บทที่ 16

Li Ran ถือถุงยาด้วยมือข้างหนึ่ง และวางเข็มไว้ในมืออีกข้างซึ่งวางอยู่ข้างตัวเขา "ทำไมคุณถึงออกจากโรงพยาบาลกระทันหัน? อาการบาดเจ็บของคุณหายดีแล้วหรือยัง" เธออดไม่ได้ที่จะเข้าไปหาหยินหมินชิง "เป็นอย่างไรบ้าง ยังเจ็บอยู่หรือเปล่า"

“อย่าแสร้งทำเป็นสนใจฉัน” หยินหมินชิงไม่ไหวติง “ฉันแค่ไม่อยากอยู่ที่นี่อีกต่อไป”

Li Ran คิดว่าคงจะดีถ้าเขาออกจากโรงพยาบาล เขาจะได้ไม่ต้องเข้าไปพัวพันกับคนไข้อีกต่อไป ในอีกไม่กี่วันข้างหน้า Yin Minqing ยังต้องพักฟื้นที่บ้าน ... ฉันไม่รู้ว่าจะทำอย่างไร

"คุณหยิน พักผ่อนก่อน ฉันออกไปข้างนอกดีกว่า" Li Ran เดินไปที่ประตูขณะที่เขาพูด ทันใดนั้นเธอก็ตระหนักว่าเธอถูกเข็มติดอยู่ที่มือข้างหนึ่งและยกมืออีกข้างขึ้นสูงไม่สามารถผลักประตูให้เปิดได้

"คุณไม่ได้ยินฉันหรือ ฉันอนุญาตให้คุณออกไปหรือไม่" Yin Minqing ถาม “รอคุณทำกระเป๋าใบนี้หายก่อนค่อยออกไป อย่าสร้างปัญหาให้ฉันอีก”

Li Ran แสร้งทำเป็นว่าเธอไม่ได้ยิน เธอตัดสินใจผลักประตูด้วยไหล่ของเธอแล้วเดินออกไป

เธอไปที่โต๊ะพยาบาลทันทีที่ออกไป และถามเกี่ยวกับขั้นตอนการออกจากโรงพยาบาลของหยิน มินชิง "โอ้ หยิน มินชิง" พยาบาลเหลียวหยิบแฟ้มออกมาหนึ่งแฟ้มและดูแฟ้มต่างๆ "นั่นคือแฟ้มที่ส่งมา เมื่อสัปดาห์ที่แล้ว?” พยาบาลเหลียวพูด เปิดคอมพิวเตอร์แล้วป้อนข้อมูลลงไป

"เขาผ่านขั้นตอนการปลดประจำการเมื่อเช้านี้ และเขาแค่บอกว่าเขาจะออกเดินทางในวันพรุ่งนี้" พยาบาลเหลียวพูด หันศีรษะของเธอ และพูดกับหลี่รันอย่างมีเลศนัย "คุณไม่รู้ เมื่อคืนคุณเป็นลม" หลังจากนั้น Yin Minqing ก็ปกป้องคุณทั้งคืน!"

“คืนหนึ่ง…?” Li Ran ไม่อยากจะเชื่อ “เมื่อวานฉันนอนในห้องของเขาทั้งคืนเลยเหรอ?”

"นั่นไม่ใช่ หัวหน้าพยาบาลหลี่" พยาบาลเหลียวยิ้มอย่างตื่นเต้น "ฉันเห็นคุณ คุณดูเหมือนคู่รักจริงๆ เขาปกป้องการฉีดยาของคุณเมื่อวานและห่มผ้านวมให้คุณ... พยาบาลตัวน้อยในนั้นน่ารักมาก "ทุกคนกำลังคลั่งไคล้ ทุกคนอิจฉาคุณ"

Li Ran ฟังอย่างว่างเปล่า รู้สึกเหลือเชื่อ

พอดีเมื่อคืนไม่ได้กลับบ้าน พ่อหยินกับแม่หยินเลยต้องโทรมาถาม เมื่อคิดได้เธอก็หยิบโทรศัพท์มือถือออกมา แน่นอนว่ามีสายที่ไม่ได้รับ 8 สายปรากฏขึ้น แต่สายสุดท้ายยังเชื่อมต่ออยู่ เวลาโทรที่แสดงคือ 8:42 น. และระยะเวลาการโทรคือ 4 นาที 57 วินาที

ฉันไม่มีความทรงจำในการรับโทรศัพท์... จากนั้นควรเป็น Yin Minqing ที่เชื่อมต่อเมื่อเธอหลับ Yin Minqing... แม่ของ Yin ต้องถามเกี่ยวกับอาการของเขาและบอกให้ Yin Minqing ดูแลตัวเองให้ดี นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมเขาถึงรู้สึกเกรงใจเป็นครั้งแรก เธอคิดในใจ แต่ก็รู้สึกสูญเสีย แน่นอนว่าแม้แต่การพิจารณาตัวเองที่หายากก็เกิดขึ้นเพราะแม่ของ Yin บังคับให้เขาทำเช่นนั้น

Yin Minqing ถ้าคุณมีฉันอยู่ในใจทำไมคุณต้องโทรหาแม่ของ Yin เพื่อเตือนคุณ

เธอจับมือบอกลาพยาบาลเหลียวแล้วเดินกลับไปที่เลานจ์

ใน Ward No. 48 Yin Minqing จ้องมองที่ประตูที่ Li Ran ออกไป Yin Minqing กลับมามีสติสัมปชัญญะ มองไปที่เตียงในโรงพยาบาลที่ยุ่งเหยิง เขารู้สึกอึดอัด

“ฮัลโหล?” Li Ran กำลังดึงหลอดฉีดยาออกมา และหลังจากดึงเข็มออก เขาก็รับโทรศัพท์

"หลี่รัน... หลี่รัน?" Xie Bin ตรงนั้นร้องไห้สะอึกสะอื้น "หลี่รัน คุณอยู่ไหน"

"ในโรงพยาบาล เกิดอะไรขึ้น" ลี่รันคว้าโทรศัพท์ไว้แน่นโดยไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น