บทที่ 17

มะเขือเทศเย็น!

นี่เป็นอาหารติดดิน ฉันคิดว่าคนรวยอย่างพวกเขาอาศัยอยู่ในอาหารอันโอชะจากภูเขาและทะเล หรืออาหารระดับไฮเอนด์ เช่น รังนกและหอยเป๋าฮื้อ ฉันไม่ได้คาดหวังว่า Duan Yuancheng จะไม่ทำตาม ประจำ. เมื่อไหร่? ไม่น้อยไปกว่าการค้นพบทวีปใหม่...

"อาจเป็นเพราะทุกครั้งที่ฉันกินอาหารมันๆ ฉันมักจะชอบอาหารที่สดชื่นมากกว่า" ป้า Liu ที่ปลายสายไม่เข้าใจความคิดของ Duan Yuancheng แต่เธอเสริมว่า "แต่ไม่เป็นไร ทำมะเขือเทศเพิ่มอีกหนึ่งลูก "มันจะไม่เปลืองแรง นายน้อยชอบกินมัน ดังนั้นนายทำอีกจานหนึ่ง ฉันคิดว่านายน้อยยังคงชอบอาหารจานนี้"

“ใช่” ผมพยักหน้า มองจานที่ผมจำได้ จู่ๆ ก็นึกขึ้นได้ว่าส่วนใหญ่มีรสเปรี้ยว เลยอดไม่ได้ที่จะถามยิ้มๆ ว่า “ทำไมอาหารพวกนี้ถึงเปรี้ยว คนชอบอิจฉากันจริงๆ เหรอ” ?”

คำถามของฉันคือการเล่นสำนวน แต่ป้าหลิวไม่ได้พลิกแพลงมากเท่าฉัน และตอบอย่างตรงไปตรงมา: “ตั้งแต่ฉันมาทำงานที่นี่ นายน้อยก็เคยชิมแบบนี้มาตลอด นอกจากกินของเปรี้ยวแล้ว ก็ยังดี เพื่อสุขภาพของคุณ และคนข้างๆ เราว่า…”

ป้าหลิวรู้สึกเสียสมาธิกับคำพูดของฉัน จึงเริ่มพูดยาวเหยียด ฉันลูบหน้าผากตัวเองด้วยความปวดหัวและเดินตามทางไป แต่โชคดีที่สิบนาทีต่อมา ป้าหลิวมีงานอื่นที่ต้องทำที่บ้าน ฉันจึงต้องตัดใจ โทรศัพท์อยู่กลางทาง ในที่สุดหูของฉันก็เงียบไปมาก

กลับมาที่ห้องครัว เผชิญหน้ากับส่วนผสมมากมาย... ฉันมีหนึ่งหัวและสองหัวใหญ่ นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันทำอาหารให้ Duan Yuancheng อย่างจริงจัง!

ลืมมันไปเถอะ เขาเป็นคนโชคดี วันนี้ฉันอารมณ์ดีทั้งวัน และพรุ่งนี้ฉันจะไปทำงานที่บริษัทของเขา ดังนั้น ถือว่าเป็นการตอบแทนน้ำใจของเขาเถอะ เพราะยังไงฉันก็เป็นคนใจดี เด็กหนังสือพิมพ์

ฉันไปที่ห้องและย้ายแล็ปท็อปของฉันออก เพราะฉันไม่แน่ใจเกี่ยวกับสูตรอาหารของอาหารจานใหญ่เหล่านั้น ฉันจึงทำตามขั้นตอนที่ Du Niang ให้ฉัน หลังจากทำงานยุ่งๆ ในครัวประมาณสองชั่วโมง โต๊ะอาหารแสนอร่อย ออกจากเตา. ขึ้น.

ฉันดูผลงานที่น่าภาคภูมิใจที่สุดของฉัน จากนั้นดูเวลา เกือบจะหกโมงเย็นแล้ว และ Duan Yuancheng กำลังจะกลับมา ฉันหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาถ่ายรูปจานบนโต๊ะสองสามรูป และไปที่ Moments หลังจากโพสต์ไปสักพักและคุยกับเพื่อนสองสามคนก็ยังไม่มีใครกลับมา

ฉันใจร้อนนิดหน่อย ดูเวลากระโดดไปบนโทรศัพท์อย่างระมัดระวัง ฉันเป็นผู้หญิงที่มีบุคลิกไม่มั่นคง Duan Yuancheng กำลังท้าทายความอดทนของฉัน!

เขาบอกว่าจะกลับมากินข้าวเย็นวันนี้ไม่ใช่เหรอ?

เชื่อหรือไม่.

และหัวหน้าใหญ่ของบริษัทใหญ่! เขาไม่แม้แต่จะรักษาสัญญาธรรมดาๆ แบบนี้ แต่หลังจากคิดดูแล้ว บางที Duan Yuancheng อาจล่าช้าเพราะบางสิ่ง เขาจัดการบริษัทใหญ่เช่นนี้ด้วยตัวเอง และทุกๆ วันเขาก็มีงานยุ่งเหมือนอูฐ โดยธรรมชาติ มันแตกต่างออกไป จากคนอย่างเธอที่เกียจคร้านและลนลานเกินไป

นาฬิกาแขวนสไตล์ยุโรปบนผนังหมุนไปรอบแล้วรอบเล่า และรอบนี้เวลาก็ค่อย ๆ เลื่อนหายไป อาหารบนโต๊ะเย็นลงเรื่อย ๆ ฉันใส่ทั้งหมดลงในหม้ออย่างระมัดระวังทำให้อุ่นด้วย น้ำอุ่นและเขากลับไปที่ห้องนั่งเล่นคนเดียว

บ้านหลังนี้อยู่คนเดียวค่อนข้างเงียบและไม่แยแส และแสงไฟในอดีตดูสว่างจ้าเป็นพิเศษในเวลานี้ ฉันปิดไฟครึ่งหนึ่งในบ้านทั้งหลังในชั่วพริบตา จากนั้นเปิดทีวีในห้องนั่งเล่น และ หยิบหนังออกมาดู

ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นภาพยนตร์โรแมนติกในยุค 90 และแนวอารมณ์ก็หยาบคายไปจนถึงกิจวัตรประจำวันที่ระเบิดได้ เป็นเวลา 11 โมงเย็นและรสชาติของอาหารที่เก็บรักษาความร้อนควรเปลี่ยนไปหากได้รับความร้อน ขึ้น.

แต่ทุกครั้งที่ฉันหยิบโทรศัพท์ออกมาและพบหมายเลขของ Duan Yuancheng ฉันไม่สามารถกดปุ่มโทรออกได้ และฉันรู้สึกโกรธ Duan Yuancheng ไอ้สารเลว ผู้หญิงคนนี้ทำงานหนักเพื่อคุณ ฉันซื้อขนาดใหญ่ สำรับอาหาร ไม่กลับมากิน แม้ไม่ได้โทรศัพท์ คราวหน้า คิดออก!