บทที่ 19

“คุณต้องการหัวใจแบบไหน บางสิ่งถูกสร้างขึ้นจากความว่างเปล่า” ฉันขยำหนังสือพิมพ์เป็นก้อนกลมด้วยความโกรธ “ไม่ ฉันจะไปถาม Duan Yuancheng”

"มิสชู" หวังเฉิงมองฉันอย่างช่วยไม่ได้ "ตราบใดที่นายด้วนมาถึงที่ทำงาน จะมีคนบอกเขาเกี่ยวกับเรื่องนี้ และเขาจะรับมือได้ดี นายด้วนมีความสำเร็จเช่นนี้ที่ อายุยังน้อย เป็นเรื่องปกติที่จะเปิดเผยวัตถุสีดำของเขา ... ฉันเชื่อว่าคุณสามารถถูกมองว่าเป็นเรื่องโกหกได้ "

หวังเฉิงพูดติดตลก แต่ฉันอดขำไม่ได้ จู่ๆ ก็นึกขึ้นได้ว่ามีใครบางคนอยู่ในสวนสาธารณะ สวมหมวกสีดำที่ปิดตาในวันที่แดดจ้า และวิลล่าหลังนั้น...

แน่นอนว่าการอยู่กับ Duan Yuancheng นั้นเต็มไปด้วยสิ่งต่าง ๆ ฉันคิดว่าฉันจะปลอดภัยถ้าฉันหนีจากอิทธิพลของคนรักของ Gu Si แต่ฉันไม่คาดคิดว่าฉันเพิ่งออกจากปากเสือและเข้าสู่หมาป่า รัง เพื่อให้ผู้หญิงที่หมกมุ่นอยู่กับ Duan Yuancheng เห็นว่าพลังการต่อสู้นั้นไม่ดีเท่าของ Gu คนสี่สายต่ำ

แน่นอนว่าฉันยังต้องทำให้สำเร็จโดยเร็วที่สุดและใช้ชีวิตด้วยตัวเองเพื่อที่ฉันจะได้ไม่ต้องกลัวอะไรและเป็นอิสระ เมื่อนึกถึงสิ่งนี้ ฉันก็ให้กำลังใจตัวเองเงียบๆ และพูดกับหวังเฉิง: "ฉันสบายดี โปรดแนะนำฉันให้รู้จักกับบริษัทต่อไป ขอบคุณ"

หวังเฉิงมองฉันแปลก ๆ เล็กน้อยราวกับว่าเขาไม่ได้คาดหวังปฏิกิริยาแบบนี้จากฉัน “ฉันคิดว่าคุณคงมีความสุขมาก ลำดวนขึ้นชื่อเรื่องความไร้ความปราณี ไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนจับเขาได้อย่างแนบแน่นถึงสองครั้ง...ยกเว้น...ลืมซะ ฉันว่าดูเหมือนคุณไม่สนใจ คุณนายด้วน ผู้หญิงไม่กี่คนจะต้านทานเสน่ห์ของนายด้วนของเราได้”

“ก็แค่ว่าฉันดูดีขึ้น” ฉันยักไหล่ “ฉันหวังว่าฉันจะพึ่งพาความแข็งแกร่งของตัวเองได้ และฉันก็ไม่ได้เลวร้ายไปกว่าเขา”

หวังเฉิงมองมาที่ฉันอย่างเห็นด้วย ฉันไม่รู้ว่ามันเป็นภาพลวงตาของฉันหรือเปล่า แต่ฉันรู้สึกเสมอว่าเขากระตือรือร้นมากขึ้นเมื่อเขาแนะนำฉัน

"นี่คือแผนกหลักของเรา แผนกออกแบบ" แผนกออกแบบที่ Wang Cheng พาฉันไปนั้นเป็นอิสระและมีเสน่ห์เหมือนห้างสรรพสินค้าขนาดใหญ่

พื้นที่ที่นี่ใหญ่กว่าทุกแผนกก่อนหน้านี้รวมกันกระเบื้องบนพื้นเป็นสีขาวจนมองเห็นคนได้ ผู้ชายหล่อ ผู้หญิงสวยๆ พากันแต่งตัวเหมือนดารารุ่นใหญ่ที่เพิ่งถ่ายทำเสร็จ โต๊ะทำงานอยู่ห่างออกไป , ล้อมรอบด้วยหุ่นต่างๆ พวกเขาเอาเสื้อผ้าสีสดใสทุกชนิดมาเกี้ยวพาราสีของนางแบบ ฉันรู้สึกมีปมด้อยในใจและรู้สึกว่าฉันปรับตัวเข้ากับชีวิตที่สดใสแบบนั้นไม่ได้

หวังเฉิงปรบมือให้ทุกคนหยุดสิ่งที่พวกเขากำลังทำอยู่ แน่นอนว่าทุกคนในออฟฟิศหยุดมองมาที่ฉัน ใบหน้าของพวกเขาถูกแต่งหน้าอย่างระมัดระวัง และหลังจากจ้องมาที่ฉันเป็นเวลานาน แก้มของฉันก็แดงระเรื่อ

"ว้าว...สวยจัง..." "เธอกลับมาจากเรียนเมืองนอกแล้วเหรอ..." "ดูเสื้อผ้าที่เธอใส่สิ! เป็นสไตล์ใหม่ล่าสุดของ Ji Fu! มีราคา แต่ไม่มีตลาด!" "เธอยังเป็น ท่านเศรษฐี อา...นี่คือมาตรฐาน ไป่ ฟูเหม่ย..."

หลังจากมองมาที่ฉันสักพัก ทันใดนั้นพวกเขาก็เข้าหากันและเริ่มคุยกันอย่างลับๆ แต่คำพูดเหล่านี้ทำให้ฉันละอายใจมากขึ้น แต่มันเป็นเพราะความโปรดปรานของ Duan Yuancheng และฉันจะไม่สามารถซื้อเสื้อผ้าแบบนี้กับฉันได้อย่างแน่นอน ความสามารถของตนเอง

หวังเฉิงเห็นความลำบากใจของฉันและส่งสัญญาณให้ทุกคนเงียบ "นี่คือคุณชูคนใหม่ และฉันจะร่วมงานกับคุณในอนาคต"

“คุณชื่ออะไร” เด็กชายตัวเล็กหน้าตาดีอายุไม่เกินสิบหกหรือสิบเจ็ดปีถามฉันด้วยรอยยิ้ม

“พอได้แล้วลินน์ เขาเป็นคนสวมชุด Jifu สไตล์ล่าสุด เขาตกหลุมรักคุณได้อย่างไร” หญิงสาวโต้กลับทันทีด้วยวิธีแปลก ๆ แต่ดวงตายิ้มที่เห็นได้ชัดแสดงถึงความสัมพันธ์อันแน่นแฟ้นของทั้งคู่

ดูเหมือนว่าบริษัทของ Duan Yuancheng มีบรรยากาศในการทำงานที่ดี ฉันยิ้มเล็กน้อย และพวกเขาพากันอ้าปากค้าง และพูดว่า "นี่มันสวยเกินไป" ฉันรู้สึกละอายใจจนแทบจะพูดไม่ออก โดยเฉพาะเด็กน้อยที่ชื่อลินน์ที่แทบจะพุ่งเข้ามาหาฉัน “หยุดทำงานแล้วมาเป็นนางแบบของฉันซะ นายคือมูสของฉัน!”

ฉันกลัวมากจนถอยหลังไปสองสามก้าว Lynn ถูกหยุดโดย Wang Cheng ขมวดคิ้วและสาปแช่งสองสามครั้งก่อนที่จะสงบลง