านี้มาทานอาหารดีๆกันเถอะ!"

“แล้วนายใหญ่อยากกินอะไรล่ะ” ฉันโน้มหน้าเขาทันทีด้วยรอยยิ้มกว้าง “เดี๋ยวฉันทำให้เอง!”

เขาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วถามอย่างลังเลว่า "มีอะไรดีหรือ?"

“ใช่” ฉันพยักหน้าอย่างเร่งรีบแสดงท่าทีภักดี

"งั้นก็กินมันฝรั่งชีส ใส่แยมลูกหม่อนสด แล้วก็เตรียมแซลมอนสักชิ้น ยังไงก็ตาม ควรใช้แบบที่มีเดียมแรร์จะดีที่สุด และพิซซ่าควรทำใหม่ๆ ฉันไม่ชอบกินของแช่แข็ง " เขาคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดต่อ: "ในที่สุด เตรียมนมร้อนให้ฉันหนึ่งแก้ว และฉันต้องการนมสดอุ่นครึ่งแก้ว"

ฉันเลิกคิ้วและฟังเขาแสดงรายการเมนูทั้งหมด รอยยิ้มกว้าง ๆ ต้องใช้เวลาในกระบวนการเปลี่ยนจากเป็นธรรมชาติเป็นมึนงง และ Duan Yuancheng เป็นกลางและเห็นกระบวนการทั้งหมด

สาปแช่ง! คุณเพิ่งบอกว่าคุณกินอะไรก็ได้ไม่ใช่เหรอ? ทำไมเธอถึงเปลี่ยนใจในพริบตา แน่นอน ผู้ชายเป็นสัตว์ที่โลเล โดยเฉพาะ Duan Yuancheng นี่เป็นวิธีที่แตกต่างออกไปในการลงโทษเธอ!

หลังจากพูดจบในลมหายใจเดียว ใครบางคนก็หันมามองเธออย่างมีมนุษยธรรม และถามด้วยรอยยิ้มว่า "คุณน่าจะสบายดีใช่ไหม"

“อืม ฉันสบายดี” ฉันตบหน้านิ่งๆ แล้วเขียน 'ฉันจริงจัง' ทั่วหน้า “แต่ถ้าคุณขอมากไปจริงๆ ฉันก็รับประกันไม่ได้ว่าวินาทีต่อๆ ไป คุณมีคำถามอะไรไหม"

ท้ายที่สุดอาหารเช้านี้ก็ยังเป็นไปตามความปรารถนาของเขา แต่ฉันไม่ได้ทำ ป้าหลิวแค่โทรมาบอกว่าเธอจะกลับมาและปรากฏว่าฉันมีความสุขมากดังนั้นฉันจึงขอให้ป้าหลิวแพ็คข้างนอก และนำมันกลับมา

ใครบอกให้ Duan Yuancheng เป็นเจ้านายใหญ่ที่สุดของฉันตอนนี้ มันโอเคที่จะเล่นมุขเล็กน้อย แต่ถ้าฉันบังเอิญไปยั่วให้เขาเป่าผม ฉันจะต้องเดินไปรอบๆ

Zhamo... เมื่อนึกถึง Zhamao ฉันก็อยากเห็นวิธีที่คน ๆ นั้นกระโดด ดูเหมือนว่าฉันไม่เคยเห็นเขาอารมณ์เสียเลย เขาเป็นคนอารมณ์ดีโดยธรรมชาติเหรอ? หรือเป็นเพียงอารมณ์ที่ดีของเขาที่มีต่อผู้หญิง?

มีข่าวลือมากมายเกี่ยวกับเขาจากโลกภายนอกว่าเขาเป็นอัจฉริยะทางธุรกิจโดยธรรมชาติ มีครอบครัวที่ดี และหล่อมาก... อย่างไรก็ตาม คำคุณศัพท์ต่าง ๆ อธิบายว่าเขาเป็นคนดี แต่ตั้งแต่ฉันพบ เขา ฉันเองก็รู้สึกว่าเขาดีเกินกว่าจะพูดอะไรถึงเขาจะทะเลาะกับฉันเป็นบางครั้งแต่เขาก็ไม่เคยทำอะไรให้ฉันต้องเจ็บช้ำน้ำใจ

ตรงกันข้าม ฉันมักจะสร้างปัญหาให้เขาซ้ำๆ เสมอ แม้ว่าเขาจะไปทำธุรกิจต่างประเทศครั้งล่าสุดเขาก็ดูแลเรื่องเล็กน้อยเช่นการไม่นำกุญแจมาและสิ่งที่สำคัญที่สุดคือ ... ฉันไม่เคยเห็นว่าพี่เลี้ยงเด็กสามารถ ให้เจ้านายไปขอคนขับรถมารับเอง แบบนี้ก็ดี ไม่มีอะไรจะพูด

อันที่จริงเป็นพี่เลี้ยงเด็กและฉันก็ไม่ค่อยได้ทำอะไรในบ้านเขา ปกติแล้ว ป้าหลิวจะดูแลเรื่องเล็กเรื่องใหญ่ที่บ้าน ฉันว่า... ถ้าพูดตรงๆ ก็คือเหมือนคนที่ อาศัยและดื่มสุราอยู่ในบ้านของพวกอันธพาล

หยุด! หยุด! ทำไมผมยิ่งรู้สึกผิด ส่ายหัว นักเลงกินเหล้าคืออะไร? ฉันอาศัยอยู่โดยได้รับความยินยอมจากเจ้านายใหญ่และมักถูกเขาเรียกไปมาหาสู่บ้างในวันธรรมดา ทำไมจู่ๆ ฉันถึงดูแคลนตัวเองในตอนนี้?

ฉันแหย่พิซซ่าในจานไปเรื่อย ๆ และมองชายรูปงามคนนี้ที่โด่งดังและสง่างามต่อหน้าฉันด้วยความไม่พอใจและแอบสบประมาทในใจของฉันจะมีคนที่สมบูรณ์แบบเช่นนี้ได้อย่างไรในโลกนี้ ?

"ถ้าคุณดูต่อไป ฉันเกรงว่าคุณจะกินพิซซ่าจานนี้ไม่ได้..." เขาเช็ดริมฝีปากด้วยกระดาษแผ่นหนึ่งอย่างสง่างาม และมองมาที่ฉัน "มองดูความสดใสของคุณ หน้าคุณคงคิดว่าฉันเป็นสามีในอนาคตของคุณ มาแปลกกันเถอะ!"

แน่นอนว่าเขาหล่อแค่สามวินาที! เย็นสามวินาที! สง่างามแต่สามวินาที!

"ล้อเล่น!" ฉันเป็นใคร? ฉันสามารถเห็นเขา?

ฉันเหลือบมองเขาเป็นครั้งสุดท้าย "แค่คุณเท่านั้น อย่าทำตัวเหม็น ในการเป็นสามีของฉัน Chu Liangyin คุณต้องสามารถไปที่ห้องโถงและไปที่ห้องครัวได้ คุณสามารถเอาชนะนายหญิงและต่อสู้กับอันธพาลได้ มิฉะนั้นจะเกิดอะไรขึ้นในอนาคต ปกป้องฉัน”