บทที่ 8

ไม่ไกลจากโรงแรมที่ฉันอยู่ ฉันจึงเดินช้าๆ ท่ามกลางฝูงชนที่ปั่นป่วน เวลานี้เป็นเวลาบ่ายสามโมงแล้ว แดดอุ่นๆ ลอยเด่นอยู่บนฟ้าพร่างพรายเล็กน้อย

ทันใดนั้น โทรศัพท์ก็ดังขึ้น ฉันหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเช็คดู และคนที่จดบันทึกก็คือสามีตัวแสบนั่น! ดูเหมือนว่าตราบเท่าที่ฉันเห็นสิ่งนี้ ฉันจะโกรธอย่างอธิบายไม่ได้ และไม่สามารถระงับความโกรธในใจได้

“คุณจะขอหย่ากับฉันไหม” ฉันพูดอย่างโกรธๆ เพราะคิดว่าเหตุผลที่เขาขอฉันคงไม่มีอะไรมากไปกว่าเรื่องโง่ๆ พวกนี้

“การแต่งงานเลียง ฉันรู้ ถ้าฉันอธิบายอะไรให้คุณฟังตอนนี้ คุณจะไม่เชื่อฉันอีกต่อไป ก็แค่... ฉันอยากพบคุณ บางเรื่องต้องคุยกันตามลำพัง” เสียงที่คุ้นเคยดังขึ้นเหนือ เสียงโทรศัพท์ของ Gu Sixing

“โอเค เจอกันที่ไหนดี” ฉันตัดสินใจแล้ว เพราะผู้ชายคนนี้ไม่อยากมีชีวิตที่ดีกับเขา ผัดวันประกันพรุ่งแบบนี้ไม่ใช่ทางเลือก การหย่าร้างเป็นการปลดปล่อยทั้งสองฝ่าย .

"สวนสาธารณะที่เราไปเป็นครั้งแรก" Gu Sixing พูดทุกคำราวกับว่าติดอยู่ในความทรงจำที่ยากจะลืมเลือนในอดีต

ฉันไม่ตอบอะไรอีก เพียงแค่กดปุ่มวางสาย และเสียง "บี๊บ" ก็ดังก้องอยู่ในหูของฉัน

มองไปที่เมฆบนท้องฟ้า ความคิดเศร้าหมองก็เหมือนน้ำที่ไหลไม่หยุด

สวนสาธารณะยังคงเหมือนกับตอนที่ Gu Sixing และฉันไปที่นั่นเป็นครั้งแรก มันกว้างขวางและสวยงาม แต่คนสองคนที่มาที่นี่อีกครั้งไม่ได้อยู่ในใจเหมือนเมื่อก่อน ฉันถอนหายใจและนั่งบนม้านั่งตั้งแต่นั้นมารอการพักครั้งสุดท้ายกับ Gu Sixing

“การแต่งงานเหลียง คุณรอมานานแล้ว” กู่ซิงซิงปรากฏตัวต่อหน้าฉันด้วยอาการหอบ ราวกับว่าเขาแทบรอไม่ไหวที่จะเจอฉัน

เมื่อตระหนักว่าฉันกำลังให้เหตุผลเขาโดยไม่รู้ตัวอีกครั้ง ฉันอดไม่ได้ที่จะดูถูกตัวเองเล็กน้อย จากนั้นจึงพยายามบังคับเสียงของฉันและพูดว่า: "หย่ากันเถอะ แค่แสร้งทำเป็นว่าฉันได้ช่วยเหลือคุณและผู้หญิงคนนั้น ด้วยการแสดงน้ำใจ"

โดยไม่คาดคิด เมื่อ Gu Sixing ได้ยินสิ่งนี้ ใบหน้าของเขาเปลี่ยนเป็นเย็นชาทันที และสีหน้าของเขาก็น่ากลัวมากจนฉันอดไม่ได้ที่จะหดคอลง

"กลายเป็นว่าฉันยังรู้สึกว่าฉันเป็นหนี้คุณอยู่มาก ตอนนี้ดูเหมือนว่าคุณอาจจะนอกใจฉัน" เขาพูดด้วยน้ำเสียงไม่ดี

ฉันโกรธมากจนหัวเราะกลับ รู้สึกว่าไม่สามารถสื่อสารกับเขาได้เลย ดังนั้นฉันจึงทำลายกระป๋องของฉันและพูดว่า: "ไม่ว่าคุณจะคิดอย่างไร คุณก็ไม่เหมือนเดิม Gu Sixing ในตอนนั้น หย่าร้าง ออกไปตอนนี้ "

Gu Sixing กัดฟันจับแขนฉันแน่นแล้วพูดอย่างชั่วร้าย: "ดูคนรักของคุณยังเป็นคนรวย ทำไมคุณไม่ใช้สิ่งที่ฉันเหลืออยู่"

ความโกรธทั้งหมดในช่วงสองสามวันที่ผ่านมาก็ปะทุขึ้นทันที ฉันคิดว่า ไม่ว่าเราจะรุนแรงแค่ไหนในตอนนี้เรายังสามารถรักษาอดีตที่สวยงามไว้ได้ แต่เขายืนกรานที่จะทำลายอดีตของเรา

ฉันตีไหล่เขาด้วยมือซ้ายและเรียกเขาว่า ไอ้สารเลว คนใจร้าย มือของเขาที่จับแขนของฉันอยู่ดีๆก็ออกแรงดึงฉันเข้าไปในอ้อมแขนของเขา จากระยะไกล ดูเหมือนว่าคู่รักสองคนกำลังตกอยู่ในห้วงเสน่หา

ปรบมือ

ทันใดนั้นก็มีเสียงปรบมือดังขึ้นจากด้านข้าง Gu Sixing ก็หยุด และเมื่อฉันมองย้อนกลับไป มันคือ Duan Yuancheng อีกครั้ง! ถ้าเขาไม่เปลี่ยนเสื้อกันลมสีดำตัวบางเป็นเสื้อสเวตเตอร์สีขาวบริสุทธิ์ ฉันคงสงสัยว่าเขากำลังตามฉันมา

แต่ต้องบอกว่า Duan Yuancheng ในเสื้อสเวตเตอร์ดูเด็กและหล่อจริงๆ หนุ่มหล่อและรวย เขาและ Gu Sixing อยู่ในท้องฟ้าเดียวกันและใต้ดินเดียวกัน

"พวกเจ้าจะไม่หย่ากันหรือไง? เจ้ายังมาทำอะไรอยู่ที่นี่?" Duan Yuancheng ยิ้มครึ่งๆ ราวกับกำลังดูการแสดง ฉันกลอกตาในใจ คนๆ นี้คงเริ่มสงสัยในตัวฉันอีกครั้งจริงๆ สงสัย.

"มันไม่เกี่ยวอะไรกับคุณ" Gu Sixing ก็โกรธเช่นกัน

ต้วน หยวนเฉิงเลิกคิ้วและพูดว่า: "ไม่สำคัญหรอกว่าทำไม ผู้หญิงคนนี้จะย้ายไปอยู่บ้านฉันเร็วๆ นี้ ฉันอยากเข้าใจเธอให้ชัดเจน ไม่ใช่ผู้หญิงทุกคนที่จะอาศัยอยู่ในบ้านของฉันได้"

ฉันลูบหน้าผากตัวเอง ตอนนี้ฉันกำลังคิดหาข้อแก้ตัวที่จะไม่อยู่บ้านเขา ฉันคิดว่าเขาแค่ล้อเล่น แต่ดูเหมือนจะจริงจัง