บทที่ 17

Xie Bin ไม่สามารถควบคุมอารมณ์ของเขาได้ หลังจากเห็น Li Ran เขาก็อดไม่ได้ที่จะร้องไห้ อาจเป็นเพราะฉันอดกลั้นไว้นานเกินไประหว่างทางและฉันฝืนตัวเองให้เข้มแข็ง ตอนนี้ ต่อหน้าคนที่อยู่ใกล้ที่สุดและเข้าใจที่สุด จู่ๆ ฉันก็สูญเสียแนวป้องกันไป และในที่สุด น้ำตาก็ไหลออกมา .

มันเกินกว่าจินตนาการของเธอที่ Li Ran จะเห็น Xie Bin แบบนี้ เธอรู้จัก Xie Bin ตั้งแต่สมัยเรียนชั้นประถม ในตอนนั้น Xie Bin เป็นคนท้าทายโลก ก้าวไปข้างหน้าอย่างกล้าหาญ และไม่สนใจทุกสิ่ง เขาเป็นแสงแดดอันอบอุ่นในฤดูหนาว

แต่ตอนนี้ Xie Bin ไม่สามารถแข็งแกร่งเพียงลำพังได้อีกต่อไป

"ลี่รัน คุณรู้ไหมว่า...พ่อแม่ของฉันหย่าร้างกันตั้งแต่ฉันยังเด็ก คุณเคยเห็นแม่ของฉันไหม" เธอชี้ไปที่ฝูงชนตรงนั้น หนึ่งในนั้นเป็นหญิงสาวทันสมัยในชุดสีพีช "ฉัน ฉันไม่รู้จักแม่ของเธอ! ฉันมีพ่อคนเดียวคือคนเดียวที่อยู่ในห้องผ่าตัด..." เธอสะอื้นราวกับว่าเธอไม่สามารถพูดต่อไปได้ ไหล่บางๆ ของเธอยังคงยักไหล่ ซึ่งทำให้ Li Ran รู้สึกเป็นทุกข์

ผู้คนรวมตัวกันที่หน้าห้องผ่าตัดราวกับว่าพวกเขาไม่เห็น Xie Bin ยังคงเงียบและร้องไห้ ต่างฝ่ายต่างดูเงียบ ๆ แบ่งเป็นสองฝ่าย ไม่ยุ่ง ไม่เจรจากัน ต่างฝ่ายต่างมารวมตัวกันที่นี่เพื่อคน ๆ เดียว เป็นห่วงและร้องไห้ก็เท่านั้น

"ฉันไม่มีอะไรจะพูดกับพวกเขา ฉันไม่อยากไปที่นั่น" Xie Bin มองคนเหล่านั้นจากระยะไกล แม้ว่าเขาอยากจะเข้าใกล้ห้องผ่าตัดมากขึ้น แต่โดยไม่รู้ตัวก็หลีกเลี่ยงกลุ่มคนที่- โทรหาญาติ "พ่อของฉันประสบอุบัติเหตุ แม่ของฉัน เธอต้องมีความสุขมากแน่ๆ... คุณรู้ไหมว่า Li Ran เธอแก่กว่าฉันแค่สามปี! Xie Bin เกือบจะตะโกนอย่างบ้าคลั่ง

"คุณควรอยู่เงียบๆ นอกห้องผ่าตัด..." Li Ran เตือนโดยสัญชาตญาณ โดยไม่รู้ว่าจะแทรกแซงงานบ้านของ Xie Bin อย่างไร

แม้ว่าเธอจะชัดเจนเช่นกันว่า Xie Bin อาศัยอยู่ตามลำพังกับพ่อของเขาตั้งแต่พ่อแม่หย่าร้างกัน เธอรักอิสระ เธอพยายามทุกวิถีทางเพื่อหลีกหนีจากครอบครัวเดิมที่ทำให้เธอรู้สึกไม่สบายใจแต่เธอก็ทำไม่ได้ เธอไม่สามารถอยู่ร่วมกับแม่ที่แก่กว่าตัวเองเพียงสามปีได้, เธอทนไม่ได้กับสิ่งที่เรียกว่าแม่ที่โลภทรัพย์สินของพ่อ, เธอทนไม่ได้กับกลุ่มญาติที่หยิ่งยโสและเห็นแก่ตัว... ว่าพ่อของเธอประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์ เธอเข้าใจคนที่อยู่ในสถานการณ์ของเธอจริงๆ ยกเว้นตัวเธอเอง ไม่มีใครอยากให้เขาดีขึ้น เธอไม่มีใครให้พึ่งพา ไม่มีใครให้ไว้ใจ

เพราะแม้แต่เธอ Xie Bin ก็เป็นเพียงอุปสรรค์ของคนกลุ่มนี้ในการแย่งชิงทรัพย์สิน

ฉันไม่รู้ว่านานแค่ไหนที่ฉันรออยู่ที่ประตูห้องผ่าตัด แต่ Li Ran เสียสติไปแล้ว Xie Bin ไม่กล้าพักผ่อน ไม่กล้าหลับตา เธอทำได้เพียงจ้องมองตัวอักษรสีซีดตัวใหญ่ที่กระพริบอยู่ที่ประตูห้องผ่าตัดตลอดเวลา บังคับให้ตัวเองต้องรอ รอ

"แม่?" Li Ran ใช้เวลารับสายจากแม่ของ Yin

“Ran'er, Min Qing ออกจากโรงพยาบาลแล้ว...ทำไมฉันไม่เห็นคุณเลย” เธอถามอย่างกังวล

Li Ran ตกใจ Yin Minqing คนนี้ใจร้อนมาก เขารีบออกจากโรงพยาบาล แต่ก็นั่นแหละ เขาไม่อยากเห็นหน้ากวนๆ ของฉันในโรงพยาบาลตลอดเวลาหรอก Li Ran หัวเราะเยาะและรู้สึกว่าความหลงใหลใน Yin Minqing ของเขานั้นไร้สาระจริงๆ

"ปล่อยให้เขาออกจากโรงพยาบาลเมื่อเขาออกจากโรงพยาบาล" Li Ran เฉยมาก “ถึงบ้านหรือยัง บอกเขาว่า อย่าปล่อยให้เขาออกกำลังกายหนัก อาการบาดเจ็บของเขายังไม่หายดี อย่าอาบน้ำ อย่าแตะน้ำ ฉันเป็นห่วงว่าจะหายดีไหม” อาการบาดเจ็บของเขา” เธอสั่งเหมือนท่องข้อความ Dao เป็นความกังวลที่ควบคุมไม่ได้ แต่ก็เป็นจุดอ่อนที่ไม่มีพลังที่จะต่อสู้กลับ

"Ran'er คุณจะกลับบ้านเมื่อไหร่" เสียงกังวลของแม่ของ Yin ดูเหมือนจะพา Li Ran กลับบ้านผ่านเครื่องรับ

เมื่อได้ยินเสียงอันอบอุ่นของแม่ของ Yin Li Ran ก็ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แต่ลังเลเพียงชั่ววินาทีเท่านั้น เมื่อเธอนึกถึง Xie Bin ที่รออยู่ตามลำพังที่ประตูห้องผ่าตัด เธอพูดอย่างหนักแน่นว่า "ฉันไม่กลับมา ครั้งนี้ สองสามวันฉันจะพักที่บ้านเพื่อน ไม่ต้องกังวล" วันนี้ Xie Bin จะต้องทนทุกข์ทรมานมากอย่างแน่นอนเพราะกิจการของพ่อของเขา... ในช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อเช่นนี้ Li Ran รู้ว่าเขาไม่สามารถ ทำโดยไม่ต้อง